CylawΣχετικά μ'εμάςΕπικοινωνίαΒοήθεια
Α.Ζ. ν. Σ.Ν., Αρ. Αίτησης? 72/2019, 6/2/2026
print
Πληροφορίες
Παραπομπές (1)
Τίτλος:
Α.Ζ. ν. Σ.Ν., Αρ. Αίτησης? 72/2019, 6/2/2026

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

ENΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Οικ. Δ.

 

Αρ. Αίτησης։ 72/2019

 

Μεταξύ:

 

                                                    Α.Ζ. εκ Λεμεσού

Αιτητή

 

                                                           -και-

 

 

                                                   Σ.Ν. εκ Λεμεσού

 

Καθ΄ ης η αίτηση

 

Ημερομηνία: 06/02/2026

 

Εμφανίσεις:

Για τον Αιτητή: κα Φοίβη Ηρακλέους

Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Ηλίας Ηλία

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

(I)   ΠΡΟΟΪΜΙΟ։

 

  1. Από τον γάμο τους, οι διάδικοι απέκτησαν δύο θυγατέρες την Α.Ζ. η οποία γεννήθηκε στις 09/07/2010 και την Γ.Ζ. που γεννήθηκε στις 26/09/2017. Τα εν λόγω ανήλικα τέκνα διαμένουν από την γέννηση τους με την Καθ’ ης η Αίτηση στην Λεμεσό.

 

  1. Στις 21/06/2018 εκδόθηκε στην απουσία του Αιτητή τελικό διάταγμα διατροφής στα πλαίσια της Αίτησης με αρ. 318/2017 και με το οποίο διατασσόταν να καταβάλει ως συνεισφορά στην διατροφή των ανήλικων τέκνων του Α.Ζ. και Γ.Ζ. το ποσό των €460,00, ήτοι €230,00 για κάθε παιδί από τις 14/12/2017 και κάθε αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα.

 

  1. Στις 08/03/2019 ο Αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση διατάγματός με το οποίο να διατάσσεται η τροποποίηση του πιο πάνω διατάγματος δια της μείωσης του καταβαλλόμενου ποσού διατροφής για τις δύο ανήλικες θυγατέρες του από το ποσό των €460,00 στο ποσό των €200,00 μηνιαίως.

 

  1. Η ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης διεξήχθη με την καταχώριση της έγγραφης μαρτυρίας των διαδίκων με βάση την Δ.30 Θ. 5 εδάφιο (1) και 4 αλλά και τον θεσμό παρ. 10 εδάφιο (2) των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Ακολούθως, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν τις γραπτές τους αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφύλαξε την τελική του απόφαση. 

 

(II)  ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ։

 

  1. Αρχικά, μέσα από την Αίτηση αλλά και την γραπτή του μαρτυρία ο Αιτητής αναφέρει ότι διαμένει στην Λεμεσό στο σπίτι της μητέρας του η οποία είναι επίσης διαζευγμένη, όπου και φιλοξενείται από την ημέρα της διάστασης του με την Καθ’ ης η Αίτηση.

 

  1. Ο Αιτητής ισχυρίζεται μέσα από την γραπτή του μαρτυρία, ότι με την παρέμβαση και την βοήθεια του Δικαστηρίου και των τότε δικηγόρων της Καθ’ ης η Αίτηση κατά τον Μάρτιο του 2019 και ενώ βρισκόταν αδίκως στην φυλακή για εντάλματα φυλάκισης διατροφής που εκκρεμούσαν εναντίον του, προέβησαν στην εκ συμφώνου έκδοση διαζυγίου, ενώ επίσης εκδόθηκε στις 14/03/2019 προσωρινό διάταγμα επικοινωνίας του με τα ανήλικα τέκνα του στα πλαίσια της αίτησης με αρ. 502/2018 το οποίο κατέστη απόλυτο.

 

  1. Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι συμφώνησαν με την Καθ’ ης η Αίτηση όπως καταχωρηθεί η υπό εξέταση αίτηση για τροποποίηση του διατάγματος διατροφής και μείωσης της από €460,00 σε €200,00 μηνιαίως, ενώ αποσύρθηκε η αίτηση παρακοής διατάγματος επικοινωνίας που καταχώρησε εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση, αφού αυτή δεν επέτρεπε την επικοινωνία του με τις ανήλικες θυγατέρες του.

 

  1.  Ακολούθως, ο Αιτητής αναφέρει ότι οι σχέσεις του με την Καθ’ ης η Αίτηση κλονίστηκαν κατά ή περί τον Ιούνιο του 2019, αφού αυτή δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα και δεν του επέτρεπε να έχει την παραμικρή τηλεφωνική επικοινωνία με τα ανήλικα τέκνα του όταν βρισκόταν στην φυλακή. Στην συνέχεια αναφέρει ότι στις 19/03/2020 η Καθ’ ης η Αίτηση άλλαξε δικηγόρο και τα όσα είχαν συμφωνηθεί ναυάγησαν.

 

  1.  Μέσα από την Αίτηση και την Απάντηση του, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι τα εισοδήματα της Καθ’ ης η Αίτηση έχουν διαφοροποιηθεί και αυξηθεί, αφού κατά την έκδοση του διατάγματος λάμβανε €900,00 μηνιαίως και τώρα €2,500 τον μήνα. Αναφέρει επίσης ότι πέραν του μισθού της, η Καθ’ ης η Αίτηση λαμβάνει μετά την έκδοση του διατάγματος, το ποσό των €360,00 ως επίδομα μονογονιού, καθώς και €800,00 ως επίδομα μαθησιακών και ψυχολογικών προβλημάτων για την ανήλικη θυγατέρα τους. Μεταξύ άλλων στην γραπτή του μαρτυρία, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι δεν γνωρίζει που εργάζεται η Καθ’ ης η Αίτηση και ούτε γνωρίζει τις σημερινές της απολαβές, καθώς και τα άλλα ωφελήματα/επιδόματα που λαμβάνει, αφού δεν υπάρχει καμία επικοινωνία τόσο με την ίδια όσο και με τα ανήλικα τέκνα του.

 

  1.  Ο Αιτητής αναφέρει μέσα από την γραπτή του μαρτυρία, ότι στα πλαίσια της αίτησης διατροφής με αρ. 318/2017 εκδόθηκε τελικό διάταγμα διατροφής ημερομηνίας 21/06/2018 στην απουσία του, με το οποίο διατασσόταν να καταβάλλει μηνιαίως στην Καθ’ ης η Αίτηση το ποσό των €460,00 ως συνεισφορά του στην διατροφή των δύο ανήλικων θυγατέρων του. Υποστηρίζει ότι σε καμία περίπτωση με βάση τα εισοδήματα του, δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στο διάταγμα ύψους €460,00 μηνιαίως, αφού οι απολαβές του κατά το 2018 όταν εκδόθηκε το διάταγμα διατροφής, ήταν €8,700, ήτοι €725,00 μηνιαίως (βλ. Τεκμήριο 1Α). Αναφέρει ότι δεν μπορεί με €265,00 να καλυφθούν οι βασικές ανάγκες ενός μέσου ανθρώπου, ενώ παραθέτει τα εισοδήματα του για τα έτη 2015, 2016, 2019, 2020, 2021, 2022 και 2024, ως Τεκμήριο 1Β.

 

  1.  Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι το υπό εξέταση διάταγμα του επιδόθηκε ένα έτος μετά την έκδοση του και ενώ αυτός είχε φυλακιστεί, χωρίς να λάβει γνώση του, διότι τα φυλακιστήρια είχαν λάθος ημερομηνία επίδοσης, ήτοι αναληθή ημερομηνία που ήταν προγενέστερη της έκδοσης του υπό εξέταση διατάγματος διατροφής. Ακολούθως, ο Αιτητής αναφέρει ότι από το έτος 2018 που εκδόθηκε το διάταγμα διατροφής συνεχώς προέβαινε σε έκδοση ενταλμάτων φυλάκισης εναντίον του, χωρίς να έχει λάβει γνώσιν αυτού, με αποτέλεσμα να μαζευτούν σωρεία ενταλμάτων φυλάκισης ενώπιων των Δικαστηρίων για τις ίδιες χρονικές περιόδους και να διατάσσεται η σύλληψη του. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση από το έτος 2018 μέχρι και σήμερα κατάφερε να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να φυλακιστεί για συνολική περίοδο τεσσάρων ετών, παρουσιάζοντας ως τεκμήριο σχετική δέσμη των ενταλμάτων φυλακιστήριων.

 

  1.  Ο Αιτητής υποστηρίζει μέσα από την γραπτή του μαρτυρία, ότι μετά την άδικη κράτηση του στην φυλακή για περίοδο τεσσάρων ετών, περιήλθε σε άθλια οικονομική κατάσταση, ενώ αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και δεν δύναται πλέον να εργαστεί. Παρουσίασε σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά και βεβαιώσεις ως Τεκμήρια 3 και 4. Προσθέτει ότι είναι άγνωστες οι συνθήκες και η ικανότητα του να κερδίζει το οποιοδήποτε εισόδημα, αφού η Καθ’ ης η Αίτηση δεν σταματά να καταχωρεί εναντίον του εντάλματα φυλάκισης.

 

  1.  Ακόμα και όταν φυλακίστηκε, η Καθ’ ης η Αίτηση δεν σταμάτησε να καταχωρεί εντάλματα φυλακιστηρίων εναντίον του, αποστέλλοντας τα στην διεύθυνση της μητέρας του και όχι στον ίδιο που βρισκόταν στην φυλακή, με αποτέλεσμα να μην τα λάβει ποτέ. Ισχυρίζεται ότι ο μοναδικός σκοπός της Αιτήτριας ήταν να τον βάλει φυλακή και να τον αποξενώσει από τα παιδιά του, πράγμα που κατάφερε, αφού έχει να δει τα παιδιά του από το 2019 και αυτή βρίσκεται σε παρακοή του διατάγματος επικοινωνίας. Πρόσφατα το 2024 συνελήφθη και φυλακίστηκε για περίοδο δύο μηνών. Περαιτέρω, ο Αιτητής αναφέρει ότι καταχωρήθηκε ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 16/09/2021, όπου αξίωνε την αναστολή και/ή την ακύρωση του υπό εξέταση διατάγματος. Υποστηρίζει ότι στη συνέχεια εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα αναστολής του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 15/03/2018 στην αίτηση με αρ. 318/2017 για περίοδο έξι μηνών.

 

  1.  Μέσα από την γραπτή του μαρτυρία, ο Αιτητής αναφέρει ότι είχε σοβαρό ατύχημα το 2016 στις οικοδομές που εργαζόταν, όπου και χειρουργήθηκε και παρά το γεγονός ότι γνώριζε τα προβλήματα υγείας του, η Καθ΄ ης Αίτηση εξέδωσε μονομερώς το υπό εξέταση διάταγμα. Παραθέτει ως τεκμήρια, διάφορα ιατρικά πιστοποιητικά και αλληλογραφία. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η ζημιά που υπέστη η υγεία του είναι μη αναστρέψιμη, λαμβάνει ισχυρή φαρμακευτική αγωγή και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να εργαστεί.

 

  1.  Λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας του, της χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης και της αδυναμίας του να εργαστεί, έχει αποταθεί στο κράτος για να λάβει δημόσιο βοήθημα. Παρουσιάζει ως Δέσμη τεκμηρίων 9, αντίγραφο πιστοποιητικού υγείας του θεράποντος ιατρού του καθώς και την έκθεση του γραφείου ευημερίας ημερομηνίας 17/05/2022. Πλέον είναι λήπτης επιδόματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και λαμβάνει το ποσό των €650,00 με το οποίο δεν δύναται να καλύπτει ούτε τις βασικές του ανάγκες, πόσο μάλλον να καταβάλει το ποσό διατροφής στην βάση του διατάγματος ημερομηνίας 21/06/2018. Υποστηρίζει ακόμα, ότι δεν μπορεί να εργαστεί και λόγω των προβλημάτων ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει, ενώ δεν έχει άλλο εισόδημα και για αυτό αναμένεται να μην είναι σε θέση να πληρώνει την διατροφή.

 

  1.  Στην συνέχεια της γραπτής του μαρτυρίας, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας του, έφτασε σε κατάσταση οικονομικής εξαθλίωσης και παρουσιάζει τάσεις αυτοκτονίας, αφού η καθημερινή του επιβίωση είναι ένας άνισος αγώνας για να διατηρήσει την αξιοπρεπή του διαβίωση. Επαναλαμβάνει ότι δεν έχει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα πέραν των επιδομάτων που λαμβάνει και ούτε έχει άλλους οικονομικούς πόρους, έτσι διαμένει στην κατοικία της μητέρας του η οποία είναι διαζευγμένη και εργάζεται σε ψησταριά για να τον συντηρεί.

 

  1.  Ακολούθως, ο Αιτητής υποστηρίζει μέσα από την γραπτή του μαρτυρία, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν κάνει οποιαδήποτε αναφορά στα πραγματικά της εισοδήματα, αλλά ούτε και εξήγησε τα έξοδα των ανήλικων τέκνων, ενώ ούτε πρόσφερε οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με οποιανδήποτε τροποποίηση ή αύξηση των εξόδων των ανήλικων τέκνων τους. Είναι η θέση του, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση απέτυχε να αποδείξει με οποιοδήποτε τρόπο τα σημερινά έξοδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, τα οποία υπήρχαν κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, έτσι που να μην δικαιολογούν την μεταβολή του.

 

  1.  Είναι η θέση του Αιτητή, ότι τα έξοδα των ανήλικων θυγατέρων τους έχουν μειωθεί σε γενικές γραμμές και θεωρεί ότι η συνεισφορά του στο ύψος των €200,00 υπερκαλύπτει τις ανάγκες των ανήλικων τέκνων τους. Θεωρεί ότι κατά τα χρόνια που έχουν παρέλθει από την έκδοση του διατάγματος διατροφής, οι οικονομικές του συνθήκες έχουν αλλάξει αισθητά προς το χειρότερο, αφού σήμερα είναι λήπτης ΕΕΕ, ήτοι υπάρχει μεταβολή της εισοδηματικής του ικανότητας και σε συνάρτηση με την μεταβολή των αναγκών των ανήλικων τέκνων τους και τα ανεπαρκή εισοδήματα του, δικαιολογείται η μείωση του καταβαλλόμενου ποσού διατροφής. Για αυτό και θεωρεί ότι δεν μπορεί να καταβάλλει ένα ποσό μεγαλύτερο των €200,00 μηνιαίως, το οποίο θεωρεί απολύτως λογικό υπό τις περιστάσεις και εντός των οικονομικών του δυνατοτήτων.

 

  1.  Μέσα από την μαρτυρία του, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση απέκρυψε τα πραγματικά της εισοδήματα και τους οικονομικούς της πόρους, αφού αυτή αναφέρει ότι δήθεν ο μισθός της ανέρχεται στα €950,00 μηνιαίως και όχι στα €2,500 χωρίς να προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά για το που εργάζεται και χωρίς να αποκαλύπτει κάποιο σχετικό έγγραφο σε σχέση με τα εισοδήματα ή την εισοδηματική της ικανότητα. Αναφέρει ακόμα, ότι απέκρυψε τα επιδόματα μονογονιού που λαμβάνει ύψους €360,00 αλλά και τα επιδόματα για μαθησιακά και ψυχολογικά προβλήματα των θυγατέρων τους ύψους €800,00 μηνιαίως.

 

  1.  Ο Αιτητής ισχυρίζεται ακόμα, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και δεν θα επηρεαστεί το βιοτικό επίπεδο των παιδιών τους, ενώ αυτά δεν θα στερηθούν τα βασικά και αναγκαία για την διατροφή τους, αφού η πολύ καλή οικονομική κατάσταση της μητέρας τους μπορεί να καλύψει πλήρως όλα τα έξοδα τους χωρίς την δική του συνεισφορά, κάτι που ισχύει εδώ και επτά έτη.

 

  1.  Υποστηρίζει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση βρίσκεται σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση, έχει ιδιόκτητη κατοικία και δεν καταβάλλει ενοίκιο, λαμβάνει εκτός από τον μισθό της και επίδομα τέκνου και μονογονιού ήτοι €2.011,17, πλέον το επίδομα που προανέφερε ύψους €800,00 μηνιαίως. Προσθέτει ότι η Καθ’ ης έχει αποκτήσει ακόμη δύο τέκνα και λαμβάνει οικονομική βοήθεια καθώς και συνεισφορά από τον σύντροφο της με τον οποίο συζούν.

 

  1.  Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι δεν κατέχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία, ενώ αναφέρει ότι η μητέρα του τον έδιωξε πρόσφατα από την οικία της που φιλοξενείτο και πλέον διαμένει στην οικία του πατέρα του στην Πάφο, αφού δεν έχει που αλλού να κατοικήσει. Δυσκολεύεται να επιβιώσει στην κατάσταση που βρίσκεται πόσο μάλλον να καταβάλει το ποσό των €460,00 ως συνεισφορά του στην διατροφή των ανήλικων τέκνων του, αλλά και να καλύψει την επικείμενη αυτόματη αύξηση της διατροφής.

 

  1.  Υποστηρίζει ακόμα, ότι επειδή δεν ασκείται η επικοινωνία με τις θυγατέρες του από το 2019 λόγω της άρνησης της Καθ’ ης η Αίτηση, δεν γνωρίζει τις σημερινές τους ανάγκες και θεωρεί ότι αυτές έχουν μεταβληθεί από την έκδοση του διατάγματος όπου η ανήλικη Α. ήταν τότε 10 ετών και η ανήλικη Γ. μόλις ενός έτους. Αναφέρει ότι σήμερα η ανήλικη Γ. είναι 15 ετών και η ανήλικη Α. 8 ετών και προηγουμένως είχαν περισσότερες ανάγκες λόγω της ηλικίας τους.

 

(III)         ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ։

 

  1.  Στον αντίποδα, η Καθ΄ ης η αίτηση προβάλλει στην Έκθεση Υπεράσπισης της αλλά και στην έγγραφη μαρτυρία της, ότι οι θυγατέρες τους σήμερα είναι ηλικίας 15 χρονών η Α. και 8 χρονών η Γ. Αναφέρει ότι λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζαν με τον Αιτητή, στα πλαίσια της αίτησης διαζυγίου με αριθμό 668/18 την οποία καταχώρησε στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, στις 17/04/2019 εκδόθηκε διάταγμα λύσης του γάμου τους.
  2.  Ακολούθως, η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει ότι στα πλαίσια της αίτησης διατροφής με αρ. 318/17 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στις 24/11/2017 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα όπου διατασσόταν ο Αιτητής να καταβάλει το ποσό των €230,00 ως συνεισφορά του στην διατροφή για το κάθε ανήλικο τέκνο τους ξεχωριστά. Στην συνέχεια, στις 21/6/2018 εκδόθηκε τελικό διάταγμα στα πλαίσια της αίτησης διατροφής με αρ. 318/17 με το οποίο διατασσόταν ο Αιτητής να καταβάλλει ως συνεισφορά στην διατροφή των ανήλικων τέκνων τους το ποσό των €230,00 ευρώ για κάθε παιδί από τις 14/12/2017 και κάθε αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα.

 

  1.  Η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει ότι στις 23/06/2021 εκδόθηκε διάταγμα στα πλαίσια της αίτησης γονικής μέριμνας με αρ. 502/18 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού με το οποίο ανατέθηκε στην ίδια η φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων τέκνων τους, με δικαίωμα επικοινωνίας του Αιτητή κάθε Πέμπτη από η ώρα 17:00 μ.μ. μέχρι τις 19:00 μ.μ. Στις 14/03/2019 λόγω της συμπεριφοράς του Αιτητή και λόγω κινδύνων και απειλών που υπήρχαν τόσο εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση όσο και των παιδιών τους, εκδόθηκε τροποποιητικό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε η επικοινωνία του Αιτητή να διεξάγεται μια φορά την βδομάδα για δύο (2) ώρες στην παρουσία της σε τόπο, ημέρα και ώρα μετά από προηγούμενη συνεννόηση των διαδίκων.
  2.  Η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δυστυχώς λόγω κακής και/ή λανθασμένης  συμβουλής και/ή συνεννόησης του τότε δικηγόρου της, μετά την έκδοση του εν λόγω διατάγματος διατροφής, επειδή ο Αιτητής παρέλειπε να καταβάλει διατροφή προχώρησε με την βοήθεια του τότε δικηγόρου της και καταχώρησε φυλακιστήρια για είσπραξη καθυστερημένων διατροφών. Σημειώνει ότι ο Αιτητής στην αίτηση με αρ. 318/17 παρόλο που παρέλαβε την αίτηση διατροφής, δεν καταχώρησε ούτε εμφάνιση, αλλά ούτε και παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου.

 

  1.  Μέσα από την γραπτή της μαρτυρία, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής στις 27/05/2018 χωρίς λόγο και πρόκληση έσπασε παράνομα και/ή κατέστρεψε κακόβουλα και κακοπροαίρετα τον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου της, όπου στη συνέχεια καταγγέλθηκε στην αστυνομία και παραδέχθηκε το εν λόγω περιστατικό και/ή την πράξη του. Περαιτέρω, στις 14/06/2019 έβαλε φωτιά στο αυτοκίνητο της το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς. Αναφέρει ότι για κάποια χρονική περίοδο ο Αιτητής φυλακίστηκε, όμως ήταν για τις πιο πάνω παράνομες πράξεις του και ακολούθως διαφάνηκε ότι εκκρεμούσαν και κάποια εντάλματα για διατροφές.
  2.  Στην συνέχεια της γραπτής της μαρτυρίας, η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει ότι μετά από ενέργειες του νέου της δικηγόρου, το διάταγμα διατροφής ημερομηνίας 21/06/2018 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης με αρ. 318/17 επιδόθηκε στις 18/06/2019. Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν πλήρωσε και δεν πληρώνει κανονικά διατροφή για τα ανήλικα τέκνα τους, ενώ αναφέρει ότι το Δικαστήριο εντόπισε το πρόβλημα της μη επίδοσης σε κάποια εντάλματα και έτσι αυτά αποσύρθηκαν και/η απορρίφθηκαν. Περαιτέρω, σε μεταγενέστερο στάδιο η ίδια απέσυρε αρκετά εντάλματα που εκκρεμούσαν στην αστυνομία, αλλά και τελευταία μετά από οδηγίες της ο δικηγόρος της απέσυρε διάφορα εντάλματα στα οποία υπήρχε λάθος και περαιτέρω δόθηκε και αναστολή εκτέλεσης για περίοδο 6 μηνών σε εντάλματα τα οποία εκκρεμούν.

 

  1.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι ο Αιτητής απέφυγε και αποφεύγει να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό ως συνεισφορά για την διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους, ενώ από ότι γνωρίζει αυτός κατά διαστήματα εργάζεται και/ή έχει εισοδήματα τα οποία όμως αποφεύγει να δηλώσει. Αναφέρει ακόμα, ότι στο παρελθόν σε μια προσπάθεια φιλικής διευθέτησης αλλά και κατόπιν πιέσεων που αντιμετώπιζε από μέρους του και απειλών που όπως διαφάνηκε πραγματοποίησε, φοβούμενη τα χειρότερα εξαναγκάστηκε να αποδεχθεί την μείωση του ποσού συνεισφοράς διατροφής για κάθε παιδί στα €200,00 μηνιαίως, όμως αυτός ουδέποτε το τήρησε και είναι ο ίδιος που υπαναχώρησε.

 

  1.  Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής αποφεύγει ανελλιπώς με διάφορους αναληθείς ισχυρισμούς, πως αδυνατεί να καταβάλει διατροφή για τα παιδιά τους και ότι η ίδια εργάζεται με μισθό €2,000 μηνιαίως, πράγμα το οποίο δεν ανταποκρίνεται καθόλου στην πραγματικότητα, αναφέροντας ότι το μόνο που λαμβάνει είναι το επίδομα τέκνου για κάθε παιδί ύψους €132,00 μηνιαίως. Περαιτέρω, ο Αιτητής προσπαθεί να αποποιηθεί τις υποχρεώσεις του για καταβολή διατροφής φορτώνοντας την υποχρέωση στην ίδια και το νυν συμβίο της με τον οποίο έχει αποκτήσει άλλα δύο παιδιά.
  2.  Ενδεικτικά, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι περιοριστικά τα μηνιαία έξοδα των ανηλίκων τέκνων τους, είναι περίπου τα ακόλουθα:

 

Α.       Έξοδα ανήλικης Ά.Ζ.                                                           

(α)       Διατροφή                                                                               €200.00.-

(β)       Έξοδα σχολείου  χαρτζιλίκι                                            €60.00.-

(γ)        Γραφική Ύλη                                                                         €50.00.-         

(δ)       Είδη Υγιεινής                                                                        € 50.00.-

(ε)        Ένδυση – Υπόδηση                                                           €100.00.-

(ζ)        Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη                                        €60.00.-

(η)       Ψυχαγωγία- Κοινωνική Ζωή                                             €50.00.-

(θ)     Μαθήματα εργοθεραπείας και                                         €100,00.-

            Ειδικής εκπαίδευσης 

 (ι)      Ορθοδοντική (3 χιλιάδες τα οποία

           πληρώνονται  με μηνιαίες δόσεις των

           €135)                                                                             €135,00.-

                                                                                                              _________                                                                                                   Σύνολο։ €805,00-.

Β. Έξοδα ανήλικης Γ.Ζ.                                                            

                       

(α)       Διατροφή                                                                        €200.00.-

(β)       Έξοδα σχολείου  χαρτζιλίκι                                       €60.00.-

(γ)        Γραφική Ύλη                                                                   €30.00.-  

(δ)       Είδη Υγιεινής                                                                 €30.00.-

(ε)        Ένδυση – Υπόδηση                                                     €100.00.-

(ζ)        Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη                                  €60.00.-

(η)       Ψυχαγωγία- Κοινωνική Ζωή                                        €30.00.-

(θ)     Ιδιαίτερα μαθήματα από ιδιώτη δάσκαλο                   €210.00.-

                                                                                                    _________          

                                                                                Σύνολο։  €720,00-

 

  1.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι επωμίζεται τα ακόλουθα προσωπικά μηνιαία έξοδα։ (α) έξοδα συντήρησης του χώρου διαμονής της։ €100,00 (β) έξοδα διακίνησης։ €150,00 (γ) έξοδα για καθαριότητα, νερό και ηλεκτρισμό։ €150,00-.

 

  1.  Υποστηρίζει ακόμα ότι ο μισθός της ανέρχεται στα €1,050.- μηνιαίως καθαρά και όταν εργάζεται με υπερωρίες οι οποίες δεν είναι σταθερές, αυτές δεν ξεπερνούν το ποσό των €100,00 μηνιαίως.

 

  1.  Είναι η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι ο Αιτητής εργάζεται αλλά δεν δηλώνει το οποιοδήποτε εισόδημά από την εργασία του κακόπιστα και εσκεμμένα, αφού λαμβάνει επίδομα Ε.Ε.Ε ή άλλο κρατικό επίδομα το οποίο και πάλι εσκεμμένα δεν αποκαλύπτει. Ισχυρίζεται επίσης, ότι ο Αιτητής εμφανίζεται στο Δικαστήριο με το πόδι του στον γύψο από τον μηρό ψηλά μέχρι και το πέλμα, κρατώντας κάποτε και πατερίτσες προσποιούμενος ότι κουτσαίνει, ενώ την ίδια μέρα το απόγευμα εθεάθη να περπατά στο δρόμο κοντά στο τόπο διαμονής του χωρίς τον γύψο, χωρίς να κρατά πατερίτσα ή οποιοδήποτε άλλο στήριγμα και περπατούσε κανονικά στον δρόμο χωρίς κανένα πρόβλημα.
  2.  Καταληκτικά, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι όταν εκδόθηκε το διάταγμα διατροφής στις 21/06/2018 τα έξοδα των δύο ανηλίκων τέκνων τους ανέρχονταν περίπου στα €650,00 μηνιαίως λαμβάνοντας υπόψη και διάφορες θεραπείες τα οποία τα παιδιά έκαναν και τα οποία έξοδα πληρώθηκαν από την ίδια προσωπικά, χωρίς καμιά συνεισφορά από τον Αιτητή.

(IV)        ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։

 

  1.  Με βάση τις πρόνοιες του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) εισάγεται η αρχή της υποχρέωσης και των δύο γονέων για την από κοινού διατροφή των ανήλικων τέκνων τους ανάλογα με τις δυνάμεις τους (άρθρο 33.1) (Βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α. (1998) 1(Γ) ΑΑΔ 1386).

 

  1.  Ειδικότερα, το  άρθρο 37(1) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Ν. 216/90,  προνοεί ότι το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για τη διατροφή του προσώπου. Περαιτέρω, στο άρθρο 37(2) αναφέρεται ότι η διατροφή περιλαμβάνει όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευσή του.  

 

  1.  Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Σφικτού, (2001) 1(Α) ΑΑΔ 625 τονίστηκε ότι το μέτρο της διατροφής δεν μπορεί πάντα να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς. Η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες οι οποίοι διαδραματίζουν ρόλο στην καλύτερη αντίληψη των γεγονότων προς εντοπισμό των πραγματικών αναγκών συγκεκριμένων ατόμων (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α. (ανωτέρω),  Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (2010) 1 (Β) ΑΑΔ 951).

 

  1.  Θα πρέπει να επισημανθεί, ότι το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του να ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων (βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α. (ανωτέρω). Κονδύλια που κατ’ ισχυρισμό απαιτούνται για συγκεκριμένες ανάγκες μπορεί να μην γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο, είτε στη βάση ότι δεν υπήρξε ικανοποιητική τεκμηρίωση, είτε γιατί διαπιστώθηκε υπερβολή, οπόταν και μπορεί να μειωθούν. Άλλα έξοδα μπορεί να κριθεί ότι δεν αφορούν βασικές ανάγκες και να μην γίνουν καθόλου αποδεκτά. Εάν για συγκεκριμένο κονδύλι δεν υπάρχει περί του αντιθέτου μαρτυρία, αυτό δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στην αποδοχή του (βλ. Ρουσουνίδης ν. Ρουσουνίδου, Έφεση αρ. 25/19, απόφαση του Δ.Ο.Δ. ημερομηνίας 15/12/2021).

 

  1.  Στην καθοδηγητική απόφαση Α.Γ ν. Σ.Α.Τ. Έφεση αρ. 36/2018 ημερομηνίας 07/05/2020, προσδιορίστηκε τι ακριβώς περιλαμβάνει ο ορισμός της «διατροφής» ως ακολούθως:

 

«...η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του. Συνεπώς η λέξη «διατροφή» δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμάντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε)».

 

  1.  Το άρθρο που ρυθμίζει την τροποποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, είναι το άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 Ν.216/90 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα:

 

«Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής».

 

  1.  Το άρθρο αυτό ερμηνεύθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου (1993) 1 Α.Α.Δ. 195, Αριστείδου v. Χρυσάνθου (1994) 1 Α.Α.Δ. 711, Ζένιου v. Ζένιου (1998) 1 Α.Α.Δ. 796, Δημητρίου v. Περδίου (2005) 1 Α.Α.Δ 1418). Παραθέτω απόσπασμα από την καθοδηγητική απόφαση Άντρη Αντρέου και Ιωάννη Τσίρου Έφεση Αρ. 16/2013, ημερομηνίας 21/12/2016:

 

«Η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος. Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα. Αυτό σημαίνει ότι οιοσδήποτε των διαδίκων που υπόκειται στο αρχικό διάταγμα διατροφής, μπορεί να υποβάλει αίτηση για τροποποίηση είτε προς τα άνω, είτε προς τα κάτω, ή ακόμη και να επιδιώξει εξ ολοκλήρου τερματισμό της διατροφής, (δέστε σχετικά και τα όσα αναφέρονται στα συγγράμματα του Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙα, σελ. 144-145, Γιώργου Κουμάντου: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, σελ. 123-125 και Βασίλη Βαθρακοκοίλη: Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, σελ. 515-518, που ερμηνεύουν το αντίστοιχο άρθρο 1494 του Αστικού Κώδικα). Ο αιτητής έχει βέβαια το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του».

 

  1.  Στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση Χριστοδουλίδου ν. Πολυβίου, Έφ. Αρ. 27/2020, ημερ.15/12/2021, συνοψίστηκαν οι βασικές παράμετροι που διέπουν το ζήτημα της τροποποίησης διατάγματος διατροφής, όπου υποδείχθηκαν τα ακόλουθα։

 

«Σύμφωνα με το Άρθρο 33(1) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/1990), οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, ενώ το Άρθρο 38 του ιδίου νόμου προνοεί ότι: «(1) Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής». Στην Αντρέου ν. Τσίρου, Έφ. Αρ.16/2013, ημερ.21.12.2016, αναφέρθηκε ότι η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος και πως: «Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα». Ο αιτητής έχει το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του (βλ. ακόμα Μέγας ν. Kvasnikova, Αρ. Έφ. 26/2019, ημερ.10.7.2020 και Πετρή ν. Γρηγοριάδου Αρ. Έφ. 28/2019, ημερ.4.6.2021. Στην Σ.Κ. ν. Ε.Ζ., Αρ. Έφ.39/2016, ημερ.5.3.2020, αναφέρθηκε ότι ο αιτητής είχε υποχρέωση να καταδείξει τις περιστάσεις εκείνες οι οποίες μεσολάβησαν από την έκδοση του διατάγματος και δικαιολογούσαν την τροποποίηση του, αναλόγως. Δεν ήταν, όμως, συγχρόνως, αναγκαίο να αποδειχθούν οι περιστάσεις που οδήγησαν, αρχικά, στην έκδοσή του, δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτό είχε εκδοθεί εκ συμφώνου».  

 

  1.  Επιπρόσθετα, στην Λ.Μ. ν. Γ.Τ., Έφ. Αρ.22/2021, ημερ.23/06/2022, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο επισήμανε τα ακόλουθα:

«Η τελευταία παρατήρηση είναι βέβαια ορθή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αναφύονται δυσκολίες, όταν τα δεδομένα στη βάση των οποίων εκδόθηκε το αρχικό διάταγμα δεν έχουν καταγραφεί, πολύ περισσότερο όταν παραμένουν αδιευκρίνιστα ή και αμφισβητούμενα. Σε γενικές γραμμές, το ποσό του διατάγματος διατροφής παιδιού, προκύπτει από την επεξεργασία τριών στοιχείων. Των αναγκών του παιδιού και των οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων του ξεχωριστά. Απαιτείται να έχει μεταβληθεί τουλάχιστο ένα στοιχείο για να δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος διατροφής του. Αλλά κι' έτσι, υπάρχουν δυσκολίες, γιατί και στο πιο απλό παράδειγμα όπου τα εισοδήματα του γονέα που καταβάλλει διατροφή έχουν μειωθεί, είναι η νέα αναλογία τους προς το αναλλοίωτο εισόδημα του άλλου γονέα που θα καθορίσει το νέο ποσό και τη σχετική μείωση».

 

  1.  Στο σύγγραμμα Απ. Γεωργιάδη-Μ. Σταθόπουλου, «Αστικός Κώδιξ» Εκδ. 1991, στην σελ. 769 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τις γενικές προϋποθέσεις μεταβολής των όρων διατροφής։

 

« 2. Γενικές προϋποθέσεις։ α. Η μεταβολή των όρων διατροφής πρέπει να είναι ουσιώδης και να επήλθε σε χρόνο μεταγενέστερο από εκείνον που καθορίζει η απόφαση ή η «ρυθμιστική σύμβαση» ως χρόνο έναρξης της διατροφής, και μάλιστα σε χρόνο τόσο μεταγενέστερο ώστε να ήταν δικονομικά δυνατόν σ’ εκείνον που ζητεί την μεταρρύθμιση να προβάλλει την μεταβολή στην αρχική δίκη».

 

  1.  Περαιτέρω, στο σύγγραμμα του Β. Βαθρακοκοίλη «Νέο Οικογενειακό Δίκαιο» Αθήνα 1994, στην σελ. 517 υποδεικνύονται τα ακόλουθα։

 

«Από την σύγκριση των συνθηκών του χρόνου ασκήσεως της μεταρρυθμιστικής αγωγής και εκείνων που έλαβε υπόψη η απόφαση που εκδίκασε τις περιοδικές παροχές θα διαγνωσθεί η ύπαρξη ουσιώδους ή μη μεταβολής και η στέρηση ή μη από αυτές του εσωτερικού ερείσματος της αποφάσεως. (ΑΠ 767/1974 Νο Β 23/2021)».

 

  1. Συνεπώς, για να δικαιολογείται η τροποποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, θα πρέπει να παρουσιαστούν γεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης του, διαφορετικά θα παραβιαζόταν το δεδικασμένο που παράχθηκε και η διαδικασία θα ισοδυναμούσε με αναψηλάφηση της πρώτης δίκης, έξω και πέραν από την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (Π. Ζένιου ν. Ν. Ζένιου (1998) 1 Α.Α.Δ. 796).

 

  1.  Με βάση την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από την δικογραφία, δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση. Ούτε η διεύρυνση από το πρωτόδικο δικαστήριο θεμάτων άλλων από τα επίδικα θέματα δεν επιφέρει τη διεύρυνση των επιδίκων θεμάτων, τα οποία προσδιορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις. Γενικά, το δικαστήριο οφείλει να αγνοήσει μαρτυρία εκτός δικογράφων, η οποία παρείσφρησε στη δίκη, έστω και χωρίς ένσταση (βλ. Μ. Παπακόκκινου κ.ά. ν. Μ. Θεοδοσίου (1991) 1 ΑΑΔ 379, Ερμογένης Χριστοδούλου ν. Γ. Περικλέους (1998) 1 ΑΑΔ 1122).

 

  1.  Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου που εκδόθηκε στην υπόθεση Α.Τ. ν. Α.Β. Έφεση Αρ. 20/2022 ημερομηνίας 23/02/2023 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα։

 

«Είναι θεμελιωμένο ότι στα δικόγραφα αναγράφονται οι βασικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, αλλά όχι η μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν οι ισχυρισμοί τους.  Όταν επιζητείται τροποποίηση διατάγματος, απαιτείται να δικογραφηθεί ισχυρισμός ότι μεταβλήθηκε κάποιος τουλάχιστον όρος ή στοιχείο όπως περιγράφεται στην Λ.Μ.. Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να εξειδικευτεί. Ό,τι δηλαδή, για παράδειγμα, τα έξοδα διατροφής του παιδιού κατά την έκδοση του διατάγματος ήταν Α και έχουν αυξηθεί σε Β. ή ότι ο υπόλογος να πληρώνει διατροφή πατέρας προάχθηκε και λαμβάνει μεγαλύτερο μισθό Δ αντί Γ που λάμβανε κατά την έκδοση του διατάγματος».

 

  1.  Προφανώς και στις αιτήσεις για τροποποίηση διατάγματος διατροφής, αποτελεί ευθύνη και των δύο γονέων να προβαίνουν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων. Στην καθοδηγητική υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου (2005) 1(Β) Α.Α.Δ. 1418, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 1421─1422):

 

«Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33(1) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90) η υποχρέωση για διατροφή των  ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας ανήκει και στους δυο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δυο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette (1965) 1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί  ότι όταν ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση έχει ψηλότερα,  από ό,τι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer (1962) C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α. (1998) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως, σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων».

 

(V) AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ & ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ։

 

           (α) Τα εισοδήματα των γονέων։

 

  1.  Αναφορικά με τα εισοδήματα των γονέων των δύο ανήλικων τέκνων, θα εξετάσω αρχικά αυτά που λαμβάνει ο Αιτητής ο οποίος φέρει και το βάρος απόδειξης εν προκειμένω. Αυτός υποστηρίζει ότι είναι ανίκανος για εργασία αφού αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Ισχυρίστηκε ότι είχε σοβαρό ατύχημα το 2016 στις οικοδομές που εργαζόταν, όπου και χειρουργήθηκε και πως η ζημιά που υπέστη η υγεία του είναι μη αναστρέψιμη, ενώ λαμβάνει ισχυρή φαρμακευτική αγωγή και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να εργαστεί. Παρουσίασε διάφορα ιατρικά πιστοποιητικά και βεβαιώσεις προς υποστήριξη των ισχυρισμών του.
  2.  Είναι η θέση του, ότι επειδή η Καθ’ ης η Αίτηση καταχωρεί συνεχώς φυλακιστήρια εναντίον του, αλλά και διότι έχει φυλακιστεί για περίοδο τεσσάρων ετών μέχρι και σήμερα, ενδέχεται να φυλακιστεί εκ νέου και συνεπώς δεν μπορεί να υπολογιστεί η εισοδηματική του ικανότητα.
  3.  Ουσιαστικά, υποστηρίζει ότι πλέον είναι λήπτης επιδόματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, ήτοι ποσού που ανέρχεται στα €650,00 μηνιαίως με το οποίο δεν δύναται να καλύπτει ούτε τις βασικές του ανάγκες, πόσο μάλλον να καταβάλει το ποσό διατροφής στην βάση του διατάγματος ημερομηνίας 21/06/2018. Παρέλειψε να παρουσιάσει οποιοδήποτε έγγραφο το οποίο να επιβεβαιώνει ότι είναι δικαιούχος, από πότε λαμβάνει το επίδομα, το ύψος του και αν υπόκειται σε αναθεώρηση, παράλειψη η οποία δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά. Ούτε βέβαια εξήγησε τον ακριβή λόγο για τον οποίο λαμβάνει αυτό το επίδομα. Υποστηρίζει ακόμα, ότι δεν μπορεί να εργαστεί λόγω και των ψυχικών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, ενώ δεν έχει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα, ούτε κινητή ή ακίνητη περιουσία και για αυτό δανείζεται από συγγενείς και φίλους για να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
  4.  Σε σχέση με τα εισοδήματα του κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, ανέφερε μέσα από την γραπτή του μαρτυρία ότι οι απολαβές του ανέρχονταν κατά το έτος 2018 στα €8,700 ετησίως, ήτοι €725,00 μηνιαίως, ενώ παραθέτει τα εισοδήματα του για τα έτη 2015, 2016, 2019, 2020, 2021, 2022 και 2024 (βλ. Τεκμήρια 1Α και 1Β). Εν τούτοις, η εν λόγω θέση του δεν συμπεριλαμβάνεται στα δικόγραφα του, όπου δεν υπάρχει καμία αναφορά στα εισοδήματα του κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος και σε κάθε περίπτωση κρίνω ότι δεν μπορεί να ληφθεί δεόντως υπόψη στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, με βάση την σχετική νομολογία (βλ. Α.Τ. ν. Α.Β. Έφεση Αρ. 20/2022 ημερομηνίας 23/02/2023).
  5.  Από την άλλη, η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή υποστηρίζοντας ότι αυτός εργάζεται κανονικά, προσποιείται ουσιαστικά ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, ενώ δεν δηλώνει το οποιοδήποτε εισόδημά από την εργασία του κακόπιστα και εσκεμμένα, αφού λαμβάνει επίδομα Ε.Ε.Ε. το οποίο και πάλι δεν αποκαλύπτει.
  6.  Οφείλω να επισημάνω ότι δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση οποιουδήποτε διαδίκου σε σχέση με το ζήτημα των εισοδημάτων τους και αυτοί περιορίστηκαν στα όσα υποστήριξαν μέσα από την έγγραφη μαρτυρία τους. Αποτελεί θέση του Δικαστηρίου, ότι οι βασικοί κανόνες απόδειξης δεν δύναται να ατονήσουν επειδή η διαδικασία έχει διεξαχθεί στη βάση έγγραφης μαρτυρίας. Ειδικότερα, σε περιπτώσεις όπου προβάλλεται ότι τα γεγονότα που η άλλη πλευρά έχει ισχυριστεί δεν έλαβαν χώρα ή αντικρούονται, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή για να καταδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου ή για να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες (βλ. Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc (2002) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1527 και Θεοδώρου ν. Karageordiades Trading Ltd, Πολ. Εφ. 267/18, ημερ. 19.12.2023) καθότι η παράλειψη να αντεξεταστεί μάρτυρας, χωρίς ικανοποιητική εξήγηση, σε ουσιώδη μέρη ή μέρος της μαρτυρίας του, ισοδυναμεί ουσιαστικά με αποδοχή της μαρτυρίας. Σε κάθε περίπτωση, το βάρος απόδειξης ενός ισχυρισμού, βαραίνει τους ώμους της πλευράς που προβάλλει τον εν λόγω ισχυρισμό και δεν θεωρείται ότι το Δικαστήριο θα αποδεχθεί έναν προβληθέντα ισχυρισμό, επειδή δεν διεξήχθη αντεξέταση εάν από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτει ότι κάτι τέτοιο δεν ενδείκνυται (βλ. Σκορδή ν. Α. Λάντου κ.α. Πολ. Εφ. 429/12, ημερομηνίας 22/04/2020).

 

  1.  Στην υπό εξέταση περίπτωση, το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε σύγκριση των εισοδημάτων των διαδίκων από τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, ήτοι στις 21/06/2018 μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης, ούτως ώστε να αξιολογήσει αν πράγματι υπήρξε οποιαδήποτε μεταβολή των συνθηκών, η οποία να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.

 

  1.  Με μία προσεκτική ανασκόπηση της μαρτυρίας που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι κατά μέσο όρο τα μηνιαία εισοδήματα του Αιτητή κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, ήτοι κατά το έτος 2018 ανέρχονταν περίπου στα €700,00-800,00-. Κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης, ήτοι τον Μάρτιο του 2019 τα εισοδήματα του ήταν σχεδόν μηδαμινά, όπως εμφαίνεται στην κατάσταση αποδοχών που ο ίδιος παρουσίασε (βλ. Τεκμήριο 1Α), ενώ σήμερα ανέρχονται στο ποσό των €650,00 στην βάση του επιδόματος Ε.Ε.Ε. το οποίο λαμβάνει. Εν τούτοις, παρά το γεγονός ότι εκ πρώτης όψεως έχει διαφανεί ότι τα εισοδήματα του Αιτητή παρουσιάζονται μειωμένα, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καταλήξει σε ασφαλή υπολογισμό των εισοδημάτων του Αιτητή τόσο κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, όσο και κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης για τους ακόλουθους λόγους.

 

  1.  Κατά πρώτον, δεν έχουν δικογραφηθεί καθόλου οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Αιτητή και τίθενται για πρώτη φορά μέσα από την μαρτυρία του, ενώ ήταν προφανώς στην σφαίρα γνώσης του κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης. Απλά αυτός αναφέρει γενικά και αόριστα μέσα από τα δικόγραφα του, ότι δεν εργάζεται λόγω των προβλημάτων υγείας του και πως δεν μπορεί πλέον να εργαστεί. Οφείλω να επισημάνω εν προκειμένω, ότι τα προβλήματα υγείας που ανέφερε ο Αιτητής, ουσιαστικά προϋπήρχαν του εκδοθέντος διατάγματος το 2018, αφού ο ίδιος ανέφερε ότι είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση κατά το έτος 2016 μετά από εργατικό ατύχημα που υπέστη. Συνεπώς, διαφαίνεται ότι δεν πρόκειται για οποιοδήποτε μεταβολή των συνθηκών του η οποία προέκυψε μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος, ενώ μάλιστα ο ίδιος ανέφερε μέσα από την μαρτυρία του, ότι κατά το έτος 2018 εργαζόταν κανονικά και λάμβανε εισοδήματα. Κατά δεύτερον, ο Αιτητής παρέλειψε επίσης να παρουσιάσει κάποιο επίσημο κρατικό έγγραφο και/η βεβαίωση από ιατροσυμβούλιο το οποίο να πιστοποιεί την μερική ή ολική ανικανότητα του για εργασία, αλλά και ότι λόγω των ιατρικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει λαμβάνει το κρατικό επίδομα και όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Επιπρόσθετα, δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε αναφορά για το ποια είναι ακριβώς τα εισοδήματα του Αιτητή που μειώθηκαν και πόση ήταν αυτή η μείωση σε ποσοστό χρημάτων.

 

  1.  Από την άλλη, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να υιοθετήσει τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση, πως ο Αιτητής εργάζεται κανονικά και ότι λαμβάνει επιπρόσθετα εισοδήματα, αφού κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από αξιόπιστη και πειστική μαρτυρία, συνεπώς απορρίπτω τους ισχυρισμούς της ως μετέωρους και ατεκμηρίωτους. Συνεπώς, δεδομένων των πιο πάνω διαπιστώσεων αλλά και των αντικρουόμενων ισχυρισμών που τέθηκαν από τους διαδίκους, καθώς και στην απουσία αντεξέτασης τους, δεν είμαι σε θέση να προβώ σε ξεκάθαρο εύρημα για τυχόν μεταβολή των εισοδημάτων του Αιτητή από τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης, αφού απουσιάζουν εκείνα τα αναγκαία κριτήρια και στοιχεία, τα οποία θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα και στους αναγκαίους υπολογισμούς του.  

 

  1.  Από την άλλη πλευρά, σε σχέση με τα εισοδήματα της Καθ’ ης η Αίτηση, η ίδια υποστηρίζει μέσα από την μαρτυρία της ότι ο μισθός της ανέρχεται στα €1,050.- μηνιαίως καθαρά και όταν υπάρχουν και υπερωρίες οι οποίες δεν είναι σταθερές, αυτές δεν ξεπερνούν το ποσό των €100,00 μηνιαίως. Προσθέτει ότι το μόνο επίδομα που λαμβάνει είναι το επίδομα τέκνου για κάθε παιδί ύψους €132,00 μηνιαίως. Μέσα από τις αγορεύσεις του δικηγόρου της, αναφέρεται ότι ο μισθός της Καθ’ ης η Αίτηση ανέρχεται στα €950,00 μηνιαίως και όταν υπάρχουν υπερωρίες οι οποίες δεν είναι σταθερές, αυτός ανέρχεται στο ποσό των €1,300, ενώ λαμβάνει και επίδομα μονογονιού. Εν τούτοις, στην βάση της σχετικής νομολογίας, οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας (βλ. Μισιρλής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1995) 3 ΑΑΔ 379) και συνεπώς οι εν λόγω θέσεις που έχουν προβληθεί μέσα από αυτές, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο.
  2.  Στον αντίποδα, ο Αιτητής υποστήριξε μεταξύ άλλων, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση ελάμβανε κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος από την εργασία της, το ποσό των €900,00 μηνιαίως και τώρα το ποσό των €2,500 τον μήνα. Διευκρινίζει ακόμα, ότι πέραν του μισθού της, η Καθ’ ης η Αίτηση λαμβάνει μετά την έκδοση του διατάγματος, το ποσό των €360,00 ως επίδομα μονογονιού, καθώς και €800,00 ως επίδομα μαθησιακών και ψυχολογικών προβλημάτων για την ανήλικη θυγατέρα τους. Εν τούτοις, στην συνέχεια της γραπτής του μαρτυρίας, ο Αιτητής σε αντίθεση με τον προηγούμενο του ισχυρισμό, υποστηρίζει ότι δεν γνωρίζει που εργάζεται η Καθ’ ης η Αίτηση και ούτε γνωρίζει τις σημερινές της απολαβές, καθώς και τα άλλα ωφελήματα/επιδόματα που λαμβάνει, αφού δεν υπάρχει καμία επικοινωνία με την ίδια. Προσθέτει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση έχει αποκτήσει ακόμη δύο τέκνα και λαμβάνει οικονομική βοήθεια καθώς και συνεισφορά από τον σύντροφο της με τον οποίου συζούν.

 

  1.  Αρχικά, διαπιστώνω ότι η Αιτήτρια παρέλειψε μέσω της μαρτυρίας ή των δικογράφων της να καταδείξει τα εισοδήματα της κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος ή κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέτασης αίτησης, ούτως ώστε να διαπιστωθεί αν μετά την έκδοση του διατάγματος λαμβάνει λιγότερα ή περισσότερα εισοδήματα ή αν η οικονομική της κατάσταση και η εισοδηματική της ικανότητα μεταβλήθηκε. Το μόνο που παρουσίασε η Αιτήτρια μέσα από την γραπτή της μαρτυρία, είναι τα σημερινά της μηνιαία εισοδήματα από την εργασία της μαζί με τα επιδόματα που λαμβάνει, χωρίς όμως να παρουσιάσει οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία ή έγγραφα προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών της.

 

  1.  Με βάση τα πιο πάνω, προκύπτει αβίαστα ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε έστω αναφορά σε σχέση με τα πραγματικά της μηνιαία εισοδήματα, τόσο κατά τον χρόνο έκδοσης του επίδικου διατάγματος όσο και κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσης. Συνεπώς, δεν δύναται να αξιολογηθεί τυχόν μεταβολή των εισοδημάτων της από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος διατροφής μέχρι και την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι οι αντιφατικοί ισχυρισμοί του Αιτητή αναφορικά με τα εισοδήματα της Καθ’ ης η Αίτηση, ήτοι περί αύξησης τους ή και έλλειψης γνώσης τους, στην απουσία υποστηρικτικής γραπτής ή προφορικής μαρτυρίας ή έστω αντεξέτασης της επί των εν λόγω ζητημάτων, παρέμειναν έωλοι και ατεκμηρίωτοι και δεν μπορώ συνεπώς να στηριχτώ σε αυτούς, ούτως ώστε να καταλήξω σε οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα σε σχέση με τα εισοδήματα της κατά τον κρίσιμο επίδικο χρόνο.

 

  1.  Συνοψίζοντας, κρίνω με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις ότι δεν μπορώ να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα για οποιαδήποτε μεταβολή των εισοδημάτων των διαδίκων συγκριτικά από τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος μέχρι και τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης, αφού τα εισοδήματα των διαδίκων δεν έχουν αποκαλυφθεί δεόντως και επαρκώς, ενώ δεν αποκρυσταλλώθηκαν με βεβαιότητα. Παρά το γεγονός, ότι οι διάδικοι έχουν ύψιστη υποχρέωση ειλικρινούς και πλήρους αποκάλυψης των εισοδημάτων τους κατά τους κρίσιμους επίδικους χρόνους με βάση την σχετική νομολογία, εν τούτοις κρίνω ότι δεν το έχουν πράξει ικανοποιητικώς προς υποβοήθηση του δικαστικού έργου.

 

          (β) Τα έξοδα των δύο ανήλικων τέκνων։

 

  1.  Αναφορικά με τα έξοδα διατροφής και συντήρησης των δύο ανήλικων τέκνων των διαδίκων, διαπιστώνω αρχικά ότι δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά σε σχέση με αυτά στα δικόγραφα του Αιτητή. Μέσα από την γραπτή του μαρτυρία, εκφράζει την θέση ότι επειδή δεν ασκεί την επικοινωνία με τα ανήλικα τέκνα του από το 2019, δεν γνωρίζει τις σημερινές τους ανάγκες, εν τούτοις θεωρεί ότι λόγω της αύξησης της ηλικίας τους, αυτές έχουν μειωθεί σε σχέση με προηγουμένως και ή έχουν μεταβληθεί από τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος. Πιστεύει ότι μία συνεισφορά του στο ποσό των €200,00 υπερκαλύπτει τις ανάγκες των ανήλικων τέκνων τους.
  2.  Στον αντίποδα, ούτε η Καθ’ ης η Αίτηση προέβη σε οποιαδήποτε αναφορά μέσα από τα δικόγραφα της σε σχέση με τα έξοδα των ανήλικων τέκνων είτε κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, είτε κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης, παρά μόνο σε μία γενική αναφορά ότι αυτά συνεχώς αυξάνονται.

 

  1.  Αντιθέτως, μέσα από την γραπτή της μαρτυρία και όχι μέσω των δικογράφων της, η Καθ’ ης υποστήριξε ότι όταν εκδόθηκε το διάταγμα διατροφής στις 21/06/2018 στα πλαίσια της αίτησης με αρ. 318/17 τα έξοδα των δύο ανηλίκων τέκνων τους ανέρχονταν περίπου στα €650,00 μηνιαίως, χωρίς όμως να προσκομίσει περαιτέρω λεπτομέρειες ή δικαιολογητικά ή έστω να προβεί σε ανάλυση τους. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε μέσα από την έγγραφη μαρτυρία της, ότι τα σημερινά έξοδα της ανήλικης θυγατέρας τους Α.Ζ. ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €805,00 μηνιαίως παραθέτοντας αναλυτικό πίνακα περιγραφής τους, ενώ για την ανήλικη θυγατέρα τους Γ.Ζ. στο συνολικό ποσό των €720,00 περιγράφοντας τα και αυτά ξεχωριστά.

 

  1.  Αξιολογώντας την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου από την πλευρά του Αιτητή, προκύπτει ξεκάθαρα ότι αυτός παρέλειψε να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία και/ή έγγραφο αναφορικά με το είδος και το ύψος των εξόδων των ανήλικων τέκνων του, τόσο κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, όσο και κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης. Ειδικότερα, διαπιστώνω ότι δεν έχει παραθέσει οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία για το ποια ήταν τα έξοδα των ανήλικων τέκνων του ξεχωριστά κατά τον χρόνο έκδοσης του επίδικου διατάγματος και ποια είναι κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσης αίτησης, ήτοι αν παρέμειναν τα ίδια, αν μειώθηκαν ή αν αυξήθηκαν. Προβαίνει εξάλλου σε ρητή παραδοχή, ότι δεν γνωρίζει ποια είναι τα σημερινά έξοδα των ανήλικων τέκνων του. Ο Αιτητής περιορίζεται σε μία γενικόλογη αναφορά ότι σήμερα τα μηνιαία έξοδα των δύο ανήλικων θυγατέρων του, έχουν μειωθεί διότι αυξήθηκε η ηλικία τους, θέση η οποία προφανώς δεν αντέχει την βάσανο της λογικής.

 

  1.  Περαιτέρω, διαπιστώνω ότι ο Αιτητής παραλείπει να παραθέσει την δική του θέση για το είδος και το ύψος των κονδυλίων και εξόδων των ανήλικων τέκνων του, ενώ ούτε βέβαια έχει λάβει χώρα οποιαδήποτε αντεξέταση της Καθ’ ης η Αίτηση προς τον σκοπό αυτό, αλλά και για να υποβάλει ο Αιτητής τις δικές του θέσεις επί του θέματος. Περιορίζεται σε εκτενείς αναφορές για την δεινή του οικονομική θέση, τα απλήρωτα φυλακιστήρια και τον κίνδυνο να φυλακιστεί εκ νέου για αυτά, αλλά και για την αδυναμία του να καταβάλλει το οποιοδήποτε ποσό διατροφής στα πλαίσια του διατάγματος, δίχως να κινδυνέψει η προσωπική του διαβίωση.

 

  1.  Το ίδιο ισχύει και για την πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση, αφού μελετώντας την ένορκη μαρτυρία της, διαπίστωσα ότι αυτή δεν έχει προβεί σε ξεχωριστή ανάλυση όλων των εξόδων των δύο ανήλικων θυγατέρων της, κατά τον χρόνο έκδοσης του επίδικου διατάγματος, παρά μόνο σε μία γενική αναφορά ότι αυτά ανέρχονταν στο ποσό των €650,00 μηνιαίως, ενώ επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην ανάλυση των σημερινών τους εξόδων. Οφείλω να επισημάνω εκ νέου, ότι στην έκθεση υπεράσπισης της δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά σε σχέση με τα έξοδα των ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων. Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης παραλείπει να παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία και αποδείξεις πληρωμής των εξόδων των δύο ανήλικων τέκνων της μέσα από την μαρτυρία της, είτε κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, είτε κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης.

 

  1.  Να επισημάνω στο σημείο αυτό, ότι δεν παρέχεται δικαιοδοσία στο παρόν Δικαστήριο να καθορίσει είτε τα έξοδα των ανήλικων τέκνων είτε την εισοδηματική ικανότητα των γονέων τους κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, αφού κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με αναθεώρηση του (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1993) 1 Α.Α.Δ. 195).

 

  1.  Συνοψίζοντας, επιθυμώ να τονίσω ότι δεν έγινε καμία ουσιαστική ή επαρκής σύγκριση των εξόδων των δύο ανήλικων θυγατέρων των διαδίκων κατά τον χρόνο έκδοσης του επίδικου διατάγματος, με τα έξοδα τους κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης, ούτως ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει σε ασφαλή ευρήματα αναφορικά με την έκταση της μεταβολής των αναγκών τους ή για οποιαδήποτε ξεκάθαρη αύξηση ή μείωση των αναγκών τους, στην βάση θετικής ή πειστικής μαρτυρίας. Η απλή αναφορά του Αιτητή σε μείωση των συνολικών μηνιαίων εξόδων των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, με γενικό και αόριστο τρόπο και χωρίς την εξειδίκευση και ανάλυση τους, δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως επαρκής τεκμηρίωση και επαλήθευση οποιασδήποτε μεταβολής των συνθηκών. Επιβάλλεται ο φέρων το βάρος απόδειξης, ήτοι ο Αιτητής εν προκειμένω να προσφέρει θετική μαρτυρία, η οποία να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του και κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει.

 

  1.  Είναι η θέση του Δικαστηρίου, ότι ο Αιτητής είχε υποχρέωση να αποδείξει τα κονδύλια που απαιτούντο για την κάλυψη των αναγκών των δύο ανήλικων θυγατέρων του και τα οποία είχαν ληφθεί υπόψη κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 21/06/2018, έτσι ώστε το Δικαστήριο να ήταν σε θέση να καθορίσει κατά πόσο αυτά διαφοροποιήθηκαν και σε ποιο βαθμό (βλ. Μ. ν. Ξ. Έφεση Αρ. 8/2018, ημερομηνίας 03/12/2020).

 

  1.  Αναμφίβολα, αυτό που οφείλει να εξετάσει στην παρούσα διαδικασία το Δικαστήριο, περιορίζεται αποκλειστικά στην όποια αλλαγή των συνθηκών. Η μη ρητή δικογράφηση από την πλευρά του Αιτητή της μεταβολής που επήλθε στις ανάγκες των δύο ανήλικων τέκνων των διαδίκων κατά τους κρίσιμους επίδικους χρόνους, ουσιαστικά αποστερεί από το Δικαστήριο την δυνατότητα να ασχοληθεί με την ουσία της θέσης του για μείωση του απαιτούμενου ποσού διατροφής που οφείλει να καταβάλλει, ήτοι από το ποσό των €460,00 που υποχρεούται να καταβάλλει σήμερα πλέον τις προσαυξήσεις που προνοεί ο σχετικός νόμος, στο ποσό των €200,00 μηνιαίως. Φρονώ δηλαδή, ότι απουσιάζει εκείνο το αναγκαίο υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα μπορούσε το Δικαστήριο να στηριχθεί, ώστε να προβεί σε στέρεους υπολογισμούς και να καταλήξει στην όποια απόφαση του.

 

  1.  Το Δικαστήριο αντλεί σχετική καθοδήγηση από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου που εκδόθηκε στην υπόθεση A.O. v. D.T.V. Έφ. Αρ. 19/2022 ημερομηνίας 20/10/2022, όπου απορρίφθηκαν οι σχετικοί λόγοι έφεσης, αφού μεταξύ άλλων ο εφεσείων δεν δικογράφησε ότι οι ανάγκες του ανήλικου τέκνου μειώθηκαν και δεν αναφέρθηκε επακριβώς σε επιμέρους έξοδα που μειώθηκαν ή εξαλείφθηκαν, αλλά ανέφερε μόνο το συνολικό ποσό των αναγκών του παιδιού κατά προσέγγιση και χωρίς αναφορά στο αρχικό διάταγμα.

 

  1.  Εξυπακούεται ότι δεν μπορεί να συναχθεί ότι μεταβλήθηκαν οι όροι ενός διατάγματος, εάν δεν αποδειχθεί πρώτα ποιοι ήταν αυτοί οι όροι με βάση τους οποίους αυτό εκδόθηκε. Καταληκτικά, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης τυχόν νέων γεγονότων ή μεταβολών που ανέκυψαν μετά την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 21/06/2018.

 

   (VI)  ΚΑΤΑΛΗΞΗ։                                                                                                       

 

  1.  Συνακόλουθα, υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων και ευρημάτων μου, κρίνω ότι δεν έχει επέλθει και ή δεν έχει τεκμηριωθεί οποιαδήποτε μεταβολή των συνθηκών και των όρων του διατάγματος ημερομηνίας 21/06/2018 και συνεπώς η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται στο σύνολο της.

 

  1.  Εν’ όψει της πιο πάνω κατάληξης, δεν προκύπτει οποιοσδήποτε λόγος ή ιδιαίτερες περιστάσεις, ώστε να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της διαδικασίας. Συνεπώς, τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή.

 

 

                                        (Υπ.)  .......................................

                                                                                                     Χ. Πογιατζής, Δ.

 

 

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

 

 

 

 

 

 

 

 

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο