ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
Ενώπιον: Μ. Παναγιώτου, Δ.
Αρ. Αίτησης: 223/23i
Μεταξύ:
Γ.Κ.
Αιτήτριας
και
Γ.Π.
Καθ’ ου η αίτηση
Κλήση ημερομηνίας 01/08/2025
(βάσει του άρθρου 124Α του Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε)
Ημερομηνία: 09 Ιανουαρίου 2026
Εμφανίσεις:
Για την Αιτήτρια: κ. Παναγιώτης Μ. Στυλιανού για Μόδεστος Πογιατζής και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για τον Καθ’ ου η αίτηση: κ. Ορέστης Σπαρτιάτης για Α. Χρίστου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγή:
Οι διάδικοι κατέληξαν στις 02/08/2023 στην έκδοση εκ συμφώνου τελικού διατάγματος, δυνάμει του οποίου ο Καθ’ ου η αίτηση διατάχθηκε να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €700- μηνιαίως για την περίοδο από 01/08/2023 έως 01/10/2023 και το ποσό των €600- μηνιαίως από 01/11/2023 και εφεξής, ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων τους, Μ.Π. και Λ.Π.
Περαιτέρω, με το ίδιο διάταγμα, οι διάδικοι διατάχθηκαν όπως τυχόν έκτακτα ιατρικά έξοδα ή άλλα έκτακτα έξοδα των ανήλικων τέκνων καταβάλλονται εξ ημισείας.
Το εν λόγω διάταγμα επιδόθηκε δεόντως στον Καθ’ ου η αίτηση στις 28/07/2025.
Στις 01/08/2025, η Αιτήτρια καταχώρισε ένορκη δήλωση με σκοπό την έκδοση εντάλματος φυλάκισης εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση, για είσπραξη ποσού €705-, ήτοι €700- πλέον €5- για χαρτόσημα, ως χρηματική ποινή. Το αιτούμενο ποσό των €700- αφορά, σύμφωνα με την Αιτήτρια, το ήμισυ των εξόδων καλοκαιρινού σχολείου των ανήλικων τέκνων, τα οποία θεωρεί ότι εμπίπτουν στην κατηγορία των έκτακτων εξόδων, όπως αυτά προβλέπονται στο σχετικό διάταγμα.
Βάσει της πιο πάνω ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, εκδόθηκε η υπό αναφορά κλήση προς τον Καθ’ ου η Αίτηση δυνάμει του άρθρου 124Α του Κεφ. 155, με την οποία ειδοποιήθηκε όπως εμφανιστεί στις 21/08/2025 ενώπιον του Δικαστηρίου, προκειμένου να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους παρέλειψε να συμμορφωθεί με το εν λόγω διάταγμα διατροφής.
Ο Καθ’ ου η αίτηση εμφανίστηκε δια δικηγόρου και καταχώρισε ένσταση ημερομηνίας 05/09/2025, υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση του ίδιου. Οι λόγοι ένστασης του Καθ’ ου η αίτηση συνοψίζονται κυρίως στον ισχυρισμό ότι το καλοκαιρινό σχολείο δεν συνιστά έκτακτο έξοδο υπό την έννοια του διατάγματος ημερομηνίας 02/08/2023, το οποίο ερμηνεύεται εσφαλμένα από την Αιτήτρια, με αποτέλεσμα να μην οφείλει οποιοδήποτε ποσό.
Η Αιτήτρια καταχώρισε απαντητική ένορκη δήλωση στις 15/10/2025.
Συνακόλουθα, η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση, η οποία διεξήχθη με τις γραπτές αγορεύσεις εκ μέρους των δικηγόρων των διαδίκων, χωρίς να υποβληθεί οποιοδήποτε αίτημα για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.
Οι θέσεις των διαδίκων:
Αιτήτρια:
Η Αιτήτρια ενημέρωσε τον Καθ’ ου η αίτηση, με ηλεκτρονική επιστολή ημερομηνίας 02/06/2025 μέσω των δικηγόρων της (Τεκμήριο 4), αναφορικά με την περίοδο και το κόστος συμμετοχής των ανηλίκων στο θερινό σχολείο, ήτοι συνολικό ποσό €1.475- το οποίο είχε ήδη καταβάλει (Τεκμήριο 2 και 3). Με την εν λόγω επιστολή, η Αιτήτρια κάλεσε τον Καθ’ ου η αίτηση όπως καταβάλει το ήμισυ του ποσού των €1.400- που κατέβαλε η ίδια, ήτοι €700-. Το ποσό των €75- είχε καταβληθεί από τους γονείς της Αιτήτριας. Ωστόσο, ο Καθ’ ου η αίτηση, με επιστολή ημερομηνίας 04/06/2025 μέσω των δικηγόρων του (Τεκμήριο 5), απάντησε ότι η απαίτηση της Αιτήτριας είναι αβάσιμη, αδικαιολόγητη και εκτός των όρων του ισχύοντος διατάγματος διατροφής και ως εκ τούτου, αρνήθηκε να καταβάλει οποιοδήποτε σχετικό ποσό.
Οι δικηγόροι της Αιτήτριας απάντησαν με επιστολή ημερομηνίας 17/06/2025 (Τεκμήριο 6) υποστηρίζοντας ότι ο Καθ’ ου η αίτηση, αδικαιολόγητα και κατά παράβαση του εκ συμφώνου διατάγματος, αρνείται να ανταποκριθεί στην υποχρέωσή του για καταβολή του συγκεκριμένου εξόδου, παραθέτοντας τους λόγους προς υποστήριξη της θέσης αυτής.
Ειδικότερα, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι η φοίτηση των ανήλικων τέκνων σε θερινό σχολείο αποτελεί αναγκαιότητα, καθότι η ίδια εργάζεται, ότι το διάταγμα προβλέπει την εξ ημισείας καταβολή των έκτακτων εξόδων και ότι τα έξοδα για το θερινό σχολείο συνιστούν έκτακτα έξοδα. Προς ενίσχυση της θέσης της, προβάλλει ότι κατά τα έτη 2023 και 2024 ο Καθ’ ου η αίτηση συμμετείχε οικονομικά σε παρόμοια θερινά προγράμματα χωρίς να εγείρει οποιαδήποτε ένσταση.
Σε σχετικό του μήνυμα ημερομηνίας 08/05/2025 (Τεκμήριο 7) ο Καθ’ ου η αίτηση ανέφερε ότι κατά το προηγούμενο έτος κατέβαλε το ποσό των €500-. Περαιτέρω, με μήνυμα ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 8), η Αιτήτρια τον ενημέρωσε εγκαίρως, παραθέτοντας όλες τις σχετικές λεπτομέρειες αναφορικά με το θερινό σχολείο. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι ο Καθ’ ου η αίτηση δεσμεύτηκε, με μήνυμά του ημερομηνίας 08/05/2026 (Τεκμήριο 9), να συνεισφέρει το ποσό των €600- για περίοδο 7 εβδομάδων, στο πλαίσιο της πρότασης που ο ίδιος είχε υποβάλει για θερινό σχολείο.
Η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι ακόμη και πριν από την έκδοση του διατάγματος, οι διάδικοι ακολουθούσαν σταθερά την πρακτική της εξ ημισείας καταβολής των εξόδων για το θερινό σχολείο των ανηλίκων, γεγονός το οποίο, κατά τον ισχυρισμό της, εξηγεί και τη διατύπωση του διατάγματος με τον συγκεκριμένο τρόπο. Περαιτέρω, προβάλλει ότι η εν λόγω πρακτική συνιστά αναγνώριση της συμφωνίας των μερών ως προς την έννοια και το περιεχόμενο της συνεισφοράς στα έκτακτα έξοδα, όπως αυτή καθορίζεται στο σχετικό διάταγμα.
Επίσης, υποστηρίζει ότι η συνέχιση της πιο πάνω πρακτικής καταβολής των εξόδων για το θερινό σχολείο καταδεικνύει σαφή αναγνώριση σχετικής υποχρέωσης εκ μέρους του Καθ’ ου η αίτηση και όχι απλή πράξη καλής θέλησης, όπως ο τελευταίος ισχυρίζεται. Επιπλέον, προβάλλει ότι η αναφορά του διατάγματος σε «άλλα έκτακτα έξοδα» καλύπτει δαπάνες που δεν είναι σταθερές ή εκ των προτέρων προβλέψιμες, αλλά προκύπτουν περιστασιακά και εξυπηρετούν το συμφέρον των ανήλικων τέκνων, όπως το θερινό σχολείο.
Ειδικότερα, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι το κόστος του θερινού σχολείου διαφοροποιείται από έτος σε έτος, ανάλογα με τη διάρκεια, το πρόγραμμα και το ίδρυμα που το παρέχει, και ως εκ τούτου συνιστά, κατά τον ισχυρισμό της, έκτακτο έξοδο εκ της φύσεως του και αναγκαίο κατά τη θερινή περίοδο. Τέλος, προβάλλει ότι η καταχώριση αίτησης τροποποίησης του διατάγματος δεν αναστέλλει την ισχύ του υφιστάμενου διατάγματος ούτε αίρει την υποχρέωση του Καθ’ ου η αίτηση να συμμορφώνεται με αυτό.
Καθ’ ου η αίτηση:
Ο Καθ’ ου η αίτηση αρνείται ότι η υποχρέωση κάλυψης των έκτακτων εξόδων των ανήλικων τέκνων των διαδίκων περιλαμβάνει και το κόστος συμμετοχής τους σε θερινό σχολείο. Υποστηρίζει ότι τα εν λόγω έξοδα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως έκτακτα, καθότι, όπως προκύπτει και από τους ισχυρισμούς της ίδιας της Αιτήτριας, η φοίτηση των ανήλικων τέκνων σε θερινό σχολείο αποτελούσε πρακτική που ακολουθείτο κάθε έτος. Κατά συνέπεια, απουσιάζει το στοιχείο του εκτάκτου, αφού το συγκεκριμένο κονδύλι εντάσσεται στο προκαθορισμένο πρόγραμμα των τέκνων.
Περαιτέρω, στις 04/12/2024 η Αιτήτρια καταχώρισε την υπ’ αριθμό 420/2024 αίτηση τροποποίησης του διατάγματος διατροφής (Τεκμήριο 1), στην οποία περιλαμβάνει το καλοκαιρινό σχολείο ως μηνιαίο κονδύλι. Ο Καθ’ ου η αίτηση αναφέρει ότι δεν μπορεί να αντιληφθεί το λόγο για τον οποίο τα ίδια έξοδα παρουσιάζονται ως έκτακτα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, αλλά ως πάγια και προκαθορισμένα ετήσια κονδύλια στο πλαίσιο της αίτησης τροποποίησης.
Ο Καθ’ ου η αίτηση αναγνωρίζει ότι το επίδικο ζήτημα εν προκειμένω περιορίζεται στο κατά πόσο τα έξοδα για το θερινό σχολείο συνιστούν έκτακτα έξοδα υπό την έννοια του διατάγματος. Διευκρινίζει ότι δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα το κατά πόσο είναι δίκαιο ή εύλογο για τα ανήλικα τέκνα να φοιτούν σε θερινό σχολείο, σε ποιο θερινό σχολείο θα φοιτούν, ούτε κατά πόσο το κόστος του κάθε θερινού σχολείου είναι λογικό, συγκρίσιμο, χαμηλό ή υψηλό. Παρά ταύτα αναφέρει ότι είχε προτείνει στην Αιτήτρια το Μάιο του 2025 μία οικονομικά πιο προσιτή επιλογή θερινού σχολείου (Τεκμήριο 2).
Συνεχίζοντας, ο Καθ’ ου η αίτηση αναφέρει ότι κατά τα προηγούμενα έτη αποφάσισε εκουσίως να συνεισφέρει στην κάλυψη των εξόδων για το θερινό σχολείο των ανήλικων τέκνων, χωρίς τούτο να συνεπάγεται ότι θεωρούσε τα εν λόγω έξοδα ως έκτακτα ή ότι η καταβολή τους αποτελούσε υποχρέωση απορρέουσα από το διάταγμα. Υποστηρίζει ότι στο σχετικό διάταγμα, καθώς και στην αίτηση διατροφής βάσει της οποίας αυτό εκδόθηκε, δεν περιλαμβάνεται οποιοδήποτε κονδύλι που να αφορά το θερινό σχολείο. Περαιτέρω, αναφέρει ότι οι εν λόγω καταβολές έγιναν αυτοβούλως και προς όφελος των ανήλικων τέκνων του και όχι κατ’ επιταγήν του διατάγματος διατροφής. Τέλος, σημειώνει ότι, σύμφωνα με τη νομική συμβουλή που έλαβε, η συναίνεσή του να συνεισφέρει δεν συνεπάγεται ότι ενεργούσε υπό την πεποίθηση ύπαρξης σχετικής νομικής υποχρέωσης δυνάμει του διατάγματος.
Περαιτέρω, ο Καθ’ ου η αίτηση υποστηρίζει ότι η αναγνώριση των εξόδων για το θερινό σχολείο ως έκτακτων, δύναται να οδηγήσει σε υπέρμετρη διεύρυνση της έννοιας των έκτακτων εξόδων, κατά τρόπο που να καθίσταται δυνατή η επίκληση παραβίασης του διατάγματος για δαπάνες οι οποίες αποφασίζονται μονομερώς και χαρακτηρίζονται εκ των υστέρων ως έκτακτες.
Καταλήγοντας, υποστηρίζει ότι τα έξοδα για το θερινό σχολείο δεν συνάδουν με το γράμμα και το πνεύμα του διατάγματος διατροφής και δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των έκτακτων εξόδων υπό την έννοια αυτού, με αποτέλεσμα η παρούσα διαδικασία να βασίζεται, κατά τον ισχυρισμό του, σε εσφαλμένη ερμηνεία των υποχρεώσεων που απορρέουν από το διάταγμα.
Νομική πτυχή:
Το άρθρο 40 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90 παρέχει το νομικό πλαίσιο για την εκτέλεση διαταγμάτων διατροφής ως χρηματικών ποινών και προνοεί ότι:
«Τα διατάγματα διατροφής που εκδίδονται δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου μπορούν να εκτελεσθούν και ως χρηματικές ποινές σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου που τον καταργεί ή τον τροποποιεί».
Περαιτέρω, το άρθρο 124Α του Κεφ. 155, καθορίζει την ακολουθητέα διαδικασία για την εκτέλεση διαταγμάτων διατροφής ως χρηματικές ποινές και ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης με διάταγμα διατροφής, το πρόσωπο προς όφελος του οποίου αυτό εκδόθηκε δύναται να καταχωρίσει ένορκη δήλωση για την έκδοση εντάλματος φυλάκισης του προσώπου που παραλείπει να συμμορφωθεί.
Ειδικότερα, το Δικαστήριο, αφού καλέσει το επηρεαζόμενο πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του για να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους παρέλειψε να συμμορφωθεί με το διάταγμα διατροφής, δύναται να εκδώσει ένταλμα φυλάκισης εναντίον του, νοουμένου ότι τηρηθεί η προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία κλήτευσης και επίδοσης.
Προϋπόθεση για την έκδοση εντάλματος φυλάκισης είναι η ύπαρξη εκτελεστού διατάγματος διατροφής και η διαπίστωση παράλειψης συμμόρφωσης προς αυτό, αφού προηγουμένως δοθεί στο επηρεαζόμενο πρόσωπο η δυνατότητα να ακουστεί.
Εξέταση της κλήσης:
Μελέτησα με προσοχή τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, όπως παρατίθεται στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και τα σχετικά τεκμήρια. Αυτό που προκύπτει είναι ότι οι διάδικοι δεν διαφωνούν ως προς την ύπαρξη, το κύρος και το περιεχόμενο του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 02/08/2023, αλλά ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των όρων του. Ειδικότερα, η διαφωνία εστιάζεται στο κατά πόσο το κόστος φοίτησης των ανηλίκων στο θερινό σχολείο εμπίπτει στην έννοια των έκτακτων εξόδων που προβλέπει το εν λόγω διάταγμα.
Υπό το φως των πιο πάνω, το ζήτημα που τίθεται προς απόφαση είναι κατά πόσο το κόστος φοίτησης των ανηλίκων στο θερινό σχολείο συνιστά έκτακτο έξοδο κατά την έννοια του διατάγματος, ώστε να ανακύπτει ζήτημα παράλειψης συμμόρφωσης προς αυτό, κατόπιν ερμηνείας των όρων του διατάγματος.
Το επίδικο διάταγμα διατροφής δεν περιλαμβάνει εξαντλητικό κατάλογο των έκτακτων εξόδων, αλλά αναφέρεται γενικά σε «άλλα έκτακτα έξοδα», τα οποία καταβάλλονται εξ ημισείας από τους διαδίκους. Από το φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι στην αίτηση διατροφής ημερομηνίας 13/07/2023, δεν περιλήφθηκε στον πίνακα εξόδων των ανηλίκων ούτε το θερινό σχολείο ούτε οποιαδήποτε αναφορά σε έκτακτα έξοδα. Περαιτέρω, από τα πρακτικά προκύπτει ότι οι διάδικοι κατέληξαν άμεσα, ήτοι στις 02/08/2023 στην έκδοση εκ συμφώνου διατάγματος διατροφής χωρίς να διευκρινίζεται ειδικότερα το περιεχόμενο του όρου «άλλα έκτακτα έξοδα» που αμφότεροι αποδέχτηκαν.
Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων παρέθεσαν ερμηνεία του όρου «έκτακτα» από το λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη ως προς την ελληνική απόδοση του όρου και από το λεξικό του Bryan A. Garner ως προς την αγγλική απόδοση του όρου, καταλήγοντας ωστόσο ο καθένας στο δικό του συμπέρασμα. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι η λεξικογραφική ερμηνεία, αν και χρήσιμη ως αφετηρία, δεν επαρκεί από μόνη της για την επίλυση του ζητήματος. Η ερμηνεία του όρου «έκτακτα» δεν μπορεί να εξαντληθεί στη γλωσσική του απόδοση, αλλά η έννοια του πρέπει να προσδιορίζεται στο πλαίσιο του συγκεκριμένου διατάγματος διατροφής και σε συνδυασμό με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης.
Είναι κοινά παραδεκτό από αμφότερα τα μέρη ότι τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων φοιτούσαν σε θερινό σχολείο και κατά τα προηγούμενα έτη. Η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι το γεγονός αυτό καταδεικνύει την ύπαρξη πρακτικής κάλυψης των σχετικών εξόδων, η οποία αποτυπώθηκε στο διάταγμα υπό τη μορφή της πρόνοιας περί «άλλων έκτακτων εξόδων», καθότι το κόστος και η διάρκεια του θερινού σχολείου δεν ήταν σταθερά ούτε προβλέψιμα από έτος σε έτος. Αντιθέτως, ο Καθ’ ου η αίτηση προβάλλει ότι η επαναληπτικότητα της φοίτησης σε θερινό σχολείο αναιρεί τον έκτακτο χαρακτήρα του σχετικού εξόδου, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για απρόβλεπτη, ασυνήθιστη ή απρογραμμάτιστη δαπάνη.
Το γεγονός ότι μια δαπάνη επαναλαμβάνεται δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην ότι πρόκειται για πάγιο ή τακτικό έξοδο ενσωματωμένο στη μηνιαία διατροφή. Κρίσιμο στοιχείο για τον χαρακτηρισμό ενός εξόδου ως έκτακτου δεν είναι η σπανιότητά του, αλλά το κατά πόσο αυτό μπορεί να θεωρηθεί σταθερό, προβλέψιμο και ενσωματωμένο στον μηνιαίο υπολογισμό της διατροφής.
Στην προκειμένη περίπτωση, το κόστος και η διάρκεια του θερινού σχολείου διαφοροποιούνται από έτος σε έτος και δεν αποτελούν πάγια επιβάρυνση καλυπτόμενη από το μηνιαίο ποσό διατροφής. Σημειώνεται συναφώς η προηγούμενη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι ούτε το θερινό σχολείο ούτε οποιαδήποτε αναφορά σε έκτακτα έξοδα περιλήφθηκαν στον πίνακα εξόδων της αίτησης της Αιτήτριας, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα. Ελλείψει δε οποιασδήποτε άλλης σχετικής διευκρίνισης στα πρακτικά της υπόθεσης, προκύπτει ότι στο ποσό της τακτικής μηνιαίας διατροφής δεν έχουν συμπεριληφθεί το θερινό σχολείο ή άλλο κονδύλι που να καλύπτει έκτακτα έξοδα.
Ως εκ τούτου, το σχετικό έξοδο διατηρεί τον χαρακτήρα του έκτακτου εξόδου κατά την έννοια του διατάγματος. Το ότι η Αιτήτρια μεταγενέστερα καταχώρισε αίτηση τροποποίησης του διατάγματος, επιδιώκοντας την ενσωμάτωση του θερινού σχολείου ως σταθερού κονδυλίου, δεν αναιρεί τον χαρακτήρα του ως έκτακτου εξόδου κατά τον κρίσιμο χρόνο, αλλά αντανακλά μεταγενέστερη εξέλιξη των αναγκών των ανήλικων τέκνων. Η παρούσα διαδικασία αφορά την εφαρμογή και εκτέλεση του διατάγματος διατροφης, όπως αυτό ίσχυε κατά τον χρόνο δημιουργίας της επίδικης οφειλής.
Η προσέγγιση των συνηγόρων του Καθ’ ου η αίτηση ως προς το ζήτημα της συμφωνίας των διαδίκων και τον αναγκαστικό χαρακτήρα των διατάξεων περί διατροφής, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Η Αιτήτρια δεν προβάλλει ισχυρισμό περί συμφωνίας με τη συμβατική έννοια του όρου, αλλά αναφέρεται σε πρακτική των μερών, η οποία αποτυπώθηκε σε εκ συμφώνου εκδοθέν διάταγμα και στη μετέπειτα συμπεριφορά τους σε σχέση με αυτό.
Συνεπώς, η προηγούμενη συνεισφορά του Καθ’ ου η αίτηση στο συγκεκριμένο έξοδο δεν αξιολογείται ως πηγή αυτοτελούς υποχρέωσης, ήτοι ως στοιχείο που από μόνο του δημιουργεί υποχρέωση καταβολής ούτε και ως στοιχείο σύναψης συμφωνίας, αλλά λαμβάνεται υπόψη ως πραγματικό δεδομένο για την εφαρμογή και ερμηνεία του επίδικου διατάγματος. Ως τέτοιο, επιβεβαιώνει ότι το σχετικό έξοδο δεν είχε ενσωματωθεί στο ποσό της τακτικής μηνιαίας διατροφής. Το υποκειμενικό, λοιπόν, κίνητρο της καταβολής, είτε αυτό ήταν καλή θέληση είτε διαφορετική αντίληψη ως προς την υποχρέωση, δεν αναιρεί την αντικειμενική κρίση περί του χαρακτήρα του εξόδου ως έκτακτου κατά την έννοια του διατάγματος.
Προκύπτει από τη μαρτυρία και τα προσκομισθέντα τεκμήρια ότι ο Καθ’ ου η αίτηση είχε πλήρη γνώση τόσο της πρόθεσης της Αιτήτριας να εγγράψει τα ανήλικα στο συγκεκριμένο θερινό σχολείο όσο και του σχετικού κόστους. Ειδικότερα, με γραπτή επικοινωνία του, ο ίδιος πρότεινε να συνεισφέρει το ποσό των €600-, ήτοι μέχρι του ποσού που αντιστοιχούσε στο κόστος εναλλακτικού θερινού σχολείου που ο ίδιος είχε εντοπίσει και προτείνει. Η στάση αυτή καταδεικνύει ότι το ζήτημα δεν ήταν η άρνηση συμμετοχής καθ’ εαυτή, αλλά το ύψος της συνεισφοράς.
Συνακόλουθα, ο ισχυρισμός του Καθ’ ου η αίτηση ότι δεν αντιλαμβανόταν πως το κόστος του θερινού σχολείου εμπίπτει στα έκτακτα έξοδα δεν γίνεται αποδεκτός. Το ζήτημα αποτέλεσε αντικείμενο επικοινωνίας και συζήτησης μεταξύ των διαδίκων και ο ίδιος δεν αμφισβήτησε την ανάγκη και τη φύση του εξόδου, αλλά μόνο το ύψος της συνεισφοράς του. Υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν προκύπτει από τα πραγματικά περιστατικά εύλογη αμφιβολία ως προς την εφαρμογή της σχετικής πρόνοιας του διατάγματος, αλλά εκ των υστέρων επίκληση ερμηνευτικής αμφιβολίας, η οποία δεν δικαιολογεί τη μη συμμόρφωση.
Σημειώνω ότι έλαβα υπόψη τον ισχυρισμό του Καθ’ ου η αίτηση περί κινδύνου υπέρμετρης διεύρυνσης της έννοιας των έκτακτων εξόδων, πλην όμως κρίνω ότι ο χαρακτηρισμός του κόστους του θερινού σχολείου ως έκτακτου, βασίζεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περίπτωσης και δεν συνεπάγεται γενικευμένη ή ανεξέλεγκτη εφαρμογή της έννοιας των έκτακτων εξόδων.
Υπό τα δεδομένα αυτά, η μη καταβολή του μεριδίου του Καθ’ ου η αίτηση στο κόστος του θερινού σχολείου συνιστά παράλειψη συμμόρφωσης με το επίδικο διάταγμα.
Κατάληξη:
Για τους λόγους που ανέφερα ανωτέρω, η ένσταση του Καθ’ ου η αίτηση απορρίπτεται. Εκδίδεται ένταλμα φυλάκισης εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση στην κλήση ημερομηνίας 01/08/2025 για περίοδο ενός έτους, για το οφειλόμενο ποσό των €705-.
Κρίνω όμως, υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, ότι είναι ορθό και δίκαιο να δώσω μια ευκαιρία στον Καθ' ου η αίτηση για να συμμορφωθεί και ως εκ τούτου το ένταλμα φυλάκισης αναστέλλεται για περίοδο 30 ημερών από σήμερα.
Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται σε βάρος του Καθ’ ου η αίτηση.
(Υπ.) ………………………
Μ. Παναγιώτου, Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο