ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Οικ. Δικ.
Αρ. Αίτησης: 304/2025 (i-justice)
Μεταξύ:
Μ.Β. εκ Λεμεσού
Αιτήτριας
-κ α ι-
Σ.Μ. εκ Λεμεσού
Καθ’ ου η Αίτηση
Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 19/11/2025
Ημερομηνία: 18/06/2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτήτρια: κ. Χρ. Αδάμου και κ. Π. Αδάμου
Για Καθ’ ου η Αίτηση: Ηλίας Νεοκλέους & Σια Δ.Ε.Π.Ε.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(I) ΕΙΣΑΓΩΓΗ։
1. Οι διάδικοι απέκτησαν από την συμβίωση τους τον Β.Π., ο οποίος γεννήθηκε στις 28/06/2025 στην Λεμεσό. Μετά την διάσταση των διαδίκων η οποία επήλθε στις 16/09/2025 το ανήλικο τέκνο τους διαμένει μαζί με την Αιτήτρια στην οικία της στην Λεμεσό.
2. Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναρκτήριας αίτησης, η Αιτήτρια καταχώρησε στις 19/11/2025 μονομερή αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ’ ου η Αίτηση όπως καταβάλει σε αυτήν το ποσό των €600,00 μηνιαίως για την διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου των διαδίκων.
3. Στις 25/11/2025 το Δικαστήριο αφού εξέτασε μονομερώς την προαναφερόμενη ενδιάμεση αίτηση, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ’ ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €350,00 μηνιαίως ως συνεισφορά του για την διατροφή του ανήλικου τέκνου του.
4. Η εκδίκαση της παρούσης αιτήσεως προωθήθηκε στην βάση των διατάξεων 23 και 25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 και στα πλαίσια της Ακρόασης Διαδικαστικών Οδηγιών (Α.Δ.Ο.) το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την πορεία εκδίκασης της παρούσης. Στις 18/12/2025 ο Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην οριστικοποίηση των εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων προβάλλοντας συνολικά οκτώ λόγους ένστασης, μέσω της οποίας ουσιαστικά αξιώνει την μείωση του ποσού διατροφής για το οποίο εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα.
5. Στις 30/01/2026 η Αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση και στις 19/02/2026 ο Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρησε την συμπληρωματική-απαντητική του ένορκη δήλωση. Οι διάδικοι δεν αντεξετάστηκαν επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων τους. Μετά από κάποιες προσπάθειες που έλαβαν χώρα για εξώδικη διευθέτηση της παρούσης οι οποίες δεν είχαν επιτυχή κατάληξη, η υπό εξέταση αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η ακρόαση της παρούσης ολοκληρώθηκε με την παράδοση των γραπτών αγορεύσεων των διαδίκων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους, οι οποίοι προέβησαν σε υποστήριξη των θέσεων τους με παραπομπή σε σχετική νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία, την οποία λαμβάνω σοβαρά υπόψη.
(II) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։
6. Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 19/11/2025 η οποία συνοδεύει την μονομερή ενδιάμεση αίτηση της, η Αιτήτρια αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
7. Αρχικά, η Αιτήτρια αναφέρει ότι συμβίωνε με τον Καθ’ ου η Αίτηση από τις αρχές του έτους 2023 σε συγκεκριμένη οικία και στη συνέχεια από τον Ιούνιο του 2024 στην ιδιόκτητη της κατοικία σε χωριό της επαρχίας Λεμεσού μέχρι και τις 16/09/2025 όπου και επήλθε η διάσταση τους. Από την συμβίωση τους απέκτησαν τον Β-Π. ο οποίος γεννήθηκε στις 28/06/2025 και ο οποίος από την ημέρα που επήλθε η διάσταση τους διαμένει μαζί με την Αιτήτρια στην ιδιόκτητη οικία της στην επαρχία Λεμεσού.
8. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση από την ημερομηνία της μεταξύ τους διάστασης μέχρι σήμερα δεν έχει συνεισφέρει οποιοδήποτε ουσιαστικό ποσό χρημάτων ως συνεισφορά του στα έξοδα διατροφής και συντήρησης του ανήλικου τέκνου τους, παρά το ότι γνωρίζει ότι το ανήλικο τέκνο του έχει αυξημένα έξοδα διατροφής και τα οποία ο ίδιος κάλυπτε μέχρι την διάσταση τους.
9. Περαιτέρω, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση εργάζεται ως αυτοεργοδοτούμενος κουρέας με μηνιαίες καθαρές απολαβές που ανέρχονται στο ποσό των €4.000.- και είναι σε θέση να διατρέφει και να συντηρεί το ανήλικο τέκνο του, όπως εξάλλου έπραττε και πριν την διάσταση των διαδίκων. Αναφέρει επίσης, ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση μετά την διάσταση τους μετακόμισε στην πατρική του κατοικία η οποία ανήκει στους γονείς του και αργότερα στο κουρείο του, το οποίο χρησιμοποιεί και για την διαμονή του καταβάλλοντας ως μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των €525,00-. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια αναφέρει ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταβάλει το ποσόν των €350,00 μηνιαίως ως διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του, που απέκτησε από τον πρώτο του γάμο.
10. Μέσα από την ένορκη δήλωση της, η Αιτήτρια δηλώνει ότι είναι νοσηλεύτρια στο Υπουργείο Υγείας στη Κλίμακα Α8 με μηνιαίες απολαβές ύψους €1,540.- μηνιαίως, ενώ λαμβάνει επιπλέον ένα εισόδημα από βάρδιες/υπερωρίες, το οποίο όμως δεν είναι σταθερό, παρουσιάζοντας ως τεκμήριο την κατάσταση μισθοδοσίας της για τον μήνα Σεπτέμβριο του 2025. Επιπρόσθετα, δηλώνει ότι πέραν του μισθού της, δεν διαθέτει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα.
11. Η Αιτητρια παραθέτει αναλυτικά και όχι περιοριστικά τα έξοδα του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €900,00 μηνιαίως, παραθέτοντας και σχετικά αποδεικτικά ως τεκμήρια։
α) Γάλατα .................................................. .............. €145,00.-
β) Παννάκια.............................................................. €70,00.-
γ) Φρουτόκρεμες........................................................ €50,00.-
δ) Baby Water……..................................................... €40,00.-
ε) Ένδυση.............. ................................................... €50,00.-
στ) Σεντονάκια/Κουβέρτες........................................... €50,00.-
ζ) Εμβόλια που δεν καλύπτονται από το Γεσύ............. €140,00.-
η) Ιατρικά έξοδα/ φάρμακα που δεν καλύπτονται
από το Γεσύ..............................................................€180,00.-
θ) Έξοδα καθαριότητας............................................. €30,00.-
ι) Μεταφορικά έξοδα................................................. €50,00.-
κ) Κρέμες σώματος/πούδρα/μωρομάντηλα και
άλλα συναφή.......................................................... €35,00.-
λ) Ηλεκτρισμός........................................................... €60,00.-
Σύνολο։ €900,00.-
12. Περαιτέρω, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι από τις αρχές Φεβρουαρίου 2026 θα καταβάλλει το ποσό των €500,00 μηνιαίως σε νταντά για τα μηνιαία έξοδα φύλαξης του παιδιού τους.
13. Είναι η θέση της Αιτήτριας, ότι η ηλικία του ανήλικου τέκνου τους, καθώς και η υγεία του είναι τέτοια, που η παροχή σε αυτό όλων των αναγκαίων ειδών διατροφής καθίσταται επιβεβλημένη χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση, αλλιώς σε αντίθετη περίπτωση τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η υγεία και η ίδια η ύπαρξη του παιδιού τους. Δηλώνει ακόμα, ότι με τα εισοδήματα που λαμβάνει σε σχέση με τα έξοδα που πρέπει να καταβάλλει, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει πλέον και να καλύπτει εις ολόκληρο τις ανάγκες του ανήλικου τέκνου τους και για αυτό ζητεί την άμεση βοήθεια του Δικαστηρίου.
14. Στις 30/01/2026, η Αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με σκοπό να απαντήσει στους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν μέσα από την ένσταση και την ένορκη δήλωση του Καθ’ ου η Αίτηση. Θα προβώ σε αναφορά επί των κυριότερων σημείων της.
15. Αρχικά, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι η διάσταση των διαδίκων επήλθε στις 15/09/2025 και η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε από αυτήν στις 19/11/2025. Ισχυρίζεται ότι αυτή την περίοδο των δύο μηνών η ίδια συνολικά επωμίστηκε γύρω στις €2.000.- για τα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους, ενώ ο Καθ΄ ου η Αίτηση συνείσφερε συνολικό ποσό €595,00.- και για αυτό τον λόγο ανέφερε στην αρχική του μαρτυρία ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν είχε συνεισφέρει οποιοδήποτε ουσιαστικό ποσό χρημάτων για την διατροφή και συντήρηση του τέκνου τους και που στο εν λόγω ποσό των €595,00.- συμπεριλαμβάνονταν και τα έξοδα εμβολίου ύψους €120,00.-. Επαναλαμβάνει ότι όταν ζούσαν μαζί, ο Καθ΄ ου η Αίτηση κάλυπτε όλα τα έξοδα του παιδιού τους ύψους €900,00.- λόγω του ότι τα καθαρά εισοδήματα του, ως αυτοεργοδοτούμενος κουρέας, ανέρχονταν στο ποσόν των €4.000.- μηνιαίως.
16. Ακολούθως, η Αιτήτρια απορρίπτει τον ισχυρισμό του Καθ’ ου η Αίτηση ότι τα καθαρά εισοδήματα που λαμβάνει είναι €1,450.- και υποστηρίζει ότι οι φορολογικές δηλώσεις τις οποίες αυτός υποβάλλει στη αρμόδια αρχή δεν περιλαμβάνουν όλα τα εισοδήματα του.
17. Υποστηρίζει ακόμα ότι με βάση τους ισχυρισμούς του Καθ΄ ου η Αίτηση αυτός έχει έξοδα €525,00.- για το ενοίκιο υποστατικού που ενοικιάζει, €350,00.- που καταβάλλει για την διατροφή της θυγατέρας του από τον πρώτο του γάμο καθώς και €350,00 για την- αποπληρωμή επιχειρηματικού του δανείου, ήτοι συνολικά το ποσό των €1,225.-. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση παραλείπει να αναφέρει ότι τον Απρίλιο του 2024 αγόρασε καινούργιο όχημα αντί του ποσού των €46,000.- και πληρώνει μηνιαία δόση ύψους €350,00.- μηνιαίως. Είναι η θέση της, ότι με βάση τα εισοδήματα που δήλωσε ο Καθ’ ου αλλά και τα μηνιαία έξοδα του όπως τα αναφέρει, δεν θα ήταν σε θέση να πληρώνει μηνιαία δόση δανείου ύψους €350,00 μηνιαίως, συνεπώς προσπαθήσει να παραπλανήσει το Δικαστήριο.
18. Επιπρόσθετα, ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν αναφέρει τα μηνιαία έξοδα διατροφής του, έξοδα καθαριότητας, έξοδα βενζίνης για την διακίνηση του, ασφάλεια οχήματος, άδεια κυκλοφορίας οχήματος, ρεύμα, νερό, ένδυση και υπόδηση, καθώς και τα έξοδα κατά την άσκηση της επικοινωνίας του με την θυγατέρα του.
19. Περαιτέρω, η Αιτήτρια αρνείται και απορρίπτει ως αναληθή τον ισχυρισμό του Καθ’ ου η Αίτηση ότι διαμένει στο πατρικό του σπίτι, υποστηρίζοντας ότι αυτός διαμένει μόνιμα σε χώρο που έχει διαμορφώσει άνωθεν του κουρείου του, όπου έχει τοποθετήσει κρεβάτι για την ανήλικη θυγατέρα του, καθώς και ντουλάπια για τα ρούχα της.
20. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Καθ’ ου η Αίτηση σε σχέση με τα εισοδήματα της, υποστηρίζοντας πως η κλίμακα της μισθοδοσίας της είναι Α8 δηλώνοντας ότι ως μητέρα πλέον ούτε σε επιδόματα βάρδιας, ούτε σε υπερωρίες θα συμμετέχει. Επίσης, υποστηρίζει ότι από την εργασία της όσο καιρό βρίσκεται με άδεια μητρότητας, επιστρέφοντας στην εργασία της στις 02/02/2026, δεν έχει πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό χρημάτων. Επίσης, η Αιτήτρια αναφέρει ότι είναι τοποθετημένη στο Νοσοκομείο Λευκωσίας και πέραν των άλλων εξόδων της, ήτοι διατροφή €300,00.- μηνιαίως, ηλεκτρισμό €100,00.- μηνιαίως, αποπληρωμή χρέους δια την κατοικία της €800,00.- μηνιαίως, επωμίζεται μεταφορικά έξοδα ύψους €300,00.- μηνιαίως, ένδυση και υπόδηση €100,00.- μηνιαίως, πλέον άλλα συναφή έξοδα δια την εν γένει διαβίωση της.
21. Περαιτέρω, η Αιτήτρια αναφέρει ότι δεν είναι δικαιούχος επιδόματος μονογονιού αφού το σύμφωνο συμβίωσης της με τον Καθ΄ ου η Αίτηση λύθηκε μόλις πρόσφατα και όσο αφορά το επίδομα τέκνου δεν λαμβάνει τέτοιο επίδομα και εάν λάβει θα είναι ίσως τέλος του 2026 και χωρίς να γνωρίζει το ύψος του.
22. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ενώ ο Καθ΄ ου η Αίτηση όσο χρόνο ζούσαν μαζί κάλυπτε όλες τις ανάγκες του τέκνου τους, τώρα παρουσιάζεται να έχει άγνοια για τις πραγματικές ανάγκες του, υποστηρίζοντας ότι σε σχέση με την διατροφή του εκτός από γάλα, μετά τον 5ο μήνα, άρχισε να λαμβάνει κρέμες, φρουτόκρεμες και άλλα συναφή, ήτοι τα έξοδα του έχουν αυξηθεί. Επίσης, ισχυρίζεται ότι κανένα εμβόλιο δεν καλύπτεται από το ΓΕ.ΣΥ. ενώ λόγω της συνεχούς ανάπτυξης του απαιτείται η συνεχής ανανέωση της ένδυσης του.
23. Η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι από τις 02/02/2026 το ανήλικο τέκνο τους θα το προσέχει νταντά, κατά τον χρόνο που αυτή θα εργάζεται και θα της καταβάλλει το ποσό των €500,00 μηνιαίως. Αναφέρει ότι η μητέρα του Καθ΄ ου η Αίτηση εργάζεται καθημερινά από το πρωϊ μέχρι το βράδυ στη καφετέρια την οποία λειτουργεί ο πατέρας του και η οποία είναι πλησίον του κουρείου του Καθ΄ ου η Αίτηση.
24. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια απορρίπτει ως άσχετους και αναληθείς τους ισχυρισμούς του Καθ’ ου η Αίτηση ότι προσπαθεί να τον εξοντώσει οικονομικά δια της καταβολής του ποσού των €350,00.- μηνιαίως παραγνωρίζοντας και/ή αποκρύπτοντας από το Δικαστήριο την πιο πάνω λεπτομερή οικονομική ανάλυση που έχει παραθέσει, δηλώνοντας ότι προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών της για τα πραγματικά εισοδήματα του Καθ’ ου η Αίτηση, διαθέτει τις προσωπικές σημειώσεις του ιδίου αναφορικά με τα μηνιαία εισοδήματα του, τις οποίες θα αποστείλει στον Φόρο Εισοδήματος και στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για διερεύνηση. Συνακόλουθα, εισηγείται όπως το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα καταστεί οριστικό.
(III) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։
25. To προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 25//11/2025 το οποίο εκδόθηκε μονομερώς από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ’ ου η Αίτηση ημερομηνίας 18/12/2025 ο οποίος προβάλλει οκτώ λόγους ένστασης.
26. Αρχικά, ο Καθ’ ου η Αίτηση αναφέρει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του, ότι από την πρώτη ημέρα της διάστασης του με την Αιτήτρια ουδέποτε αμέλησε ή παρέλειψε να συνεισφέρει ουσιαστικά και έμπρακτα στην διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου τους, απορρίπτοντας τους σχετικούς ισχυρισμούς της περί του αντιθέτου ως αναληθείς και παραπλανητικούς. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι στις 29/09/2025 κατέβαλε στην Αιτήτρια μέσω τραπεζικού εμβάσματος το ποσό των €345,00 μέρος του οποίου αυτή χρησιμοποίησε για την πληρωμή του εμβολίου του ανήλικου το οποίο δεν καλυπτόταν από το ΓΕ.ΣΥ. παρουσιάζοντας σχετική απόδειξη. Περαιτέρω, αναφέρει ότι στις 20/11/2025 κατέβαλε στην Αιτήτρια το ποσό των €250,00 ως συνεισφορά στην διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, παρουσιάζοντας σχετική απόδειξη.
27. Επιπρόσθετα, ο Καθ’ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια από την ημέρα της διάστασης τους στις 28/09/2025 συστηματικά και αδικαιολόγητα παρεμπόδιζε την επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο τους προσπαθώντας να δημιουργήσει συνθήκες αποξένωσης σε βάρος του παιδιού και για αυτό αναγκάστηκε να καταχωρήσει αίτηση γονικής μέριμνας και ενδιάμεση αίτηση για την ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας του, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα επικοινωνίας ημερομηνίας 28/11/2025.
28. Ο Καθ’ ου η Αίτηση απορρίπτει τον εξωπραγματικό ισχυρισμό της Αιτήτριας σε σχέση με τα μηνιαία εισοδήματα του, υποστηρίζοντας ότι λαμβάνει το ποσό των €1.450 καθαρά μηνιαίως από την εργασία του ως αυτοεργοδοτούμενος κουρέας, παρουσιάζοντας σχετική βεβαίωση των εισοδημάτων του από τους λογιστές του ημερομηνίας 11/12/2025 καθώς και έγγραφα από την ιστοσελίδα του Φόρου όπου καταγράφονται αναλυτικά τα εισοδήματα του για το 2024 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2025.
29. Παραδέχεται ότι μετακόμισε στην κατοικία των γονέων του, ενώ κάποιες ημέρες την εβδομάδα διαμένει σε χώρο του κουρείου του τον οποίο διαμόρφωσε, χωρίς αυτό να συνιστά τον μόνιμο τόπο διαμονής του. Κατά τις ημέρες που ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας με την ανήλικη θυγατέρα του την οποία απέκτησε από προηγούμενο γάμο του, διαμένει στην οικία των γονέων του, αφού αποτελεί καταλληλότερο χώρο για την ανήλικη.
30. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι καταβάλλει ως διατροφή για την συντήρηση και διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του από προηγούμενο γάμο του ηλικίας σχεδόν 10 ετών, το ποσό των €350,00 μηνιαίως. Επίσης, αναφέρει ότι καταβάλλει το ποσό των €525,00 μηνιαίως ως ενοίκιο του επαγγελματικού του χώρου και €350,00 μηνιαίως ως δόση για αποπληρωμή επιχειρηματικού του δανείου. Είναι η θέση του, ότι αν λάμβανε το ποσό των €4,000 μηνιαίως όπως υποστηρίζει η Αιτήτρια, δεν θα αναγκαζόταν να διαμένει με τους γονείς του, ούτε θα διαμόρφωνε τον επαγγελματικό του χώρο ως περιστασιακή διαμονή.
31. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας σε σχέση με τις απολαβές της, πλην του ότι αυτή εργάζεται ως νοσηλεύτρια στην κλίμακα Α8. Είναι η θέση του Καθ’ ου η Αίτηση, ότι η Αιτήτρια εσκεμμένα προσκόμισε επιλεκτικά στοιχεία και αρκέστηκε να παρουσιάσει μία κατάσταση αποδοχών της για τον μήνα Σεπτέμβριο του 2025 όπου δεν εργαζόταν, αφού βρίσκεται σε άδεια μητρότητας. Ισχυρίζεται ακόμα, ότι από ότι γνωρίζει η Αιτήτρια λαμβάνει πέραν των €2,200 καθαρά μηνιαίως, συμπεριλαμβανομένων υπερωριών και επιδόματος βάρδιας.
32. Ειδικότερα, ο Καθ’ ου η Αίτηση υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι από τα έγγραφα που παρουσίασε η ίδια η Αιτήτρια, προκύπτει ότι ο πραγματικός της μισθός υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό που η ίδια ισχυρίζεται στην ένορκη της δήλωση και πως δεν συμπεριλαμβάνονται στον βασικό της μισθό τα ποσά που λαμβάνει για υπερωρίες, επίδομα βάρδιας και οι τιμαριθμικές αναπροσαρμογές, λόγω της φύσης του επαγγέλματος της.
33. Ο Καθ’ ου η Αίτηση εκφράζει την θέση, ότι η Αιτήτρια βρίσκεται σε ευνοϊκότερη οικονομική θέση από τον ίδιο αφού πέραν του μισθού της λαμβάνει και 13ο μισθό σε αντίθεση με τον ίδιο που είναι αυτοεργοδοτούμενος, ενώ η ίδια διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία και δεν έχει έξοδα ενοικίου, όπως τον ίδιο που θα πρέπει να ενοικιάσει και τα ενοίκια βρίσκονται σε εξωπραγματικά υψηλές τιμές. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια είναι δικαιούχος επιδόματος μονογονιού και τέκνου, γεγονός που αποκρύπτει.
34. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας αναφορικά με το συνολικό ποσό εξόδων που απαιτείται για το ανήλικο τέκνο τους, ο Καθ’ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι αυτό παρουσιάζεται ως υπερβολικό, διογκωμένο και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του παιδιού. Αρνείται συγκεκριμένα κονδύλια που αναφέρει η Αιτήτρια ως υπερβολικά και αχρείαστα όπως το ποσό των €100,00 για αγορά γάλακτος, το ποσό των €50,00 κάθε μήνα για αγορά σεντονιών και κουβερτών, το ποσό των €40,00 για baby water, το ποσό των €70,00 για πανάκια, καθώς και τα ποσά για ιατρικά έξοδα και εμβόλια τα οποία δεν απέδειξε η Αιτήτρια ότι δεν καλύπτονται από το ΓΕ.ΣΥ.
35. Αναφορικά με το ποσό των €500,00 το οποίο ισχυρίζεται η Αιτήτρια για την φύλαξη του παιδιού από νταντά, ο Καθ’ ου το θεωρεί ως ένα αχρείαστο κονδύλι, αφού τόσο ο ίδιος όσο και η μητέρα του όταν δεν εργάζονται προσφέρθηκαν να το προσέχουν σε καθημερινή βάση και η Αιτήτρια δείχνει να αρνείται αυτή την βοήθεια.
36. Περαιτέρω, ο Καθ’ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια προσπαθεί να τον εξοντώσει οικονομικά απαιτώντας να καταβάλλει ένα πολύ υψηλό ποσό διατροφής το οποίο δεν δικαιολογείται από τα πραγματικά έξοδα του ανήλικου και στην βάση των εισοδημάτων του, διότι αυτός ακύρωσε τον γάμο τους και εγκατέλειψε την οικία τους. Υποστηρίζει ακόμα, ότι η Αιτήτρια θεωρεί ότι θα πρέπει να καταβάλλει υψηλότερο ποσό διατροφής για το ανήλικο τέκνο τους από το ποσό των €350,00 που καταβάλλει για την ανήλικη θυγατέρα του, το οποίο σε κάθε περίπτωση δικαιολογείται διότι αυτή είναι 9 ετών και έχει αυξημένες ανάγκες λόγω των φροντιστηρίων και δραστηριοτήτων που ακολουθεί.
37. Ο Καθ’ ου η Αίτηση εκφράζει την θέση, ότι είναι σε θέση να αποδεχθεί να καταβάλλει το ποσό των €250,00 μηνιαίως για την διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, αφού αυτό δικαιολογείται με βάση τις πραγματικές ανάγκες του πλέον το ½ των αναγκαίων ιατρικών του εξόδων που δεν καλύπτονται από το ΓΕ.ΣΥ. με την προσκόμιση σχετικών αποδείξεων.
38. Στις 19/02/2026 ο Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρησε την συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, από όπου θα επικεντρωθώ στα πιο κύρια σημεία της.
39. Αρχικά, ο Καθ’ ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι ουδέποτε κάλυπτε όλα τα έξοδα του παιδιού τους, αφού δεν του το επιτρέπουν τα εισοδήματα του, όμως πάντοτε συνεισέφερε εξ’ ημισείας στα έξοδα του, αρνούμενος ότι τα εισοδήματα του ανέρχονται στο ποσό των €4,000 μηνιαίως, αλλά στα €1,450.
40. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για το όχημα που αγόρασε, ο Καθ’ ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι αυτό αγοράστηκε με την βοήθεια των γονέων του, οι οποίοι από την αρχή του έτους τον βοηθούν οικονομικά στην καταβολή της μηνιαίας δόσης του. Προσθέτει ότι, τα έξοδα διατροφής του, καθαριότητας, βενζίνης, ένδυσης και υπόδησης του είναι ελάχιστα αφού διαμένει με τους γονείς του, όπως είναι και τα έξοδα κατά την άσκηση επικοινωνίας του με την ανήλικη θυγατέρα του. Απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι διαμένει μόνιμα στον χώρο που διαμόρφωσε στο κουρείο του, επαναλαμβάνοντας ότι τις πλείστες ημέρες του μήνα διαμένει στην πατρική του οικία.
41. Υποστηρίζει ακόμα, ότι από τον Σεπτέμβριο και εντεύθεν η εργασία του στο κουρείο του έχει σημαντική μείωση, λόγω της συναισθηματικής πίεσης και του ψυχολογικού πόλεμου που δέχεται από την Αιτήτρια σε σχέση με το δικαίωμα επικοινωνίας του με το ανήλικο τέκνο τους, με αποτέλεσμα να μην αποδίδει στην εργασία του, όπως προηγουμένως. Ισχυρίζεται ακόμα, ότι στην αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης τον βοήθησαν οικονομικά οι γονείς του.
42. Περαιτέρω, ο Καθ’ ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι τα πραγματικά έξοδα του ανήλικου τέκνου των διαδίκων δεν υπερβαίνουν τα €300,00 μηνιαίως γεγονός που γνωρίζει από πρώτο χέρι αφού διέμεναν όλοι μαζί. Απορρίπτει επίσης, τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι κανένα από τα εμβόλια δεν καλύπτονται από το ΓΕ.ΣΥ. υποστηρίζοντας ότι τα πλείστα καλύπτονται.
43. Σε σχέση με την θέση της Αιτήτριας ότι θα αναθέσει την φροντίδα του παιδιού τους σε τρίτο πρόσωπο κατά τις ώρες εργασίας της, ο Καθ’ ου υποστηρίζει ότι ουδέποτε ενημερώθηκε και ουδέποτε συμφώνησε σε αυτό το κονδύλι, προσθέτοντας ότι θα μπορούσε να διευθετηθεί το ανήλικο να τίθεται κάτω υπό την φύλαξη της μητέρας του.
44. Ο Καθ’ ου η Αίτηση απορρίπτει πλήρως την οικονομική κατάσταση και ανάλυση που παρουσίασε η Αιτήτρια σε σχέση με τα πραγματικά εισοδήματα του, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν προσωπικές του σημειώσεις και δεν αφορούν καταγραφή των εισοδημάτων του, ούτε συνιστούν επίσημα οικονομικά στοιχεία, αρνούμενος οποιοδήποτε υπαινιγμό περί απόκρυψης εισοδημάτων ή παραπλάνησης κρατικής αρχής.
45. Συνεπώς, εισηγείται όπως εκδοθεί προσωρινό διάταγμα για το ποσό των €150,00-200,00 μηνιαίως, το οποίο κατά την άποψη του ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του ανήλικου τέκνου αλλά και στις οικονομικές του δυνατότητες.
(IV) ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։
46. Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
(α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
(β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και
(γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε
μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.
47. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α. (1996) 1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland (1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά. (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.]
48. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης.
49. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ” Βασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas (1984) 1 Α.Α.Δ. 263).
50. Αποτελεί βασική αρχή ότι ο Αιτητής που επιδιώκει μονομερώς την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος θα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Εάν το Δικαστήριο θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν’ ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. (Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού (1992) 1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου (1995) 1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd. (1996) 1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co. (1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου (1998) 1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού, (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980).
51. Περαιτέρω, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων, θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει αν καταδεικνύεται κατά πρώτο λόγο το κατεπείγον του αιτήματος. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Χρίστος Ανδρέου ν. Olympic Insurance Company Ltd, στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε396/2016 ημερομηνίας 12/10/2023, η Εφραίμ Δ. επισήμανε στην σελ. 5 επ. τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα του κατ’ επείγοντος։
«Στην υπόθεση Αμβροσιάδου ν. Coward (2013) 1(Α) Α.Α.Δ. 78, λέχθηκε ότι το κατεπείγον εξετάζεται πρώτο, εφόσον αφορά δικαιοδοτικό όρο και ανεξάρτητα από την ικανοποίηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60. Οι πιο πάνω νομικές αρχές επαναλήφθηκαν στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε141/2014 και Ε 142/2014, ημερ. 13/09/2023.
Το ζήτημα του επείγοντος ηγέρθη ως λόγος ένστασης. Από τη στιγμή που το ζήτημα είχε εγερθεί και ήταν αντικείμενο της αίτησης, τότε ανεξαρτήτως της έκδοσης μονομερώς του διατάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει εκ νέου κατά πόσο πράγματι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε την μονομερή του έκδοση. Σε περίπτωση που διαπίστωνε ότι δεν ικανοποιείτο το επείγον, τότε έπρεπε να προχωρήσει δίχως άλλο σε ακύρωση του».
52. Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33 (1) και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90). Ειδικότερα το άρθρο 33 (1) ορίζει ότι:
«Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του».
53. Η πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, επιβάλλει στους γονείς υποχρέωση για από κοινού διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός. Το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία, αφού ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων και με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής καθορίζει τα αναγκαία έξοδα για τη συντήρηση του ανήλικου. Το μέτρο με το οποίο καθορίζεται η διατροφή δεν είναι δυνατό να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των εξόδων με αυστηρότητα. (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά. (1998) 1 ΑΑΔ 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού (2001) 1(Α) ΑΑΔ 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (2010) 1 (Β) ΑΑΔ 951, Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου (2011) 1(Γ) ΑΑΔ 1875, Κορελλίδης ν. Κορελλίδη (2012) 1(Γ) ΑΑΔ 1975).
54. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90) προνοεί τα ακόλουθα:
«(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου.
(β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του».
55. Στην καθοδηγητική απόφαση Α.Γ ν. Σ.Α.Τ. Έφεση αρ. 36/2018 ημερομηνίας 07/05/2020, προσδιορίστηκε τι ακριβώς περιλαμβάνει ο ορισμός της διατροφής ως ακολούθως:
«...η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του. Συνεπώς η λέξη «διατροφή» δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμαντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε)».
56. Σε κάθε περίπτωση όμως, το ζητούμενο είναι πάντοτε να διατηρηθεί το επίπεδο ζωής των ανηλίκων που θα είχαν αν οι γονείς τους συμβίωναν, όσο αυτό είναι δυνατόν (βλ. Κορελλίδης ν. Κορελλίδη (2012) 1 Α.Α.Δ. 1975).
(V) ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։
57. Αρχικά να επισημάνω, ότι και οι δύο πλευρές μερίμνησαν να συμπεριλάβουν στις ένορκες δηλώσεις τους, διάφορους αντικρουόμενους ισχυρισμούς και θέσεις επί διάφορων γεγονότων και πραγματικών περιστατικών για τις οποίες φρονώ ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να προβεί σε εις βάθος αξιολόγηση τους, ιδίως εκείνων που αφορούν την ουσία της εναρκτήριας αίτησης και οι οποίες θα εξεταστούν ενδελεχώς κατά την ακρόαση της.
58. Προτού προβώ σε εξέταση της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για την έκδοση ή οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος με βάση το αρ. 32 του Ν. 14/60, οφείλω να εξετάσω αν ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και που θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, όπως έχω επισημάνει πιο πάνω.
59. Στην υπό κρίση περίπτωση, κρίνω ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχθεί διότι η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ’ ου η Αίτηση ήταν και είναι απολύτως απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου τέκνου του. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι έχει καταδειχθεί ότι ο ίδιος κατέβαλε περιστασιακά συγκεκριμένα ποσά στην Αιτήτρια για μερική κάλυψη των εξόδων διατροφής του, κατά το χρονικό διάστημα που προηγήθηκε της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 25/11/2025. Θεωρώ όμως, εν προκειμένω ότι προτεραιότητα έχουν πάντοτε οι άμεσες ανάγκες διαβίωσης και συντήρησης ενός ανήλικου τέκνου, ιδιαίτερα σε μία τόσο ευαίσθητη βρεφική ηλικία και οι οποίες δεν μπορούν βέβαια να αναμένουν μέχρι την τελική εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, η οποία μάλιστα ενδέχεται να ολοκληρωθεί μετά από κάποιο χρονικό διάστημα σε αναμονή και της ετοιμασίας έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας.
60. Έχω διαπιστώσει μέσα από το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων της Αιτήτριας, ότι προκύπτει μαρτυρία πως από μόνη της δεν μπορεί να ανταπεξέλθει με τα εισοδήματα της, τα οποία δεν επαρκούν ώστε να είναι σε θέση να καλύψει όλες τις αυξημένες ανάγκες του ανήλικου τέκνου των διαδίκων και ταυτόχρονα να είναι σε θέση να ανταποκριθεί και στις οικονομικές της υποχρεώσεις. Εκ πρώτης όψεως, διαφαίνεται ότι τα έξοδα που καλείται συνολικά να καταβάλλει σε μηνιαία βάση τόσο για το ανήλικο όσο και για τα προσωπικά της, υπερβαίνουν τα συνολικά μηνιαία εισοδήματα της, όπως η ίδια τα έχει παραθέσει.
61. Προκύπτει δηλαδή ότι η ανάγκη για τακτική, ικανοποιητική αλλά και σταθερή συμβολή του Καθ’ ου η Αίτηση στην διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, αποτελούσε συναφώς ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης. Σε κάθε περίπτωση, μέσα από τις ένορκες δηλώσεις του Καθ’ ου η Αίτηση, διαφαίνεται ότι ο ίδιος τελικώς αναγνωρίζει και παραδέχεται την ύπαρξη ενός μέρους των κονδυλίων και εξόδων του ανήλικου τέκνου του, απλά διαφωνεί ως προς το είδος και ύψος μερικών από αυτά, δηλώνοντας ότι τούτα παρουσιάζονται από την Αιτήτρια ως υπερβολικά ή διογκωμένα, ενώ εισηγείται την καταβολή σε μηνιαία βάση ενός μικρότερου ποσού από αυτό που επιδίκασε το Δικαστήριο.
62. Συνεπώς, κρίνω ότι στη βάση των πιο πάνω συνάγεται με ευκολία ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση εμμέσως πλην σαφώς αναγνωρίζει ότι προκύπτουν επείγουσες ανάγκες και ότι αυτές πρέπει να καταβάλλονται εγκαίρως, υποστηρίζοντας ότι ήδη κάλυπτε συγκεκριμένα έξοδα του παιδιού του, χωρίς να αρνείται την υποχρέωση συνεισφοράς του σε αυτά. Φρονώ ότι ο καθορισμός μίας σταθερής και εύλογης συνεισφοράς του Καθ’ ου η Αίτηση στην διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου των διαδίκων και όχι κατά το δοκούν, αποτελεί ζήτημα το οποίο επιβάλλει άμεση και επιτακτική ρύθμιση.
63. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία.
64. Κύριος γνώμονας του Δικαστηρίου, αποτελεί ή αρχή ότι η διατροφή που αφορά τα ανήλικα τέκνα αποτελεί νομική υποχρέωση των δύο γονέων όπως αυστηρά επιτάσσουν τα άρθρα 33 (1) και 37 του Ν. 216/90. Ειδικότερα, ο Καθ’ ου η αίτηση υποχρεούται να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Συνεπώς, μέσα από την ερμηνεία του νόμου αλλά και της σχετικής νομολογίας, προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση της.
65. Σε σχέση με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η διατροφή από τη φύση της αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών ενός παιδιού και είναι άμεσα συνυφασμένη με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του. Νοείται ότι η παράλειψη συνεισφοράς του υπόχρεου γονέα έστω ενός εύλογου σταθερού ποσού για την διατροφή του παιδιού του, αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή του διαβίωση και επιβίωση, η οποία δεν μπορεί να αναμένει μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της κυρίως αίτησης. Εξυπακούεται ότι, οι ανάγκες διατροφής και συντήρησης ενός ανήλικου τέκνου καθίστανται τρέχουσες και επείγουσες, ενώ δεν μπορούν να αντικατασταθούν με κανένα τρόπο μεταγενέστερα. Η συνεισφορά του κάθε γονέα με σταθερό και συγκεκριμένο τρόπο καθίσταται απαραίτητη, ώστε να μπορούν να καλυφθούν αποτελεσματικά και άμεσα τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για το ανήλικο τέκνο, στα πλαίσια του σύγχρονου τρόπου ζωής και των αυξανόμενων αναγκών του, με βάση την ηλικία και την ανάπτυξη του.
66. Στην υπό κρίση αίτηση, δεν έχω διαπιστώσει μέσα από την μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση αμφισβητεί ουσιαστικά την υποχρέωση συνεισφοράς στα έξοδα του ανήλικου τέκνου του, από την στιγμή που ο ίδιος φέρεται να κατέβαλλε ή καταβάλλει ένα μέρος των εξόδων του, αντιλαμβανόμενος πλήρως ότι υπέχει υποχρέωση να καταβάλλει κάποιο ποσό για την συντήρηση και διατροφή του και μάλιστα προτείνοντας να καταβάλλει συγκεκριμένο χρηματικό ποσό. Πέραν τούτου, προκύπτει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση αμφισβητεί μόνο το ύψος της δικής του συνεισφοράς στα έξοδα του ανήλικου τέκνου του, καθώς και το πραγματικό ύψος των κονδυλίων που το αφορά. Με βάση τα πιο πάνω, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι ικανοποιείται στην παρούσα και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60, εφόσον οι τρέχουσες, διαρκείς και άμεσες ανάγκες της διατροφής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων.
67. Σε σχέση με το ζήτημα της ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης παραπέμπω στην καθοδηγητική υπόθεση Δημοσθένους ν. Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημερομηνίας 26/09/2020, στην οποία επισημάνθηκαν τα ακόλουθα:
«Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο.
…………………………………………………………………………………………Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).
68. Κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω ότι στο παρόν στάδιο δεν δικαιούμαι να προβώ σε οποιαδήποτε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, διότι αυτό εξάλλου θα ισοδυναμούσε με την πλήρη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς και της κυρίως αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων, ότι αναδείχθηκαν αρκετά διαφιλονικούμενα ζητήματα και αντικρουόμενες θέσεις, όπως κυρίως για τα πραγματικά μηνιαία εισοδήματα των διαδίκων, καθώς και το ακριβές είδος και ύψος των αναγκών και κονδυλίων του ανήλικου τέκνου τους. Διαπιστώνω επίσης, ότι δεν έχει αντεξεταστεί κάποιος από τους διάδικους επί των ενόρκων δηλώσεων τους, ενώ βέβαια δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να προβώ σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της αξιοπιστίας των ισχυρισμών τους.
69. Σε κάθε περίπτωση, κρίνω ως ενδεδειγμένη μία περιορισμένη αξιολόγηση των εισοδημάτων των δύο γονέων, καθώς και των κονδυλίων που απαιτούνται για την συντήρηση και διατροφή του ανήλικου τέκνου τους, όπως αυτά έχουν παρουσιαστεί από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές.
70. Από την μία πλευρά, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι λαμβάνει από την εργασία της ως νοσηλεύτρια το ποσό των €1,540.- μηνιαίως, πλέον ένα εισόδημα από υπερωρίες, το οποίο όμως δεν είναι σταθερό και ούτε το προσδιορίζει. Περαιτέρω, δηλώνει ότι τώρα που έγινε μητέρα δεν επιθυμεί να κάνει υπερωρίες και κατ’ επέκταση να λαμβάνει επιπλέον εισοδήματα. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι δεν είναι δικαιούχος επιδόματος μονογονιού αφού το σύμφωνο συμβίωσης της με τον Καθ΄ ου η Αίτηση λύθηκε μόλις πρόσφατα και όσο αφορά το επίδομα τέκνου δεν λαμβάνει τέτοιο επίδομα και εάν λάβει θα είναι ίσως περί τα τέλη του 2026, χωρίς να γνωρίζει το ύψος του.
71. Από την άλλη, ο Καθ’ ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια λαμβάνει από την εργασία της συνολικά εισοδήματα ύψους €2,200 καθαρά μηνιαίως, συμπεριλαμβανομένων υπερωριών και επιδόματος βάρδιας, γεγονός που αποκρύπτει από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι αυτή λαμβάνει 13ο μισθό σε αντίθεση με τον ίδιο, ενώ αποκρύπτει ότι είναι δικαιούχος επιδόματος μονογονιού και τέκνου.
72. Αναφορικά με τα εισοδήματα του Καθ’ ου η Αίτηση, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι τα μηνιαία εισοδήματα από την εργασία του ως κουρέας δεν ξεπερνούν τα €1.450 καθαρά μηνιαίως, παρουσιάζοντας σχετικές βεβαιώσεις από τους λογιστές του και τον Φόρο. Υποστηρίζει ακόμα, ότι από τον Σεπτέμβριο και εντεύθεν η εργασία του στο κουρείο του παρουσιάζει σημαντική μείωση, λόγω της συναισθηματικής πίεσης και του ψυχολογικού πόλεμου που δέχεται από την Αιτήτρια. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι καταβάλλει ως διατροφή για την διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του από προηγούμενο γάμο του το ποσό των €350,00 μηνιαίως, καθώς και €525,00 μηνιαίως για το ενοίκιο του επαγγελματικού του χώρου, αλλά και €350,00 μηνιαίως ως δόση για αποπληρωμή επιχειρηματικού του δανείου.
73. Από την άλλη, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ’ ου εργάζεται ως αυτοεργοδοτούμενος κουρέας με μηνιαίες καθαρές απολαβές που ανέρχονται στο ποσό των €4.000 ενώ παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ότι τον Απρίλιο του 2024 αγόρασε καινούργιο όχημα αξίας €46,000.- και καταβάλλει για αυτό μηνιαία δανειακή δόση ύψους €350,00-.
74. Χωρίς να υπεισέλθω στην ουσία της μαρτυρίας που έχει παρατεθεί από τους διαδίκους και βέβαια χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε τελικά ευρήματα, προκύπτει ότι παρατέθηκαν εντελώς αντικρουόμενες θέσεις αναφορικά με τα πραγματικά εισοδήματα κυρίως του υπόχρεου Καθ’ ου η Αίτηση και μεγάλη απόκλιση σε σχέση με αυτά. Σε κάθε περίπτωση, με βάση την σχετική νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ’ ου η αίτηση. Το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των εισοδημάτων, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ’ ου η Αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια αναφορικά με τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα.
75. Στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου, (2005) 1 (Β) ΑΑΔ 1418, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μια οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους δύο γονείς, των αντίστοιχων εισοδημάτων τους».
76. Επιπρόσθετα, στην απόφαση Δημοσθένους v. Δημοσθένους (ανωτέρω) επισημάνθηκαν τα πιο κάτω:
«Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33(1) καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων».
77. Στην βάση των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι προκύπτουν διαφορετικές και αντικρουόμενες θέσεις αναφορικά με τα εισοδήματα των διαδίκων και δεν είναι το στάδιο όπου θα εξαχθούν οποιαδήποτε τελικά ευρήματα όσον αφορά τα ακριβή εισοδήματα τους. Σε κάθε περίπτωση αυτό που συνάγεται με ιδιαίτερη ευκολία και αρκεί να διαπιστωθεί στα πλαίσια εξέτασης της παρούσης, είναι ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση εργάζεται κανονικά και αδιάλειπτα, διαθέτει αρκετά καλή οικονομική δυνατότητα ώστε να συνεισφέρει προσωρινά για την διατροφή του ανήλικου τέκνου του σε κάποιο εύλογο βαθμό, ενώ δύναται να αυξήσει τα εισοδήματα του.
78. Υπεισερχόμενος στα έξοδα και τα κονδύλια που αφορούν τις ανάγκες του ανήλικου τέκνου των διαδίκων όπως αυτά παρουσιάζονται από αυτούς στις ένορκες δηλώσεις τους, διαπιστώνω αρχικά ότι η Αιτήτρια ισχυρίζεται μεταξύ άλλων, πως οι συνολικές ανάγκες διατροφής και συντήρησης του παιδιού τους, ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €900,00 αναλύοντας το καθένα από αυτά ξεχωριστά, ενώ υποστηρίζει ότι από τις αρχές Φεβρουαρίου 2026 θα καταβάλλει το ποσό των €500,00 μηνιαίως σε νταντά η οποία θα το προσέχει κατά τον χρόνο που αυτή θα εργάζεται. Αναφέρει ότι πέραν των άλλων εξόδων της, έχει προσωπικά έξοδα για την διατροφή της ύψους €300,00.- μηνιαίως, ηλεκτρισμό €100,00.- μηνιαίως, αποπληρωμή χρέους δια την κατοικία της €800,00.- μηνιαίως, επωμίζεται μεταφορικά έξοδα ύψους €300,00.- μηνιαίως, καθώς και για ένδυση-υπόδηση €100,00.- μηνιαίως.
79. Στον αντίποδα, ο Καθ’ ου η Αίτηση αμφισβητεί τόσο το ύψος των εξόδων του ανήλικου τέκνου του όπως τα παρουσιάζει η Αιτήτρια ως υπέρογκα και υπερβολικά, όσο και την ύπαρξη συγκεκριμένων κονδυλίων, ως αχρείαστων. Ειδικότερα, θεωρεί ως υπερβολικό το ποσό των €100,00 για αγορά γάλακτος, το ποσό των €50,00 κάθε μήνα για αγορά σεντονιών και κουβερτών, το ποσό των €40,00 για baby water, το ποσό των €70,00 για πανάκια, καθώς και τα ποσά για ιατρικά έξοδα και εμβόλια τα οποία δεν απέδειξε η Αιτήτρια ότι δεν καλύπτονται από τον ΓΕ.ΣΥ. Αναφορικά με το ποσό των €500,00 το οποίο ισχυρίζεται η Αιτήτρια για την φύλαξη του παιδιού από νταντά, ο Καθ’ ου το θεωρεί ως ένα αχρείαστο κονδύλι, αφού τόσο ο ίδιος όσο και η μητέρα του προσφέρθηκαν να το προσέχουν σε καθημερινή βάση, κατά τον χρόνο που δεν εργάζονται. Καταληκτικά, ο Καθ’ ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι τα πραγματικά έξοδα του ανήλικου τέκνου τους, δεν υπερβαίνουν τα €300,00 μηνιαίως.
80. Λαμβάνοντας υπόψη τα αναφερόμενα κονδύλια του ανήλικου τέκνου ξεχωριστά αλλά και με βάση την ηλικία του, το Δικαστήριο θεωρεί ότι τα περισσότερα εξ’ αυτών εδράζονται σε μία λογική βάση, ενώ μερικά από αυτά παρουσιάζονται να είναι σε κάποιο βαθμό διογκωμένα και κάλλιστα θα μπορούσαν να περιοριστούν ώστε να καλύπτουν τις βασικές ανάγκες διαβίωσης του.
81. Σε σχέση με το μεγαλύτερο μέρος των αναφερόμενων κονδυλίων, έχω διαπιστώσει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση προβαίνει σε μία απλή άρνηση, αμφισβήτηση και απόρριψη τους ως υπερβολικών, χωρίς όμως να αναφέρει με λεπτομέρεια ποιο θεωρεί ως εύλογο ποσό για την κάλυψη των αναγκών του ξεχωριστά και ποιες ακριβώς είναι αυτές οι ανάγκες. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορώ να αποδεχθώ την θέση του, ότι τα συνολικά μηνιαία έξοδα του παιδιού του στην βρεφική του ηλικία και με τις ειδικές ανάγκες που αυτό συνεπάγεται, ανέρχονται μόνο στο συνολικό ποσό των €300,00 αφού αυτό δεν συμβαδίζει ούτε με την μαρτυρία που παρέθεσε η Αιτήτρια, ούτε συνάδει με την κοινή λογική αλλά και το σημερινό αυξανόμενο κόστος ζωής.
82. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διαπιστώνει, ότι ο Καθ’ ου δηλώνει ξεκάθαρα την επιθυμία του για να συνεισφέρει στις ανάγκες του ανήλικου τέκνου του, ωστόσο σε ένα χαμηλότερο ποσό, στο οποίο να μπορεί να ανταποκριθεί στην βάση των οικονομικών του δυνατοτήτων. Ενώ στην αρχική του ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση του, εισηγήθηκε όπως καταβάλλει το ποσό των €250,00 μηνιαίως για την διατροφή του ανήλικου τέκνου του, στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ημερομηνίας 19/02/2026 θεωρεί ως δίκαιο και εύλογο ένα ποσό που κυμαίνεται από €150,00-200,00 μηνιαίως, κάτι το οποίο δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο δεδομένων των περιστάσεων της παρούσης υπόθεσης.
83. Τα προαναφερόμενα αντικρουόμενα γεγονότα τα οποία έχουν παρατεθεί από τους διαδίκους, επιβάλλουν ως ανάγκη την προσωρινή ρύθμιση της διατροφής του ανήλικου τέκνου τους, κάτι το οποίο ουσιαστικά δεν αμφισβητείται από την πλευρά του Καθ’ ου η Αίτηση. Αναμφίβολα, η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος με τη δεσμευτικότητα η οποία το χαρακτηρίζει, παρέχει στους διάδικους ένα σταθερό και μη αμφισβητούμενο πλαίσιο για την εκπλήρωση της κοινής τους υποχρέωσης, που αφορά την συνεισφορά τους στη διατροφή του παιδιού τους και την κοινή εξασφάλιση της ευημερίας του. Συνεπώς, με βάση τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, κρίνω ότι η οριστικοποίηση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 25/11/2025, καθίσταται μία δίκαιη και εύλογη αναγκαιότητα.
84. Επιπρόσθετα, συνεκτιμώ δεόντως όλα τα προσωπικά έξοδα που έχουν παρουσιαστεί από τους διαδίκους σε ένα εύλογο βαθμό, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες, όπως είναι η ηλικία του ανήλικου τέκνου τους αλλά και το επίπεδο ζωής που διατηρούσε πριν από τον χωρισμό των γονέων του. Να επισημάνω, εν προκειμένω ότι ο ίδιος ο Καθ’ ου η Αίτηση υπέδειξε ότι τα προσωπικά του έξοδα είναι εξαιρετικά μειωμένα ως ελάχιστα, αφού διαμένει στο πατρικό του με τους γονείς του, σε αντίθεση με την Αιτήτρια που επωμίζεται ένα δυσβάστακτο ποσό εξόδων σε μηνιαία βάση.
85. Περαιτέρω, το Δικαστήριο οφείλει να επισημάνει ότι δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε απόκρυψη από την Αιτήτρια οιωνδήποτε ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων, τα οποία θα οδηγούσαν το Δικαστήριο στην ακύρωση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Οι αντικρουόμενες θέσεις των διαδίκων ως προς το ύψος των εισοδημάτων τους, του ύψους της συνεισφοράς τους ως προς την κάλυψη των εξόδων του ανήλικου τέκνου τους και κυρίως ως προς το ύψος των εξόδων του, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόκρυψη και παραπλάνηση του Δικαστηρίου, ιδίως από την στιγμή που σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο δεν δύναται να προβεί σε τελικά ευρήματα αξιολόγησης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του.
(VI) ΚΑΤΑΛΗΞΗ։
86. Συνεκτιμώντας το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και επαναλαμβάνοντας πως δεν είναι η ώρα για πλήρη αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξης σε ευρήματα σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων και τις ανάγκες του ανήλικου τέκνου τους, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσης υπόθεσης θα ήταν εύλογο και δίκαιο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα να καταστεί απόλυτο και να οριστικοποιηθεί.
87. Θεωρώ ότι το εν λόγω ποσό μπορεί κάλλιστα να εξυπηρετήσει τις σημερινές πραγματικές ανάγκες του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, ενώ συμβαδίζει σε μεγάλο βαθμό και με τις οικονομικές δυνατότητες του Καθ’ ου η Αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του και την πληρωμή των εξόδων του.
88. Συνακόλουθα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 25/11/2025 καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
89. Ενόψει του αποτελέσματος και λαμβάνοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο δεν ικανοποίησε πλήρως το αίτημα της Αιτήτριας, αλλά και ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια, ο Καθ' ου η αίτηση διατάσσεται να καταβάλει στην Αιτήτρια το ήμισυ των εξόδων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της κυρίως αίτησης, οπόταν και θα είναι πληρωτέα.
Υπ. ……………………………………..
Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο