ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 26/2026 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Α1)
print
Τίτλος:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 26/2026 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Α1)
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 26/2026 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Α1)
Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 26 / 2026    (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 26/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αικατερίνη Χονδρορίζου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Στυλιανή Μπλέτα, Δέσποινα Βασιλοδημητράκη - Εισηγήτρια και Μαρία Αρχοντάκη - Τραυλού - Τζανετάτου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Γ. Π. του Α., 2) Μ. συζύγου Γ. Π., το γένος Α. Β., 3) Δ. Π. του Γ., 4) Α. Π. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Γεωργιάδη.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Π. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος των ως άνω αναιρεσειόντων, αφού έλαβε το λόγο από την Πρόεδρο δήλωσε ότι οι αναιρεσείοντες παραιτούνται από το δικόγραφο και το δικαίωμα της από 11/3/2024 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 307/2024 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 97, 98, 188 παρ. 1, 189 παρ. 1, 190, 191 παρ. 2, 192, 294, 295 παρ. 1, 297, 299 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων μπορεί με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου, να παραιτηθεί από το δικόγραφο και το δικαίωμα της αίτησης αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου του, εφόσον δεν προχώρησε στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ενώ η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο αναιρεσίβλητος προβάλλει αντίρρηση και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με την έκδοση οριστικής απόφασης. Ως δικόγραφο νοείται κάθε έγγραφο που συντάσσεται από το διάδικο ή το δικαστικό πληρεξούσιο του, για την πιστοποίηση των διαδικαστικών πράξεων που ενεργούν ή από το δικαστήριο και το οποίο (έγγραφο), κατ' άρθρο 118 ΚΠολΔ, είτε υποβάλλεται στο δικαστήριο, είτε επιδίδεται από τον ένα διάδικο στον άλλο. Η νομότυπη ως άνω παραίτηση έχει ως συνέπεια ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και επιφέρει αντίστοιχη, ανάλογη με το περιεχόμενο και την έκτασή της, κατάργηση της δίκης (ΑΠ 47/2020, ΑΠ 742/2017, ΑΠ 649/ 2016, ΑΠ 369/2013). Με βάση τα παραπάνω η παραίτηση από το ένδικο μέσο της αναίρεσης (δικόγραφο ή δικαίωμα) μπορεί να γίνει με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του παραιτούμενου, οπότε στην περίπτωση της παραίτησης μόνο από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, αρκεί η ύπαρξη γενικής πληρεξουσιότητας στο πρόσωπο του δικηγόρου του παραιτούμενου, ενώ στην περίπτωση της παραίτησης από το δικαίωμα ο δικηγόρος του παραιτούμενου πρέπει να έχει ειδική πληρεξουσιότητα προς τούτο, σύμφωνα με το άρθρο 98 εδ. β' του Κ.Πολ.Δ., η έλλειψη δε της πληρεξουσιότητας στο πρόσωπο του δικηγόρου του παραιτούμενου καθιστά την παραίτηση άκυρη. Η παραίτηση που γίνεται με τον προαναφερόμενο τρόπο έχει ως αποτέλεσμα ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη καταργείται, χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης που να κηρύσσει την κατάργησή της.

Στην περίπτωση αυτή η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων γίνεται κατά τη διαδικασία των περιουσιακών διαφορών των άρθρων 614 επ. από το μονομελές πρωτοδικείο για τις δίκες που διεξάγονται σε αυτό. Δεν αποκλείεται όμως και η έκδοση οριστικής απόφασης του δικαστηρίου που να αναγνωρίζει το κύρος της παραίτησης και να κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, οπότε γίνεται και η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων, κατ' άρθρο 191 ΚΠολΔ, εφόσον υποβλήθηκε σχετικό αίτημα, το οποίο δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από κατάλογο των εξόδων (ΑΠ 242/2020, ΑΠ 82/2020, ΑΠ 1294/2019, ΑΠ 26/2016).

Στην προκειμένη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Η Κοινοπραξία με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ... - ..." και τον διακριτικό τίτλο "NORTH PROPERTΙS ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ" και ο αναιρεσίβλητος άσκησαν την από 10-1-2016 (αρ. κατ. 318/2016) αγωγή τους την οποία απηύθυναν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά των εναγόμενων και ήδη αναιρεσειόντων και ζήτησαν να υποχρεωθούν οι τελευταίοι να τους καταβάλουν τα εκεί αναφερόμενα ποσά, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, άλλως κατά το αναφερόμενο ποσοστό έκαστος, ως αποζημίωση λόγω μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους που απορρέουν από την μεταξύ τους καταρτισθείσα εργολαβική σύμβαση, άλλως κατά τις διατάξεις από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, νομιμοτόκως.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 9347/2016 απόφαση του άνω δικαστηρίου, με την οποία αυτή απορρίφθηκε, λόγω πλασματικής ερημοδικίας των εναγόντων, συνισταμένη στη μη καταβολή του αναλογούντος τέλους δικαστικού ενσήμου. Κατά της απόφασης αυτής οι ενάγοντες άσκησαν την από 10-3-2017 έφεση, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 697/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία εξαφανίστηκε η ως άνω εκκαλουμένη απόφαση, κατ' άρθρο 528 ΚΠολΔ και, αφού το Δικαστήριο κράτησε και δίκασε την αγωγή, την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Κατά της απόφασης αυτής οι ηττηθέντες ενάγοντες-εκκαλούντες άσκησαν την από 10-5-2019 αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθ. 1809/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου, όπως αυτή διορθώθηκε με την υπ' αριθ. 388/2023 απόφαση, με την οποία αναιρέθηκε η ως άνω απόφαση του Εφετείου και παραπέμφθηκε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης. Ακολούθως, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 307/2024 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση κατ' ουσίαν, εξαφανίστηκε η πρωτοβάθμια απόφαση και, αφού κρατήθηκε και δικάστηκε η αγωγή, αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής απόφασης αναφορικά με την πρώτη ενάγουσα-εκκαλούσα, και έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή ως προς τον δεύτερο ενάγοντα και ήδη αναιρεσίβλητο, κατά την κύρια βάση της, και υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες να του καταβάλουν το σ'αυτήν αναφερόμενο ποσό νομιμοτόκως. Κατά της απόφασης αυτής οι εναγόμενοι-αναιρεσείοντες άσκησαν την από 11-3-2024 αίτηση αναίρεσης, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στο ακροατήριο από τη σειρά του οικείου πινακίου ο αναιρεσίβλητος δεν παραστάθηκε, ενώ οι αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Γεωργιάδη, ο οποίος πριν το δικαστήριο προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, με προφορική δήλωσή του στο ακροατήριο που καταχωρίστηκε στα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου παραιτήθηκε από το δικόγραφο και από το δικαίωμα της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης για λογαριασμό τους, δυνάμει του υπ' αριθ. ...-2023 πληρεξουσίου της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης, Α. Θ. Επομένως, σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη, η νομότυπη ως άνω παραίτηση από το δικόγραφο και το δικαίωμα της ένδικης αίτησης αναίρεσης, που έγινε για τους αναιρεσείοντες από τον προαναφερόμενο έχοντα πληρεξουσιότητα προς τούτο δικηγόρο, είναι έγκυρη, έχει δε ως συνέπεια ότι η αίτηση αυτή θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και επιφέρει κατάργηση της δίκης. Θέμα επιβολής δικαστικών εξόδων σε βάρος των αναιρεσειόντων που παραιτήθηκαν και υπέρ του αναιρεσίβλητου δεν τίθεται, αφού ο τελευταίος δεν παραστάθηκε και συνεπώς, δεν υπέβαλε σχετικό προς τούτο αίτημα.

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στους αναιρεσείοντες του παραβόλου που κατατέθηκε για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, διότι το δικαστήριο δεν προχώρησε στην κατ' άρθρο 577 ΚΠολΔ έρευνα του παραδεκτού της αναίρεσης (ΑΠ 82/2020, ΑΠ 388/2019), καθόσον μετά την παραίτηση από το δικόγραφο αυτής, εξέλιπε η αιτία της κατάθεσής του, αφού η αίτηση θεωρείται ως μη ασκηθείσα, τα δε αποτελέσματα αυτής ανατρέπονται αναδρομικά, ενώ εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ, επιτρέπεται μόνο σε περίπτωση ήττας του καταθέσαντος (ΑΠ 692/2022, ΑΠ 429/2020, ΑΠ 82/2020, ΑΠ 388/2019, ΑΠ 542/2019).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί ως μη ασκηθείσα την από 11-3-2024 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 307/2024 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη.

Διατάσσει την επιστροφή στους αναιρεσείοντες του παραβόλου που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αναίρεσης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Οκτωβρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή