ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΧΡΗΣΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ:  Χ. Πογιατζή Δ. Οικ. Δ.

Αρ. Αίτησης։ 10/2025

        i-Justice    

Μεταξύ:

 

                                                  A.R.

 

Αιτητή

 

                                                  -και-

 

 

                                                  M.R.

 

Καθ' ης η αίτηση

                                          -----------------------

 

                      Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 14/07/2025

  

Ημερομηνία: 24/02/2026

 

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τον Αιτητή: κ. Παπαθεοδώρου για Σ. Παπαθεοδώρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε.

Για την Καθ’ ης η Αίτηση։ κα Κάλια Σταύρου για Άρσεν Θεοφανίδης Δ.Ε.Π.Ε.

 

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η   Α Π Ο Φ Α Σ Η

(I)   ΕΙΣΑΓΩΓΗ։

1. Ο Αιτητής στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, καταχώρησε στις 14/07/2025 ενδιάμεση αίτηση με την οποία αξίωνε μονομερώς την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να παραχωρείται σε αυτόν η αποκλειστική χρήση μέρους της οικογενειακής στέγης, ήτοι συγκεκριμένου τμήματος του ισογείου εντός της κατοικίας η οποία χρησιμοποιείται ως κύρια διαμονή των διαδίκων. Περαιτέρω, αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ’ ης η αίτηση να παρενοχλεί, χρησιμοποιεί ή με άλλο τρόπο επεμβαίνει στην ελεύθερη χρήση του πιο πάνω τμήματος της οικογενειακής στέγης, αλλά και να εισέρχεται σε αυτήν χωρίς την συγκατάθεση του Αιτητή.
2. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε μονομερώς την πιο πάνω ενδιάμεση αίτηση, δεν εξέδωσε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα και διέταξε την επίδοση της, ούτως ώστε να ακούσει και την πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση και ακολούθως να αποφασίσει οριστικά επί της υπό εξέταση αιτήσεως.
3. Η εκδίκαση της παρούσης αιτήσεως προωθήθηκε στην βάση των διατάξεων 23 και 25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023. Στα πλαίσια της Ακρόασης Διαδικαστικών Οδηγιών (Α.Δ.Ο.) και αφού οι διάδικοι είχαν καταχωρήσει χρονοδιαγράμματα της διαδικασίας με βάση το Έντυπο αρ. 38, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την πορεία εκδίκασης της παρούσης. Στις 18/09/2025 η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην υπό εξέταση αίτηση. Στην βάση των σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου, ο Αιτητής καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις 30/07/2025 και στις 07/11/2025, ενώ η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε την συμπληρωματική της ένορκη δήλωση στις 21/11/2025.
4. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη αποκλειστικά στην βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση των διαδίκων, ενώ τελικώς δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις στις οποίες η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία και τις οποίες έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή και λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου.

 

 

 

(II)  ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ։

 

5. Η αίτηση του Αιτητή υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 14/07/2025, μέσω της οποίας γίνεται εκτενής παράθεση των ισχυρισμών του αλλά και της εκδοχής του σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης.
6.  Αρχικά, ο Αιτητής αναφέρει ότι Καθ' ης η Αίτηση είναι η σύζυγός του και κατάγονται και οι δύο από την Ρωσία. Παντρεύτηκαν στις 30/05/2013 και στις 02/09/2013 γεννήθηκαν τα δίδυμα παιδιά τους Σ.Ρ. και Κ.Ρ. ενώ διευκρινίζει ότι μέχρι σήμερα παραμένουν νυμφευμένοι.
7. Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι στην αρχή του γάμου τους τα πράγματα ήταν αρκετά καλά, όμως με την πάροδο του χρόνου απομακρύνθηκαν, ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε έτη. Ισχυρίζεται ότι στις 10/02/2025, μετά από έντονο καβγά, όπου η Καθ’ ης η Αίτηση ξέσπασε πάνω του, εκδηλώνοντας αρνητικά συναισθήματα που προφανώς είχαν συσσωρευτεί, τον έδιωξε από το σπίτι.
8. Ισχυρίζεται ότι από τότε βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, διότι δεν έχει κατάλληλο χώρο για να διαμείνει, ενώ έχει προσωρινά τοποθετήσει ένα κρεββάτι σε ένα γραφείο που διατηρεί μέχρι να μπορέσει να επιστρέψει στο σπίτι. Υποστηρίζει ακόμα ότι λόγω της ηλικίας του υποφέρει αφάνταστα και είναι κουρασμένος από την έλλειψη υποδομών. Επιπλέον, αναφέρει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση παρεμποδίζει την επικοινωνία του με τα δύο ανήλικα τέκνα του και αποκλειστικά λόγω της εχθρικής της συμπεριφοράς απέναντί του, τα παιδιά του δεν του μιλάνε καθόλου. 
9. Ειδικότερα, ο Αιτητής αναφέρει ότι στις 18/06/2025 μετέβη στο σπίτι για να λάβει κάποια προσωπικά του αντικείμενα και η σύζυγός του δεν ήταν εκεί. Μόλις τον είδαν τα παιδιά, της τηλεφώνησαν και φάνηκε πως είχαν οδηγίες να μην του ανοίξουν την πόρτα μένοντας έκπληκτος από τη συμπεριφορά τους. Έτσι εισήλθε από την πίσω πόρτα, αλλά διαπίστωσε ότι όλα του τα πράγματα είχαν μεταφερθεί στο γκαράζ και τότε επέστρεψε η Καθ’ ης η Αίτηση και μπροστά στα παιδιά τους, τον έδιωξε βίαια από το σπίτι.
10.  Ακολούθως, ο Αιτητής αναφέρει ότι είναι συνιδιοκτήτες με τη σύζυγό του της εν λόγω συζυγικής κατοικίας, αν και πλήρωσε εξ’ ολοκλήρου το τίμημα με δικά του χρήματα και το ενέγραψε εξ’ ημισείας στον ίδιο και στην σύζυγό του γιατί αυτή του το ζήτησε, καταθέτοντας ως τεκμήρια σχετικές αποδείξεις για την αγορά της, τον εξοπλισμό της, αλλά και για την ανακαίνιση της.
11.  Μέσα από την ένορκη του δήλωση, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι 62 ετών και αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, αφού έχει υψηλό σάκχαρο και ξαφνικά έχασε αρκετό βάρος. Αναφέρει ότι ο γιατρός του συνιστά ηρεμία, αλλά όλα όσα συμβαίνουν με τη σύζυγό του, ιδιαίτερα που δεν τον αφήνει να δει τα παιδιά του, του προκαλούν ένταση και θλίψη επιδεινώνοντας την υγεία του.
12.  Είναι η θέση του, ότι η σύζυγός του από τον Φεβρουάριο που έφυγε, του έχει κάνει τη ζωή κόλαση απαγορεύοντάς του να δει τα παιδιά του χωρίς λόγο και ενώ της εξήγησε πως οι διαφορές τους δεν αφορούν τα παιδιά, αυτή του είπε πως θέλει να τον καταστρέψει. Διευκρινίζει ότι πριν την κατάρρευση της σχέσης των διαδίκων, ζούσαν ειρηνικά ως οικογένεια. Αναφέρει ότι είναι σοβαρός επιχειρηματίας και βρισκόταν πάντοτε στο πλευρό των παιδιών του, αφιερώνοντας τους πολύ χρόνο, βάζοντας την οικογένειά του πάντοτε πάνω από όλα.
13.  Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι οι οικονομικές διαφορές έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα προβλήματα του γάμου τους, καθώς η Καθ’ ης ήθελε πάντα περισσότερα χρήματα. Μετά τον χωρισμό τους τον Φεβρουάριο, αρχικά ήθελε να αποκαταστήσουν την σχέση τους, αλλά η Καθ’ ης ήταν και παραμένει ανένδοτη, δηλώνοντας πως θέλει να χωρίσουν. Ωστόσο, από τον Φεβρουάριο που αυτός έφυγε, η Καθ’ ης η Αίτηση δεν έχει ακόμη καταθέσει αίτηση διαζυγίου, ενώ αυτό που την ενδιαφέρει είναι να αποκομίσει οικονομικά οφέλη και να κρατήσει το σπίτι. Αυτός είναι ο λόγος που τον διώχνει κάθε φορά που επιστρέφει. Επιπρόσθετα, ο Αιτητής αναφέρει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν έχει δικό της εισόδημα και πως οποιοδήποτε έσοδο διαθέτει, προέρχεται από τις δικές του επιχειρήσεις, στις οποίες εργάζεται και λαμβάνει σημαντικές αμοιβές.
14.  Δηλώνει ότι τον Οκτώβριο του 2024 ξεκίνησε την ανακατασκευή του πρώτου ορόφου και τη θερμομόνωση του σπιτιού, αλλά σταμάτησε επειδή τον έδιωξε η Καθ’ ης η Αίτηση, ενώ τώρα αποφάσισε να συνεχίσει τις εργασίες μόνη της, προφανώς γιατί θεωρεί ότι αυτό θα της δώσει δικαίωμα να κρατήσει το σπίτι. Ο Αιτητής υπολογίζει το κόστος άνω των €100.000 όμως δεν έχει πρόβλημα να τα πληρώσει αφού διαθέτει χρήματα. Υποστηρίζει πως το σπίτι είναι μεγάλο και ευρύχωρο, με συνολικό εμβαδό 350 τ.μ. και βρίσκεται σε καλή περιοχή, ενώ το οικόπεδο είναι πολύ μεγάλο εμβαδού 5127 τ.μ. και συνορεύει με άλλο οικόπεδο που ανήκει στην κόρη του από προηγούμενο του γάμο.
15.  Συγκεκριμένα, ο Αιτητής αναφέρει ότι στο ισόγειο βρίσκεται η κουζίνα, ένα μεγάλο ανοιχτό σαλόνι και τραπεζαρία, ενώ δίπλα υπάρχει βοηθητική κουζίνα και χώρος όπου διέμενε η καθαρίστρια με δική της είσοδο και τουαλέτα. Επιπλέον, υπάρχει ξεχωριστό γραφείο με τουαλέτα και ντουζιέρα, το οποίο μπορεί να χρησιμεύσει ως προσωπικός του χώρος, ενώ κατέθεσε ως τεκμήριο τα σχέδια του σπιτιού. Περαιτέρω, ο Αιτητής αναφέρει ότι ο επάνω όροφος περιλαμβάνει τρία υπνοδωμάτια, δύο τουαλέτες και ξενώνα. Θεωρεί ότι η διαμονή του στον ισόγειο χώρο δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα στην Καθ’ ης η Αίτηση που διαμένει στον επάνω όροφο και για αυτό αξιώνει όπως του παραχωρηθεί προσωρινά η αποκλειστική χρήση του προαναφερθέντος τμήματος της οικίας, διότι με αυτόν τον τρόπο τα ανήλικα τέκνα τους δεν θα χρειάζεται να φεύγουν από τα δωμάτια και το σπίτι τους για να τον επισκέπτονται για διανυκτερεύσεις.
16.  Μεταξύ άλλων, ο Αιτητής θεωρεί ότι είναι επείγον να εξασφαλίσει διάταγμα αποκλειστικής χρήσης του ανεξάρτητου τμήματος και γραφείου στο ισόγειο της οικίας, ενώ σε κάθε περίπτωση, θα συνεχίσει να έχει δικαίωμα πρόσβασης ως συνιδιοκτήτης και αποκλειστικός χρηματοδότης του σπιτιού.
17.  Είναι η θέση του, ότι τα διατάγματα θα βοηθήσουν να αποκατασταθεί η επικοινωνία του με τα παιδιά του, αφού η Καθ’ ης η Αίτηση δεν τους επιτρέπει ούτε το τηλέφωνο να του απαντούν. Πιστεύει πως τα παιδιά είναι αναστατωμένα και είναι επείγον να περνά χρόνο μαζί τους χωρίς τον φόβο της εκδίωξης του από το σπίτι. Υποστηρίζει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση ενεργεί αλλοπρόσαλλα και εκδικητικά με αποτέλεσμα να βλάπτει την ψυχολογία των παιδιών τους. Ο Αιτητής αναφέρει ότι εργάζεται από το σπίτι και έτσι τα παιδιά του, εφόσον εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα ξέρουν πού βρίσκεται και θα είναι παρών όταν τον χρειάζονται ενόψει της υπόθεσης της γονικής μέριμνας, όπου μεταξύ άλλων ζητεί την φροντίδα και φύλαξη τους.
18.  Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι έχει επενδύσει αρκετή προσωπική εργασία στο σπίτι και στον κήπο, διευκρινίζοντας ότι έζησε δέκα χρόνια στην ύπαιθρο και τώρα δυσκολεύεται πολύ να ζήσει στην πόλη, όπου υπάρχει φασαρία και λιγότερος καθαρός αέρας, για αυτό και κοιμάται πολύ άσχημα τα βράδια. Είναι η θέση του, ότι όλα τα πιο πάνω, ιδιαίτερα η ηλικία του, τα προβλήματα υγείας του, τα οικονομικά κίνητρα της Καθ’ ης η Αίτηση, καθώς και τα συμφέροντα των παιδιών του, υποδεικνύουν ότι το πιο δίκαιο είναι να του παραχωρηθεί η αποκλειστική χρήση του ανεξάρτητου χώρου στο ισόγειο της οικίας.
19.  Στις 25/07/2025 ο Αιτητής καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία ουσιαστικά διευκρινίζει παρουσιάζοντας το τεκμήριο αρ.9 με επεξηγηματικές ετικέτες, την ακριβή περιοχή του σπιτιού η οποία μπορεί να απομονωθεί εύκολα από το υπόλοιπο σπίτι για αποκλειστική χρήση από τον ίδιο, προσθέτοντας πλέον και τον χώρο του server κάτω από την σκάλα, αφού χωρίς την πρόσβαση σε αυτόν δεν θα μπορεί να εργάζεται από το σπίτι.
20.  Ακολούθως, στις 07/11/2025 ο Αιτητής καταχώρησε την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του, με την οποία ουσιαστικά απαντά στους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν μέσα από την ένσταση της Καθ’ ης η Αίτηση.
21.  Αρχικά, ο Αιτητής απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι υπήρξε αδιάφορος για την οικογένειά του και κυρίως για τα παιδιά του. Ισχυρίζεται ότι πάντοτε προσπαθούσε να κάνει τα πάντα για την ευημερία τους και την ευημερία της οικογένειάς του, διευκρινίζοντας πως ο ισχυρισμός της ότι ήταν συνεχώς απών, είναι ψευδής. Αναφέρει ότι τα τελευταία χρόνια ήταν σχεδόν πάντα στο σπίτι στην Κύπρο, ενώ περιστασιακά ταξίδευε εκτός Κύπρου για σύντομα χρονικά διαστήματα για επαγγελματικούς λόγους, ωστόσο τα τελευταία έτη αυτά τα ταξίδια ήταν αραιά, καθώς ο όγκος της δραστηριότητάς του έχει μειωθεί σημαντικά. Επίσης, ο Αιτητής αναφέρει ότι ταξίδευε στην Γερμανία μία ή δύο φορές τον χρόνο για να επισκεφθεί την μεγαλύτερη θυγατέρα του, η οποία ζει εκεί. Παρ’ όλα αυτά, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι περνούσαν όλες τις εορτές μαζί ως οικογένεια και πήγαιναν όλοι μαζί διακοπές κατά την περίοδο που τα σχολεία ήταν κλειστά. Αναφορικά με το θέμα των ταξιδιών, αναφέρει ότι και η Καθ’ ης η Αίτηση παλαιότερα πετούσε συχνά για δουλειές, πηγαίνοντας για διάφορες θεραπείες, αισθητικούς κ.λπ., και, αναλόγως, απουσίαζε από το σπίτι, ενώ συχνά επίσης πετούσαν μαζί προς τους προμηθευτές τους στην Ευρώπη.
22.  Περαιτέρω, ο Αιτητής αρνείται κατηγορηματικά τους ψευδείς ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση ότι ο ίδιος ευθυνόταν για τους καβγάδες τους, αφού περιστασιακά διαφωνούσαν για διάφορους λόγους, αλλά πάντοτε της ζητούσε να σταματήσει ώστε τα παιδιά να μην τους βλέπουν σε τέτοια κατάσταση, όμως εκείνη το έκανε στην παρουσία των παιδιών. Υποστηρίζει ότι ποτέ δεν έβγαλε τον θυμό του στα παιδιά τους, παραδεχόμενος όμως ότι κάποιες φορές ύψωσε την φωνή του, κυρίως προς τον γιο του λόγω της συμπεριφοράς του, όπως θα συνέβαινε σε οποιαδήποτε άλλη οικογένεια, αλλά δεν το έκανε ποτέ προς την θυγατέρα του. Ο ισχυρισμός ότι τα παιδιά ήταν διαρκώς αγχωμένα στην παρουσία του είναι επίσης ψευδής, αφού πάντοτε είχε εξαιρετική επικοινωνία με τα παιδιά και ουδέποτε επέδειξε οποιαδήποτε επιθετική συμπεριφορά η οποία να προκαλεί φόβο και άγχος στα παιδιά του.
23.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση για τις εταιρείες του και την δική της συμβολή, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι οι εν λόγω εταιρείες εκτός από καταχωρισμένες στο όνομα του, ήταν και ο αποκλειστικός πραγματικός τους δικαιούχος. Ισχυρίζεται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση άρχισε να εργάζεται στην εταιρεία του το 2005 και αναμφίβολα συνέβαλε σημαντικά στη λειτουργία της εταιρείας ως υπάλληλος. Λάμβανε επίσης μισθό και μπόνους από τις πωλήσεις, ενώ χρησιμοποίησε τα μπόνους της για να αγοράσει ένα μεγάλο διαμέρισμα στην Αγία Πετρούπολη το 2010. Η Καθ’ ης η Αίτηση λάμβανε όχι μόνο επίσημο μισθό αλλά και μπόνους έως τον Φεβρουάριο του 2025, οπότε παραιτήθηκε από την εταιρεία R. Διευκρινίζει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση ήταν παρένθετη (nominee) διευθύντρια της εταιρείας και ο ίδιος ήταν ο πραγματικός δικαιούχος. Αναφέρει ότι ενώ διοικούσε την εταιρεία, διέθετε γενικό πληρεξούσιο από τη διευθύντρια και αφού εκείνη ανακάλεσε το γενικό πληρεξούσιο, χρειάστηκε να αντικαταστήσει την διευθύντρια για να συνεχίσει να λειτουργεί η εταιρεία.
24.  Αναφορικά με την «οικονομική εξάντληση» που επικαλείται η Καθ’ ης η Αίτηση, ο Αιτητής αναφέρει ότι η ίδια είναι εκατομμυριούχος, ενώ μετέφερε κεφάλαια από το οικογενειακό τους trust, το οποίο συστάθηκε το 2021, σε προσωπικό της λογαριασμό και απέκλεισε την πρόσβασή του στους λογαριασμούς της κυπριακής εταιρείας που χρησιμοποιούνταν για τη διενέργεια δραστηριότητας στη Ρωσία. Υποστηρίζει ότι ουδέποτε θα επέτρεπε τα μέλη της οικογένειάς του να αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.
25.  Ο Αιτητής απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση ότι τα παιδιά του δεν επιθυμούν να είναι μαζί του και ότι εκείνη δεν παρεμποδίζει την επικοινωνία του μαζί τους, ως παντελώς αναληθείς. Θεωρεί ότι ενδέχεται να μην παρενέβη άμεσα, αλλά επηρέασε τα παιδιά. Αναφέρει ότι πάντοτε έκανε ό,τι μπορούσε για την ευημερία τους, ενώ ποτέ δεν είπαν ότι δεν θέλουν να τον βλέπουν. Το μόνο που του είπαν ήταν ότι ανακάλεσε την άδεια διαμονής της γιαγιάς τους στην Κύπρο, όμως τους εξήγησε ότι δεν μπορούσε πλέον να είναι υπεύθυνος για τη γιαγιά τους, γι’ αυτό ανακάλεσε την εγγύηση του από το Τμήμα Μετανάστευσης.
26.  Μεταξύ άλλων, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι συνιδιοκτήτης του σπιτιού, εξακολουθεί να είναι παντρεμένος μαζί της και έχει κάθε δικαίωμα να εισέρχεται στο ακίνητο οποτεδήποτε, παρότι κάθε φορά την προειδοποιούσε. Εργάστηκε πολλά χρόνια για να αγοράσει αυτό το σπίτι, όπου μπορεί να ζει με την οικογένειά του, και δεν θέλει ούτε μπορεί να αλλάξει τόπο κατοικίας λόγω της ηλικίας και της υγείας του. Επί του παρόντος, αναφέρει ότι δεν έχει επιχείρηση στη Ρωσία και προσπαθεί επίσης να πουλήσει την επιχείρησή του στην Κύπρο, καθώς δεν αποφέρει τα έσοδα που θα επιθυμούσε και δεν μπορεί πλέον να την συντηρεί.
27.  Δηλώνει ακόμα ότι είναι κύριος δύο διαμερισμάτων, του ενός υπνοδωματίου στην Μόσχα και της οικογενειακής οικίας στην επαρχία Λεμεσού, ενώ δεν κατέχει άλλο ακίνητο. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση κατέχει επίσης δύο διαμερίσματα στην Αγία Πετρούπολη.
28.  Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο χώρος όπου διαμένει σήμερα είναι ένα μικρό διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων, που ανήκει στην εταιρεία του και είναι προς πώληση. Το χρησιμοποιεί επί του παρόντος ως γραφείο και αναγκάζεται να κατοικεί εκεί προσωρινά, παρ’ όλες τις δυσχέρειες που προκαλεί. Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι η οικογενειακή οικία έχει επιφάνεια 350 τ.μ. και πρόκειται για τεράστιο χώρο. Όπως έχει ήδη καταδείξει στο σχέδιο που παρουσίασε, υπάρχει η δυνατότητα αποκοπής τμήματος του ισογείου με ξεχωριστή είσοδο και με δωμάτιο που έχει σχεδιάσει για τον ίδιο και χρησιμοποιούσε αποκλειστικά πριν τον χωρισμό. Αναφέρει ακόμα, ότι αν και σήμερα ο χώρος αυτός δεν είναι αυτοτελής, μπορεί εύκολα να διαχωριστεί με γυψοσανίδες μέσα σε λίγες ημέρες. Διευκρινίζει πως η κουζίνα δεν θα επηρεαστεί και το καθιστικό θα χωριστεί σε δύο μέρη και τα παιδιά εφόσον το επιθυμούν, μπορούν να χρησιμοποιούν και το δικό του τμήμα.
29.  Ακολούθως, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι μόνο η συμπεριφορά της Καθ’ ης η Αίτηση μπορεί να προκαλέσει συναισθηματική βλάβη, αφού η συγκατοίκηση στο σπίτι από μόνη της δεν μπορεί να προκαλέσει βλάβη, όπως ισχυρίζεται η ίδια, ειδικά αν η συγκατοίκηση γίνεται σε ξεχωριστά τμήματα του σπιτιού.
30.  Στην συνέχεια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του, ο Αιτητής παραδέχεται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση καταβάλλει επί του παρόντος όλα τα έξοδα του σπιτιού, αφού διέκοψε τις πληρωμές του επειδή δεν διαμένει προσωρινά στο σπίτι και η Καθ’ ης τον εμποδίζει πλήρως και παράνομα να το πράττει. Δηλώνει ότι ήταν αποκλειστικά υπεύθυνος για όλα τα έξοδα έως τον Μάρτιο 2025 και θα αναλάβει εκ νέου την κάλυψη των εξόδων όταν επιστρέψει στο σπίτι.
31.  Ο Αιτητής σε σχέση με τα περιστατικά που οδήγησαν στην αποχώρηση του από το σπίτι, ισχυρίζεται ότι τον Οκτώβριο του 2024 ξεκίνησε σημαντικές εργασίες ανακαίνισης στο σπίτι και για αυτό μισθώθηκε ένα μεγάλο διαμέρισμα στην πόλη όπου και μετακόμισε η οικογένεια τους μέχρι και τον Δεκέμβριο όπου επέστρεψαν στο σπίτι. Περί τα τέλη Ιανουαρίου, ο Αιτητής μετέβη για σύντομο χρονικό διάστημα στην Ρωσία για επαγγελματικούς λόγους και όταν επέστρεψε η Καθ’ ης η Αίτηση προκάλεσε τεράστιο επεισόδιο ενώπιον των παιδιών τους, απαιτώντας του να αποχωρήσει από το σπίτι. Έτσι, δηλώνει ότι για να αποφύγει περαιτέρω κλιμάκωση, μετακινήθηκε προσωρινά στο γραφείο της εταιρείας του και δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα αντιμετώπιζε τέτοια δυσκολία να επιστρέψει στο σπίτι του. Κάθε φορά που έφθανε για να πάρει κάτι, η Καθ’ ης η Αίτηση ξεκινούσε σκηνή και τον έσπρωχνε βίαια έξω από το σπίτι. Δεν αντιδρούσε και αποχωρούσε για να αποφύγει την κλιμάκωση, καθώς δεν υπήρχε ελεύθερος χώρος στο σπίτι όπου θα μπορούσε να είναι μόνος, καθώς ο πρώτος όροφος δεν είχε τελειώσει ακόμη. Μετανιώνει που έφυγε από το σπίτι του, γιατί δεν θα είχε τα προβλήματα που βιώνει τώρα.
32.  Διευκρινίζει ότι τώρα πλέον ο πρώτος όροφος της εν λόγω οικίας έχει ανακαινιστεί πλήρως και όλοι έχουν μεταφερθεί εκεί, συνεπώς, ολόκληρος ο κάτω όροφος είναι κενός, ενώ κενό είναι και το δωμάτιό του και μπορεί να διαμένει εκεί ελεύθερα. Σε αυτόν τον όροφο, υπάρχει επίσης ξεχωριστή κουζίνα καθώς και ανεξάρτητη είσοδος προς την οικία. Δεδομένου ότι το καθιστικό είναι πολύ μεγάλο, είναι εύκολο να διαχωριστεί τμήμα του, όπως φαίνεται στο σχέδιο που έχει παρουσιάσει.

(III)         ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ։

 

33.  Η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε την ένσταση της στις 18/09/2025, όπου προέβαλε τους ακόλουθους λόγους ένστασης։

1.         Δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις  του άρθρου 32 του Νόμου 14/60.

2.         Δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, για την έκδοση προσωρινού διατάγματος στην αίτηση που έχει τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο.

3.         Ο Αιτών έχει προβεί σε ψευδείς και αναληθείς ισχυρισμούς με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο.

4.         Η υπό εκδίκαση αίτηση είναι αδικαιολόγητη.

5.         Οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση, στερούνται  τεκμηρίωσης και είναι κατασκευασμένες . 

6.         Ο Αιτών προσήλθε στο Δικαστήριο χωρίς καθαρά χέρια (without clean hands) αφού δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την αλήθεια και/ή απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία.

7.         Η αίτηση είναι καθ’ όλα παράτυπη και εκδικητική, κίνητρα και οι σκοποί του Αιτούντος είναι αλλότριοι.

8.         Οι αιτούμενες θεραπείες αντίκεινται των έννομων συμφερόντων των ανήλικων τέκνων των διαδίκων.

9.         Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις του Αιτούντος με ημερομηνία καταχώρισης 15/07/25 και 30/07/25 που υποστηρίζουν την ενδιάμεση αίτησή του, είναι αβάσιμοι, ατεκμηρίωτοι και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

10.       Δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και/η προς όφελος των ανηλίκων η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.

11.       Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας.

34.  Η ένσταση της Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 18/09/2025, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα։
35.  Αρχικά, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι από  την αρχή της σχέσης της με τον Αιτητή συνεργάστηκαν ενεργά στον επαγγελματικό τομέα, όπου αφοσιώθηκε πλήρως στην οργάνωση και στον συντονισμό των επιχειρήσεων  τους, αναλαμβάνοντας αποκλειστικά την κύρια ευθύνη για την λειτουργία των εταιρειών.
36.  Ισχυρίζεται ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, από το 2020 σταδιακά αλλά κυρίως περί το έτος 2024 και έπειτα, άρχισαν να παρουσιάζονται σημαντικά προβλήματα στη σχέση των διαδίκων λόγω της συνολικής συμπεριφοράς του Αιτητή. Ειδικότερα, ο Αιτητής ήταν απόμακρος και αδιάφορος  απέναντι στην ίδια αλλά και στα ανήλικα τέκνα τους. Απουσίαζε συνεχώς και ανενημέρωτα τόσο από την οικία που διέμεναν οικογενειακώς όσο και από την Κύπρο, για μεγάλα χρονικά διαστήματα και ήταν απών σε διάφορες περιόδους αλλά και οικογενειακές γιορτές.
37.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι ο Αιτητής κατά τις ελάχιστες ώρες συνύπαρξης του με την ίδια και τα ανήλικα τέκνα τους, ήταν πάντα οξύθυμος, έντονος,  με αδικαιολόγητα ξεσπάσματα θυμού κυρίως κατά των παιδιών τους αλλά και στην ίδια, με υποτιμητικές, προσβλητικές αναφορές στο πρόσωπό τους. Ισχυρίζεται ακόμα, ότι ο Αιτητής επανειλημμένα επεδείκνυε επιθετική συμπεριφορά στην παρουσία των παιδιών τους προκαλώντας φόβο σε αυτά και δημιουργώντας μια συναισθηματικά τεταμένη ατμόσφαιρα στο σπίτι. Προσθέτει ότι τα ανήλικα τέκνα τους ήταν συνεχώς στενοχωρημένα, ανήσυχα, ένιωθαν ανασφάλεια όταν ήταν με τον πατέρα τους, αντιδρούσαν και παραπονιούνταν συνεχώς προς την Καθ’ ης για την συμπεριφορά του πατέρα τους.
38.  Πέραν των πιο πάνω, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δυστυχώς διεπίστωσε με πολύ άσχημο τρόπο, ότι ο Αιτητής διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με άλλη γυναίκα κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου τους, με αποτέλεσμα να βρεθούν σε οριστική διάσταση από τον Φεβρουάριο του 2025. 
39.  Η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει ότι από την διάστασή της με τον Αιτητή διαμένει με τα ανήλικα τέκνα τους στην οικία τους στην επαρχία Λεμεσού, ενώ ο Αιτητής αποχώρησε από την οικία. Υποστηρίζει ότι το οικογενειακό σπίτι, στο οποίο διαμένει με τα παιδιά, αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου σε ίσα μερίδια. Είναι η θέση της, ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι το απέκτησε αποκλειστικά με δικά του κεφάλαια είναι αναληθής, αφού κατά την στιγμή της αγοράς, βρίσκονταν σε μια σταθερή, μακροχρόνια σχέση και αναλάμβαναν από κοινού επιχειρηματικά έργα. Ισχυρίζεται επίσης, ότι όλα τα έσοδα από αυτά τα έργα έχουν τη δική της επαγγελματική συμβολή σε μεγάλο βαθμό.
40.  Ειδικότερα, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι κατά τα προηγούμενα έτη είχε προσωπικά ουσιαστική συμβολή στην επαγγελματική δραστηριότητα και κερδοφορία του Αιτητή , αλλά και στην δημιουργία και λειτουργία εταιρειών επ’  ονόματι του. Παρόλα αυτά καθ’  όλη τη διάρκεια των προηγούμενων χρόνων και παρά την συμβολή της στην επαγγελματική σταδιοδρομία του Αιτητή, τα βασικά έξοδα της οικογένειας καλύπτονταν από αυτόν, αφού ο ίδιος επέλεγε για δικούς του λόγους, η ίδια να αμείβεται με ποσά τα οποία σε κάθε περίπτωση δεν αντικατόπτριζαν την συνολική συνεισφορά της.
41.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι δυστυχώς σήμερα ο Αιτητής αποκρύπτει την οικονομική συμβολή της στις επιχειρήσεις του, με σκοπό να εξασφαλίσει την αποκλειστική χρήση της οικίας που διαμένει σήμερα με τα παιδιά τους. Μετά την διάσταση τους, στις 24/02/25 ο Αιτητής προχώρησε στην απόλυση της από μία εταιρεία στην οποία ήταν όχι μόνο διευθυντής αλλά και συνιδρυτής και βασικός διευθύνων εταίρος. Ισχυρίζεται επίσης, ότι ο Αιτητής επιδιώκοντας την οικονομική της εξάντληση προχώρησε στην ξαφνική απόλυση της χωρίς την συγκατάθεσή της. Αναφέρει ότι με αυτές τις ενέργειες, ο Αιτητής προσπαθεί να την πιέσει να αποχωρήσει από την οικία που διαμένει με τα ανήλικα τέκνα τους, καθώς πιστεύει ότι δεν θα μπορέσει να αντεπεξέρχεται οικονομικά στην συντήρηση της οικίας και στα έξοδα των ανήλικων τέκνων τους.
42.  Στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης της, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι από την διάσταση με τον Αιτητή φροντίζει καθημερινά τα ανήλικα τέκνα τους  και έχει δημιουργήσει ένα κλίμα σταθερότητας και ηρεμίας για αυτά. Το περιβάλλον στο οποίο διαμένει σήμερα με τα παιδιά της είναι καθόλα υγιές, ασφαλές και κατάλληλο για την ορθή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη και διαπαιδαγώγησή τους και έχει αναλάβει πλήρως την ευθύνη για το μεγάλωμα, την φροντίδα, μέριμνα και φύλαξη των ανήλικων τέκνων τους.  
43.  Είναι η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι ο Αιτητής ανέκαθεν αλλά κυρίως τα τελευταία χρόνια ήταν πάντοτε απών από το ουσιαστικό μεγάλωμα των ανήλικων τέκνων τους, αφιερώνοντάς τους ελάχιστο χρόνο και χωρίς καμία επικοινωνιακή και συναισθηματική τριβή μαζί τους. Τα ανήλικα τέκνα τους εξ’  αιτίας της στάσης και της συμπεριφοράς του τόσο κατά την διάρκεια της συμβίωσής τους όσο και από την διάσταση τους, είναι πλήρως απρόθυμα να έρθουν σε επαφή ή επικοινωνία με τον πατέρα τους.
44.  Απορρίπτει κατηγορηματικά τους αναληθείς ισχυρισμούς του Αιτητή, ότι δηλαδή εμποδίζει την επικοινωνία των ανήλικων τέκνων με τον πατέρα τους, αλλά αντίθετα υποστηρίζει ότι προσπαθεί καθημερινά να μιλά στα παιδιά της, με απώτερο σκοπό αυτά να προσπαθήσουν να έχουν και να διατηρούν επαφή με τον πατέρα τους.
45.  Υποστηρίζει ότι ο Αιτητής αγνοεί πλήρως το γεγονός ότι τα ανήλικα τέκνα τους βίωσαν συμπεριφορές και έντονα περιστατικά τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα τα ίδια να μην είναι πρόθυμα να διατηρούν επαφή και επικοινωνία με αυτόν και επιμένει να διαστρεβλώνει τα γεγονότα, ισχυριζόμενος ότι η ίδια στερεί την επικοινωνία του με τα παιδιά τους. Είναι πεπεισμένη ότι η ψυχολογία των ανήλικων τέκνων τους και το συμφέρον τους επιβάλλει να διαμένουν σε ένα υγιές περιβάλλον, μακριά από εντάσεις και τσακωμούς. 
46.   Περαιτέρω, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι από την διάστασή τους, κάθε φορά που ο Αιτητής προσπάθησε και εισήλθε απροειδοποίητα στην οικογενειακή τους κατοικία, προκάλεσε συνεχώς αναστάτωση, καβγάδες και αναταραχή στα ανήλικα τέκνα τους και επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογία τους. Θεωρεί ότι η διαμονή του Αιτητή στην οικία που διαμένει με τα ανήλικα τέκνα τους, θα επηρεάσει άμεσα την ψυχολογία των ανηλίκων, που σαφώς επιθυμούν να συνεχίσουν να ζουν μαζί της στο οικείο και ασφαλές περιβάλλον τους. 
47.  Η Καθ’ ης η Αίτηση εκφράζει την θέση, ότι δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος, συνθήκη ή ειδική δυσκολία για τον Αιτητή να εξεύρει κατοικία για να διαμείνει, αφού είναι εκατομμυριούχος, σε εξαιρετική οικονομική κατάσταση, με υπέρογκά εισοδήματα, κερδοφόρες επιχειρήσεις, αποταμιεύσεις και ακίνητη περιουσία στο όνομα του και ή των εταιρειών του.
48.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι ο Αιτητής κατά τον Ιανουάριο του 2025, κατόπιν οικογενειακών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν, προχώρησε στην αγορά χωραφιού πλησίον της οικίας τους, το οποίο ενέγραψε μετά τεχνασμάτων στο όνομα της θυγατέρας του από τον πρώτο του γάμο. Για το ακίνητο αυτό έχει ο ίδιος πληρεξούσιο και μπορεί να το διαχειριστεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο θέλει. Ισχυρίζεται ακόμα, ότι το εν λόγω χωράφι εγγράφτηκε στο όνομα της θυγατέρας του με απώτερο σκοπό να επικαλείται σήμερα ότι δήθεν δεν έχει οποιοδήποτε χώρο για να διαμείνει ή να ανεγείρει οικία. Μάλιστα, η Καθ’ ης υποστηρίζει ότι κατά την διάρκεια της σχέσης της με τον Αιτητή γνωρίζει ότι διαθέτει αρκετά ακίνητα ή διαμερίσματα και αξιοπρεπέστατους χώρους για να διαμείνει, τα οποία σκοπίμως δεν αναφέρει για να παραπλανήσει το Δικαστήριο.
49.  Ακολούθως, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι η διαμονή του στον χώρο που ισχυρίζεται ο Αιτητής ότι διαμένει, δεν οφείλεται σε έλλειψη στέγης, ενώ σε κάθε περίπτωση αυτός σκοπίμως δεν αναφέρει ότι ο συγκεκριμένος χώρος που ζει είναι ρετιρέ με όλες τις ανέσεις και αυτό είναι σε θέση να το γνωρίζει προσωπικά από την πολυετή κοινή συζυγική τους ζωή.  
50.  Η Καθ’ ης η Αίτηση επισημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένας ανεξάρτητος χώρος στο ισόγειο όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής, αφού η οικία που διαμένει με τα ανήλικα τέκνα τους αποτελείται από το ισόγειο και άλλο ένα όροφο. Στο ισόγειο που ισχυρίζεται ο Αιτητής ότι μπορεί να διαμένει, βρίσκεται η κουζίνα και το σαλόνι του σπιτιού, βασικοί και αναγκαίοι χώροι οι οποίοι χρησιμοποιούνται καθημερινά από την ίδια και τα ανήλικα.
51.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης αναφέρει ότι στο ισόγειο επίσης διαμένει και η οικιακή βοηθός του σπιτιού, ενώ τονίζει ότι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα διαμονής του Αιτητή στην οικία χωρίς καθημερινή τριβή με όλους τους υπόλοιπους διαμένοντες. Θεωρεί ότι ο σχεδιασμός του σπιτιού (κοινόχρηστοι χώροι, κουζίνα, κοινές είσοδοι) δεν επιτρέπει την χρήση του ως δύο ξεχωριστές κατοικίες χωρίς καθημερινή διασταύρωση και άρα η συμβίωση είναι τεχνικά και ψυχολογικά αδύνατη, ενώ η απόδοση στον Αιτητή τμήματος της οικίας πρακτικά ανέφικτη.
52.  Ως εκ τούτου, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι η ως άνω περιγραφόμενη κατάσταση μετά βεβαιότητας θα μπορούσε να επιφέρει τσακωμούς, εντάσεις, ανεπανόρθωτες ψυχολογικές επιπτώσεις στα ανήλικα τέκνα τους και η όλη καθημερινότητα να είναι αφόρητη για όλους. Τονίζει ότι επωμίζεται αποκλειστικά όλα τα έξοδα που αφορούν την οικία που διαμένει με τα ανήλικα τέκνα.   
53.  Στις 21/11/2025 η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε την συμπληρωματική της ένορκη δήλωση με την οποία απάντησε στους ισχυρισμούς της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Αιτητή, από όπου θα επικεντρωθώ στα κυριότερα σημεία της.
54.  Αρχικά, η Καθ’ ης αναφέρει ότι τα ανήλικα τέκνα τους εισέπρατταν όλη την επικρατούσα τεταμένη κατάσταση στο σπίτι και ήταν πλέον σαφές ότι το περιβάλλον που ζούσαν επέφερε ουσιαστικό αντίκτυπο στην ψυχολογία τους και συνεπακόλουθα σε όλες τις πτυχές τις ζωής τους. Επιπρόσθετα, αυτά επηρεάστηκαν σημαντικά από την συνολική συμπεριφορά του Αιτητή ως σύζυγος και ως πατέρας, αφού η παρουσία και η συμπεριφορά του δυστυχώς είχε ξεκάθαρες επιπτώσεις στην ψυχολογία των παιδιών τους. Συνεπώς θεωρεί επιεικώς καταστρεπτικό για τα παιδιά τους να αναγκαστούν να αλλάξουν περιβάλλον ζωής και καθημερινότητας.
55.  Πιστεύει επίσης, ότι είναι ξεκάθαρο ή και λογικό ότι η επιστροφή του Αιτητή στην οικογενειακή οικία, μετά απόλυτης βεβαιότητας θα επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στο μεγάλωμα των ανήλικων τέκνων τους, αφού είναι πραγματικά και πρακτικά αδύνατο να πιστεύει κάποιος ότι η συμβίωση δύο χωρισμένων ανθρώπων θα μπορούσε να επενεργήσει θετικά και προς όφελος των ανήλικων παιδιών τους.
56.  Ακολούθως, η Καθ’ ης η Αίτηση τονίζει εκ νέου ότι ο σχεδιασμός του σπιτιού δεν επιτρέπει την χρήση του ως δύο ξεχωριστές κατοικίες χωρίς καθημερινή διασταύρωση και άρα η συμβίωση είναι τεχνικά και ψυχολογικά αδύνατη και η απόδοση στον αιτούντα τμήματος της οικίας πρακτικά ανέφικτη. Ο διαχωρισμός της εν λόγω οικίας όπως τον περιγράφει ο Αιτητής είναι πραγματικά ανέφικτος και θα επέφερε μεγάλες επιπτώσεις στην ζωή των παιδιών τους. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση ο Αιτητής να διαμείνει στην εν λόγω οικογενειακή οικία με οποιονδήποτε τρόπο και η παρουσία του να μην επιφέρει κραυγαλέες επιπτώσεις ή αλλαγές στην καθημερινότητα, στην ψυχολογία και το μεγάλωμα τους.
57.  Διευκρινίζει ότι από το 2015 διαθέτουν συνεχώς οικιακή βοηθό η οποία βοηθά και είναι απαραίτητη για την οικογενειακή οικία, πάντα με την συναίνεση του Αιτητή. Ο μόνος λόγος για τον οποίο ο Αιτητής πραγματικά αγνοεί πλέον την χρησιμότητα της οικιακής βοηθού, είναι για να εγκατασταθεί στην οικογενειακή οικία, αδιαφορώντας για την καθημερινότητα, την ψυχολογία και τα συναισθήματα των παιδιών τους. Θεωρεί πως δεν συντρέχει καμία πρακτική, οικονομική ή πραγματική αδυναμία ή δυσκολία ο Αιτητής να διαμείνει σε οποιονδήποτε άλλο χώρο πέραν της επίδικης οικίας.

(IV)        ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։

58.  Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

 

(α)     η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,

(β)    η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και

(γ)     ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη (1992) 1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά., (1994) 1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά. (1996) 1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co. (1997) (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791).

 

59.  Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas, (1984) 1 Α.Α.Δ. 263).

 

60.  Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στην δικαστική κρίση. Η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος εξαπάτησης του. Ο εν λόγω κανόνας έχει αυξημένη ισχύ όπου το Δικαστήριο καλείται να δώσει ουσιαστικά με το ενδιάμεσο διάταγμα του την θεραπεία που επιδιώκεται στην κυρίως αίτηση (βλ. Χρ. Κατσουρίδης ν. Α. Κατσουρίδη (1997) 1 Α.Α.Δ. 415).

 

61.  Στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού (1992) 1 Α.Α.Δ. 583, ο Δικαστής Στυλιανίδης, επισήμανε χαρακτηριστικά τα ακόλουθα։

 

«Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου».

 

62.  Οφείλω να επισημάνω ότι, σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas (1984 1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD (1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236.) Νοείται ότι, το πραγματικό υπόβαθρο της υπό εξέταση αίτησης πρέπει να εξακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης.

 

63.  Το άρθρο 17 (1) του Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90), το οποίο αποτελεί και το δικαιοδοτικό βάθρο του αιτήματος για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης της στέγης, προνοεί τα ακόλουθα:

 

«Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από του συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις».

 

64.  Από την πιο πάνω διάταξη, προκύπτει ότι η παραχώρηση της συζυγικής στέγης γίνεται με βάση τις ειδικές συνθήκες του κάθε διάδικου, τις αρχές της επιείκειας και με κύριο γνώμονα το συμφέρον του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Τίθενται ουσιαστικά εξωνομικοί παράγοντες οι οποίοι δεν σχετίζονται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της οικογενειακής στέγης. Διαφαίνεται ακόμα ότι, ο νομοθέτης δεν έχει θέσει όρια προσδιορισμού των ειδικών συνθηκών, οι οποίες θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο στην βάση των περιστάσεων κάθε υπόθεσης.

 

65.  Το πρώτο στοιχείο το οποίο θα πρέπει να καταδειχθεί, είναι το αν υπήρξε εύλογη διακοπή της συμβίωσης των διαδίκων από την οικογενειακή τους στέγη ή γνωστοποίηση στον Επίσκοπο ή καταχώρηση αίτησης λύσης γάμου. Ως οικογενειακή στέγη, ουσιαστικά θεωρείται το ακίνητο που χρησιμοποιείται ως η κύρια διαμονή των συζύγων, όπου αναπτύσσουν την κοινή συζυγική τους δραστηριότητα μαζί με τα παιδιά τους. Όσον αφορά την ύπαρξη της διάστασης, αυτό είναι ένα πραγματικό ζήτημα, συναρτώμενο με τις ιδιαίτερες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (βλ. Μυλωνας ν. Μαυρονικόλα (2005) 1 Α.Α.Δ. 1207). Ουσιαστικά, δεν απαιτείται η αυστηρή απόδειξη της διάστασης των διαδίκων, αλλά θεωρείται επαρκής η κατάδειξη εκείνων των συνθηκών που ενεργοποίησαν την επίδικη διαδικασία (βλ. απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Λ.Γ.Γ. (L.G.) v. Π.Γ., Εφ. Αρ. 2/2023 ημερομηνίας 21/06/2023).

 

66.   Όσον αφορά την έννοια «του συμφέροντος των παιδιών», μπορεί να συνεκτιμηθεί η επιθυμία τους για παραμονή στην συζυγική στέγη, η συνέχιση της φοίτησης τους στο ίδιο σχολείο, η παραμονή τους στην ίδια τοποθεσία ή συνοικία, η σχέση του κάθε γονέα με το τέκνο, αλλά και ο αντίκτυπος της συμπεριφοράς του κάθε γονέα ξεχωριστά στην ψυχική τους υγεία.

 

67.  Αναφορικά με την προϋπόθεση των «ειδικών συνθηκών» για την παραχώρηση της οικογενειακής στέγης, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του μεταξύ άλλων, την δυσκολία ή αδυναμία του διαδίκου να εξεύρει άλλη κατοικία για να διαμείνει, λόγω του ότι αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας ή έχει την φύλαξη του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Περαιτέρω, λαμβάνονται υπόψη και οι οικονομικές περιστάσεις των διαδίκων, ήτοι τα εισοδήματα τους, ενώ η δυσχερής οικονομική κατάσταση ενός εκ των δύο γονιών, δύναται να αποτελέσει παράγοντα για την παραχώρηση της συζυγικής στέγης στον ίδιο. Επιπρόσθετα, λαμβάνεται υπόψη και η ενδεχόμενη ζημία που ενδέχεται να προκληθεί στον σύζυγο ο οποίος θα απομακρυνθεί από την συζυγική στέγη, λόγω συγκεκριμένων παραγόντων, όπως για παράδειγμα την κατάσταση της υγείας του.

 

68.  Αναφορικά με τους «λόγους επιείκειας» σε σχέση με την παραχώρηση της οικογενειακής στέγης, λαμβάνεται συνήθως υπόψη μεταξύ άλλων ποιος σύζυγος έχει την φύλαξη του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Επίσης, μπορεί να προσμετρήσει σε κάποιο βαθμό και η υπαιτιότητα του ενός διαδίκου σε σχέση με την διάσταση.

 

(V)  ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։

 

69.   Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, αλλά και την μαρτυρία που παρατέθηκε μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων.
70.  Οφείλω να επισημάνω ότι, το Δικαστήριο στην υπό κρίση αίτηση δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς, διέταξε την επίδοση της αίτησης και άκουσε και τις δύο πλευρές. Επομένως, δεν εφαρμόζονται εν προκειμένω οι κανόνες για πλήρη αποκάλυψη (Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (2011) 1 ΑΑΔ 816).
71.  Αρχικά εξετάζοντας την πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση, κρίνω ότι στην υπό εκδίκαση αίτηση, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας, αφού έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση μέσα από τα δικόγραφα των διαδίκων. Περαιτέρω, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι υπάρχει διακοπή της συμβίωσης μεταξύ των διαδίκων η οποία φαίνεται να επήλθε κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2025, όταν και ο Αιτητής αποχώρησε από την συζυγική οικία. Είναι παραδεκτό επίσης, ότι προκαλούνταν εντάσεις, λογομαχίες και δυσάρεστη ατμόσφαιρα μεταξύ των διαδίκων στην συζυγική οικία μπροστά και στα ανήλικα τέκνα τους, χωρίς να υπεισέρχομαι στο ποιος ευθύνεται για αυτές και που δημιουργούσαν ουσιαστικά ένα συναισθηματικά τεταμένο κλίμα και αναστάτωση στο σπίτι, κάτι που εξάλλου οδήγησε και στην αποχώρηση του Αιτητή από τον εν λόγω χώρο.
72.  Επιπρόσθετα, προκύπτει ότι ουσιαστικά τα δύο ανήλικα τέκνα των διαδίκων βρίσκονται εκ των πραγμάτων υπό την φύλαξη και φροντίδα της Καθ’ ης η Αίτηση, με την οποία συνεχίζουν να διαμένουν στην οικογενειακή εστία μέχρι και σήμερα, ενώ έχουν παρουσιαστεί σημαντικά προβλήματα στο ζήτημα επικοινωνίας των παιδιών με τον Αιτητή. Για αυτό και ο Αιτητής προέβη στην καταχώρηση της αίτησης γονικής μέριμνας με αρ. 267/2025 η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Συνεπώς, στην βάση των πιο πάνω, καθίσταται πρόδηλο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης.
73.  Παρά το γεγονός ότι οι διάδικοι είναι κύριοι του ½ της επίδικης οικογενειακής εστίας και έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση μέσα από τις ένορκες δηλώσεις τους στο κομμάτι της συνεισφοράς τους στην απόκτηση και στα έξοδα αυτής, οφείλω να τονίσω ότι για σκοπούς έκδοσης του προσωρινού διατάγματος, δεν έχει οποιαδήποτε σημασία το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εν λόγω οικίας, αλλά και το ποιος και σε ποια έκταση συνεισέφερε στην απόκτηση της, κάτι που ξεκάθαρα συνάγεται μέσα από την σχετική νομολογία.
74.  Ειδικότερα, συνοψίζοντας την μαρτυρία που δόθηκε μέσα από τις ένορκες δηλώσεις του Αιτητή, αυτός θεωρεί ότι είναι επείγον να εξασφαλίσει διάταγμα αποκλειστικής χρήσης του ανεξάρτητου τμήματος και γραφείου στο ισόγειο της οικογενειακής εστίας, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του, τα προβλήματα υγείας που επικαλέστηκε, καθώς και τα συμφέροντα των παιδιών του. Παρουσίασε σχέδια και πρόνοιες για μετατροπή του εν λόγω χώρου, η οποία θα επιτρέπει σε αυτόν να κατοικεί εκεί, χωρίς να εμποδίζεται η διαβίωση των υπόλοιπων μελών της οικογένειας. Να επισημάνω εξάλλου, ότι η δυνατότητα για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης μέρους της συζυγικής στέγης, παρέχεται στο Δικαστήριο ρητώς από τις ίδιες τις πρόνοιες του άρθρου 17(1) του Ν.23/90.
75.  Τόνισε ότι προσωρινά διαμένει σε ένα μικρό διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων, που ανήκει στην εταιρεία του και είναι προς πώληση, το οποίο χρησιμοποιεί προσωρινά ως γραφείο, παρά τις δυσχέρειες που του προκαλεί. Δηλώνει ότι πέραν της οικογενειακής εστίας δεν διαθέτει οποιοδήποτε άλλο ακίνητο στην Κύπρο για να διαμείνει.
76.  Από την άλλη, διαπιστώνω ότι όλοι οι βασικοί και ουσιώδεις ισχυρισμοί του Αιτητή έχουν αμφισβητηθεί και αντικρουστεί από την πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση της. Η Καθ’ ης η Αίτηση ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι από την διάστασή των διαδίκων, κάθε φορά που ο Αιτητής προσπάθησε και εισήλθε απροειδοποίητα στην οικογενειακή τους κατοικία, προκαλούσε συνεχώς αναστάτωση, καβγάδες και αναταραχή στα ανήλικα τέκνα τους, επηρεάζοντας αρνητικά την ψυχολογία τους. Θεωρεί ότι η πιθανή διαμονή του Αιτητή στην οικία που αυτή διαμένει με τα ανήλικα τέκνα τους, θα επηρεάσει άμεσα την ψυχολογία των παιδιών τους.
77.  Πιστεύει ακόμα, ότι δεν συντρέχει καμία απολύτως δυσκολία για τον Αιτητή να εξεύρει κατοικία για να διαμείνει, αφού είναι εκατομμυριούχος, με υπέρογκά εισοδήματα, κερδοφόρες επιχειρήσεις, αποταμιεύσεις και ακίνητη περιουσία στο όνομα του και των εταιρειών του. Εκφράζει την θέση, ότι ο σχεδιασμός του εν λόγω σπιτιού δεν επιτρέπει την χρήση του ως δύο ξεχωριστές κατοικίες, χωρίς καθημερινή διασταύρωση των διαδίκων και των παιδιών τους, συνεπώς η συμβίωση τους καθίσταται τεχνικά και ψυχολογικά αδύνατη.
78.  Εν προκειμένω, κρίνω ότι δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να καταλήξει το Δικαστήριο σε οποιαδήποτε ξεκάθαρα ευρήματα ή συμπεράσματα αξιολόγησης επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών που έχουν προβληθεί. Αυτό θα λάβει χώρα όταν θα έχει ενώπιον του την ολοκληρωμένη μαρτυρία των διαδίκων, όπου θα αξιολογήσει δεόντως την αξιοπιστία των εν λόγω προβληθέντων ισχυρισμών τους. Ούτε δύναται το Δικαστήριο να αξιολογήσει τις αλληλοκατηγορίες των διαδίκων ή να εξετάσει άσχετα ζητήματα που δεν άπτονται της παρούσης, όπως μεταξύ άλλων τις περιουσιακές τους διαφορές ή αξιώσεις σε σχέση με την συζυγική οικία ή συγκεκριμένα ζητήματα που άπτονται της γονικής μέριμνας και επικοινωνίας με τα ανήλικα τέκνα τους.
79.  Αυτό όμως που αναδύεται με ιδιαίτερη ευκολία, από την ολότητα της μαρτυρίας που παρατέθηκε, είναι η παραδοχή ύπαρξης σοβαρών εντάσεων και περιστατικών στην σχέση των διαδίκων και οι οποίες κατά κύριο λόγο ελάμβαναν χώρα στην οικογενειακή στέγη ενώπιον των ανήλικων τέκνων τους.
80.  Σε κάθε περίπτωση, έχω διαπιστώσει χωρίς να προβαίνω σε ουσιώδη αξιολόγηση, αλλά προκαταρτική εξέταση των θέσεων του Αιτητή, ότι αυτός παρουσίασε μία πιθανότητα επιτυχίας, αφού το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου που απαιτείτο να υπερπηδήσει δεν ήταν πολύ υψηλό. Όπως ορίζει η σχετική νομολογία, η έννοια της «πιθανότητας» εισάγει κάτι περισσότερο από μία απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Συνεπώς, κρίνω εν προκειμένω ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60.
81.  Προχωρώ συνεπώς στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης, η οποία θα πρέπει να συντρέχει σωρευτικά με τις προαναφερόμενες δύο προϋποθέσεις, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης από τον ένα από τους δύο συζύγους.
82.  Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παραπέμπω στην απόφαση M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co (ανωτέρω), όπου επισημάνθηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799):

«Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides (1979) 1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία».

83.  Η τρίτη προϋπόθεση, όπως πιο πάνω αναφέρεται, δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών, όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη (1997) 1 Α.Α.Δ. 415, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427):

«Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα».

84.   Στην βάση των δεδομένων που έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ικανοποιείται στην υπό εξέταση περίπτωση η τρίτη προϋπόθεση, όπως θα εξηγήσω πιο κάτω.
85.  Αρχικά, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ενυπάρχουν εκείνες οι «ειδικές συνθήκες» ή οι «λόγοι επιείκειας» οι οποίοι να καθιστούν επιβεβλημένη την παραχώρηση της χρήσης μέρους της οικογενειακής εστίας στον Αιτητή. Δεν έχει αμφισβητηθεί και ούτε έχει αντικρουστεί ουσιωδώς η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι ο Αιτητής είναι αρκετά εύπορος ή εκατομμυριούχος, ήτοι ότι διαθέτει πλήρη οικονομική δυνατότητα για να διαμείνει οπουδήποτε επιθυμεί. Συνεπώς, δεν πρόκειται για μια περίπτωση όπου ο Αιτητής βρίσκεται σε δυσμενή ή δυσμενέστερη οικονομική θέση από την Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία να τον καθιστά παντελώς αδύναμο να εξεύρει εναλλακτική στέγη διαμονής και συνεπώς τούτο να θεωρηθεί ως ένας καταλυτικός παράγοντας για την παραχώρηση μέρους της οικογενειακής στέγης στον ίδιο. Ούτε βέβαια έχει καταδειχθεί ότι πρόκειται για ένα χαμηλά αμειβόμενο πρόσωπο το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και το οποίο αντικειμενικά αδυνατεί να εξεύρει εναλλακτική στέγη ή ότι δεν έχει που αλλού να διαμείνει.
86.  Αντιθέτως, από την ολότητα της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι εδώ και σχεδόν ένα έτος περίπου, ο Αιτητής διαμένει σε δικό του διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων το οποίο διαμόρφωσε ο ίδιος και σε γραφείο για τις ανάγκες της εργασίας του. Σε κάθε περίπτωση, ο Αιτητής δεν έχει παρουσιάσει στοιχεία ή τεκμήρια που να τεκμηριώνουν το επιχείρημα του ότι το εν λόγω διαμέρισμα του είναι ακατάλληλο για κατοίκηση ή ότι η διαμονή του εκεί επενεργεί επιβαρυντικά στα φερόμενα προβλήματα υγείας του, λόγω «έλλειψης υποδομών» όπως ο ίδιος επικαλέστηκε.
87.  Επιπρόσθετα, ο Αιτητής επικαλέστηκε λόγους υγείας για να στηρίξει την θέση του ότι επιβάλλεται η παραχώρηση σε αυτόν μέρους της οικογενειακής εστίας, χωρίς όμως να τεκμηριώσει με οποιοδήποτε τρόπο τα φερόμενα ιατρικά θέματα που αντιμετωπίζει και χωρίς να προσκομίσει οποιοδήποτε πιστοποιητικό ή έγγραφο το οποίο να καταδεικνύει ότι η διαμονή του στο εν λόγω διαμέρισμά επηρεάζει δυσμενώς την κατάσταση της υγείας του. Απλά το μόνο που ανέφερε είναι ότι έχει υψηλό σάκχαρο και πως έχασε αρκετό βάρος, αλλά και πως ο ιατρός του, του συνέστησε ηρεμία. Επίσης, ότι έζησε για δέκα χρόνια στην ύπαιθρο και τώρα δυσκολεύεται πολύ να ζήσει στην πόλη, όπου υπάρχει φασαρία και λιγότερος καθαρός αέρας, για αυτό και κοιμάται πολύ άσχημα τα βράδια. Με κάθε σεβασμό στις θέσεις του Αιτητή, θεωρώ ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί του δεν μπορούν να ενταχθούν στους σοβαρούς λόγους υγείας ή στους λόγους επιείκειας ή στις ειδικές περιστάσεις με βάση την σχετική νομολογία και οι οποίοι να καθιστούν επιβεβλημένη την έκδοση ενός τέτοιου δραστικού διατάγματος. Σε κάθε περίπτωση, αναμφίβολα διαπιστώνω ότι η φερόμενη κατάσταση της υγείας του Αιτητή, δεν φαίνεται να επηρέασε την απόφαση του ή να τον εμπόδισε από το να αποχωρήσει από την συζυγική οικία τον Φεβρουάριο του 2025.
88.  Περαιτέρω, εάν αξιολογηθεί ο παράγοντας του συμφέροντος των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, προκύπτει ξεκάθαρα μέσα από την μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ο Αιτητής δεν έχει την φύλαξη ή την φροντίδα των δύο παιδιών των διαδίκων, αφού αυτά παραμένουν στην οικογενειακή εστία υπό την φροντίδα της μητέρας τους. Φρονώ ότι τυχόν μετακόμιση του Αιτητή στην οικογενειακή εστία και συνέχιση της προαναφερόμενης προβληματικής και ανυπόφορης κατάστασης με την συνύπαρξη των διαδίκων στην ίδια στέγη με τις επαναλαμβανόμενες προστριβές μπροστά στα ανήλικα τέκνα τους, στην ευαίσθητη εφηβική ηλικία στην οποία βρίσκονται, θα έχει ως απότοκο την δημιουργία ενός πλήρως ακατάλληλου περιβάλλοντος διαβίωσης για αυτά, γεγονός που αναμφίβολα επιβάλλει την χωριστή διαμονή των γονέων τους. Θεωρώ ότι η αναγκαιότητα διατήρησης ενός υγειούς περιβάλλοντος για τα δύο ανήλικα τέκνα των διαδίκων, μακριά από προστριβές και ένταση στην οικογενειακή εστία, αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητα εν προκειμένω.
89.  Αναφορικά με τις θέσεις του Αιτητή περί διαχωρισμού μέρους της οικογενειακής εστίας, δεν έχω ικανοποιηθεί έστω και σε προκαταρτικό βαθμό ότι αυτή είναι εφικτή ή λειτουργική λαμβάνοντας υπόψη την δομή και τον σχεδιασμό της εν λόγω οικίας. Ούτε έχει καταδειχθεί ότι υπάρχει ξεχωριστή ανεξάρτητη είσοδος στον εν λόγω προτεινόμενο χώρο και ότι ένας πιθανός διαχωρισμός της οικίας θα επέτρεπε την απρόσκοπτη χρήση και λειτουργία του ως δύο ξεχωριστές κατοικίες από όλους τους διαμένοντες εντός της. Ούτε βέβαια έχει διαφανεί ότι δεν θα λαμβάνει χώρα κοινή χρήση των κοινόχρηστων χώρων της οικίας, όπως για παράδειγμα της κουζίνας ή των διαδρόμων, από τους διαμένοντες στο σπίτι. Η παρούσα δεν αποτελεί περίπτωση, όπου το σπίτι διαθέτει για παράδειγμα ένα πλήρως εξοπλισμένο υπόγειο με ανεξάρτητη είσοδο ή ένα ανεξάρτητο βοηθητικό υποστατικό στον εξωτερικό χώρο της οικίας, γεγονός που θα διαφοροποιούσε τα δεδομένα εν προκειμένω.
90.  Σε κάθε περίπτωση, είναι η θέση του Δικαστηρίου πως ακόμα και αν γινόταν αποδεκτή η θέση του Αιτητή περί λειτουργικού διαχωρισμού της οικογενειακής εστίας, δεν έχει καταδειχθεί ότι δεν θα διασταυρώνονται και δεν θα αλληλεπιδρούν οι διαμένοντες αλλά και ότι δεν θα επέλθουν ουσιαστικές μεταβολές στην καθημερινότητα των διαδίκων και κυρίως στην ψυχολογία των ανήλικων τέκνων τους, στους χώρους της οικογενειακής εστίας. Συνεπώς, κρίνω ότι εν προκειμένω δεν προσφέρεται η μετακόμιση του Αιτητή στην οικογενειακή εστία, στην βάση των προαναφερόμενων παραμέτρων και στα πλαίσια μίας αναγκαστικής συμβίωσης με υπόβαθρο συγκρουσιακών σχέσεων μεταξύ των διαδίκων.
91.  Συνεπακόλουθα, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο δεν προκύπτουν λόγοι επιείκειας τέτοιας επείγουσας φύσεως οι οποίοι να δικαιολογούν την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος αποκλειστικής χρήσης μέρους της οικογενειακής εστίας. Περαιτέρω, το συμφέρον των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, επιβάλλει τουλάχιστον στο παρόν στάδιο να μην διαταραχθεί η υφιστάμενη κατάσταση των πραγμάτων, όπως έχει διαμορφωθεί από τον Φεβρουάριο του 2025. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η διατήρηση του status quo θα καθιστούσε ευχερέστερη την απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο όταν θα εξεταστούν οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί και θα εξαχθούν τα τελικά ευρήματα. Εν κατακλείδι, η πλάστιγγα της ευχέρειας κλίνει υπέρ της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
92.  Ως εκ τούτου, στην βάση των πιο πάνω διαπιστώνω ότι απουσιάζει η τρίτη προϋπόθεση, αφού δεν διακρίνω γιατί θα ήταν αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και να καθίσταται αναγκαίο να εκδοθεί άμεσα προσωρινό διάταγμα για παραχώρηση της χρήσης μέρους της οικογενειακής στέγης. Υπό τις περιστάσεις της παρούσης υπόθεσης, θεωρώ ότι δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί στα πλαίσια εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης, αφού από όσα έχει θέσει ο Αιτητής ενώπιον του Δικαστηρίου, τίποτε δεν δικαιολογεί την άμεση και επιτακτική έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Προφανώς και η οικογενειακή στέγη θα βρίσκεται εκεί και κατά το στάδιο ακρόασης της εναρκτήριας αίτησης και η οποία απόφαση δύναται να ικανοποιηθεί κατά το εν λόγω χρονικό σημείο.

(VI)        ΚΑΤΑΛΗΞΗ։

 

93.  Συνεπακόλουθα, για τους πιο πάνω λόγους η υπό εξέταση αίτηση  απορρίπτεται.

 

94.  Ασκώντας την διακριτική μου εξουσία και ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, κρίνω ότι κρίνω ότι τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν με το πέρας εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης.

 

                                                         (Υπ.) ............................................................

                   Χ. Πογιατζής Δ. Οικ. Δ. 

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο