<< Επιστροφή

Αριθμός 125 /2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αικατερίνη Χονδρορίζου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Στυλιανή Μπλέτα, Δέσποινα Βασιλοδημητράκη και Γεσθημανή Τσουλφόγλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "AIG EUROPE SA", που εδρεύει στο Λουξεμβούργο και εκπροσωπείται νόμιμα, δραστηριοποιείται με υποκατάστημα στην Ελλάδα με την επωνυμία "AIG EUROPE SA Υποκατάστημα Ελλάδος", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Παπαχρονόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΛΙΝΤΛ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε.", που εδρεύει στην Σίνδο Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κοντούλα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/4/2014 αγωγή προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, την από 28/12/2015 προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 15/1/2016 πρόσθετη παρέμβαση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15626/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3070/2023 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13/3/2024 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 13-3-2024 αίτηση αναίρεσης (αριθμ. εκθ. κατάθ. 256/2024-αριθ. δικ. 713/2024), προσβάλλεται η υπ' αριθ. 3070/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης δικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης (αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ): Η μη διάδικος στην παρούσα δίκη Π. χήρα Ν. Α. άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 16-4-2014 με αριθμ. κατ. .../2014 αγωγή της κατά της εναγομένης εταιρίας με την επωνυμία "ΛΙΝΤΛ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΟΕ" και ήδη αναιρεσίβλητης, ζητώντας να υποχρεωθεί αυτή να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 91.037,02 ευρώ, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη, συνεπεία τραυματισμού της σε κατάστημα της. Ακολούθως, η παραπάνω εναγομένη ομόρρυθμη εταιρία άσκησε την από 28-12-2015 και με αριθμ. κατ. .../2015 προσεπίκληση-παρεμπίπτουσα αγωγή της κατά της παρεμπιπτόντως εναγόμενης και ήδη αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρίας, ζητώντας να υποχρεωθεί να της καταβάλει ό,τι υποχρεωθεί να καταβάλει στην κυρίως ενάγουσα Π. χήρα Ν. Α., σε εκτέλεση μεταξύ τους σύμβασης ασφαλίσεως της αστικής της ευθύνης. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την με αριθμό 15626/2020 απόφασή του, έκανε εν μέρει δεκτές τόσο την κύρια αγωγή, υποχρεώνοντας την εναγομένηνα καταβάλλει στην ενάγουσα το ποσό των 3.968,61 νομιμοτόκως, επιπλέον δε αναγνωρίστηκε η υποχρέωσή της να της καταβάλει το ποσό των 4.000 ευρώ νομιμοτόκως, όσο και την παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης κατά της ήδη αναιρεσείουσας, υποχρεώνοντας την τελευταία να της καταβάλει το ποσό των 3.968,61 νομιμοτόκως, επιπρόσθετα δε αναγνωρίστηκε η υποχρέωσή της να της καταβάλει το ποσό των 4.000 ευρώ νομιμοτόκως. Την απόφαση αυτή, προσέβαλε, κατά το ενδιαφέρον εν προκειμένω τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, ως ηττηθείσα διάδικος η παρεμπιπτόντως εναγόμενη και ήδη αναιρεσείουσα με την από 28-3-2023 και αριθμ. κατ. .../1873/2023 έφεσή της απευθυνόμενη κατά της παρεμπιπτόντως ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, ζητώντας την εξαφάνιση της οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, προκειμένου να απορριφθεί η σε βάρος της ασκηθείσα παρεμπίπτουσα αγωγή. Επί της ως άνω έφεσης, το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, εξέδωσε την προσβαλλόμενη 3070/2023απόφαση του, με την οποία την απέρριψεως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της. Η ως άνω αίτηση αναίρεσης, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 παρ. 3 Β δ, 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής κατά το άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ.

Με την παρ.1 του άρθρου 74 του Ν. 4690/2020 ορίζεται ότι : "Το χρονικό διάστημα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της Χώρας (13.3.2020 - 31.5.2020) δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων, συμβολαιογράφων ως υπαλλήλων του πλειστηριασμού, υποθηκοφυλακείων, κτηματολογικών γραφείων και άλλων τρίτων προσώπων. Μετά τη λήξη της παραπάνω αναστολής οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία...".

Περαιτέρω, με την παρ.1 του άρθρου 83 του Ν. 4790/2021 (Α` 48) ορίζεται ότι "Το χρονικό διάστημα από τις 7.11.2020 έως και την ημερομηνία λήξης της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της χώρας, δυνάμει της κοινής υπουργικής απόφασης του άρθρου 11 της από 11.3.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Α` 55), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 2 του ν. 4682/2020 (Α 76), δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων, συμβολαιογράφων ως υπαλλήλων του πλειστηριασμού, υποθηκοφυλακείων, κτηματολογικών γραφείων και άλλων τρίτων προσώπων, καθώς και στις προθεσμίες παραγραφής των συναφών αξιώσεων. Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος του πρώτου εδαφίου, οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία. Οι προθεσμίες που ανεστάλησαν κατά τα προηγούμενα εδάφια, δεν συμπληρώνονται, εάν δεν παρέλθουν επιπλέον δέκα (10) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους".

Εξάλλου, με την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 25 του Ν. 4792/2021 (A` 54) ορίζεται ότι "Κατά την αληθή έννοια του άρθρου 83 του Ν. 4790/2021 (Α' 48), ως ημερομηνία λήξης της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των πολιτικών δικαστηρίων της χώρας για τον υπολογισμό των νόμιμων και δικαστικών προθεσμιών, λογίζεται η ημερομηνία άρσης της αναστολής των προθεσμιών, η οποία επήλθε με τη λήξη ισχύος της υπό στοιχεία Δ1α/Γ.Π.οικ.18877/26.3.2021 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Προστασίας του Πολίτη, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Μετανάστευσης και Ασύλου, Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό "Έκτακτα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορονοϊού COVID-19 στο σύνολο της Επικράτειας για το διάστημα από τη Δευτέρα 29 Μαρτίου 2021 και ώρα 6:00 έως και τη Δευτέρα, 5 Απριλίου 2021 και ώρα 6:00" (Β` 1194), ήτοι η 6.4.2021". Τέλος, με την επίσης ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 49 παρ. 1 και 2 του Ν. 4963/2022 (Α'149) ορίζεται ότι: " 1. Κατά την αληθή έννοια του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4690/2020 (Α' 104) και του πρώτου εδάφιου της περ. α' της παρ. 1 του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 (Α'48) ως προθεσμίες άσκησης ενδίκων βοηθημάτων και μέσων που ανεστάλησαν κατά το διάστημα από 13.3.2020 ως 31.5.2020 και από 7.11.2020 έως 5.4.2021, νοούνται και οι προθεσμίες της παρ. 2 του άρθρου 518, της παρ. 5 του άρθρου 545 και της παρ. 3 του άρθρου 564 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας [π.δ. 503/1985, (Α'182) ΚΠολΔ]. 2. Κατά την αληθή έννοια του τρίτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4690/2020 και του τρίτου εδαφίου της περ. α' της παρ. 1 του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 ως προθεσμίες άσκησης ενδίκων μέσων των οποίων παρατείνεται η λήξη νοούνται και οι προθεσμίες της παρ. 2 του άρθρου 518, της παρ. 5 του άρθρου 545 και της παρ. 3 του άρθρου 564 ΚΠολΔ". Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι το χρονικό διάστημα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας από 13.3.2020 - 31.5.2020 και από 7.11.2020 έως 5.4.2021, δεν υπολογίζεται, μεταξύ των άλλων προθεσμιών και στην προθεσμία της παρ. 2 του άρθρου 518ΚΠολΔ, κατά την οποία "αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι δύο έτη, που αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη", μετά δε τη λήξη του ανωτέρω τελευταίου χρονικού διαστήματος αναστολής, η προθεσμία αυτή τρέχει για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί το χρονικό διάστημα της εν λόγω διετούς προθεσμίας, ενώ η καταχρηστική αυτή προθεσμία, που ανεστάλη, κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις, δεν συμπληρώνεται, εάν δεν παρέλθουν επιπλέον δέκα (10) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη της (ΑΠ 997/2025, ΑΠ 1216/2024, ΑΠ 291/2024, ΑΠ 1338/2023).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 του Κ.Πολ.Δ. "αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο". Υπό τον όρο "απαράδεκτο" νοείται το δικονομικό απαράδεκτο, αυτό, δηλαδή, που δημιουργείται από την αθέτηση - παραβίαση δικονομικής διατάξεως (ΑΠ 862/2011, 558/2008), με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων του κύρους της (ΑΠ 532/2020).Μέσω δε του ανωτέρω αναιρετικού λόγου ελέγχονται πλην άλλων, το παραδεκτό της ασκήσεως ενδίκων μέσων, όπως της έφεσης, των ανακοπών (άρθρα 583 επ, 632, 933, 979 ΚΠολΔ) και προσθέτων λόγων αυτών (ΑΠ 1014/2024, ΑΠ 503/2018).

Με τον μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, παρά το νόμο, απέρριψε ως απαράδεκτη την από 28-3-2023 (με αριθμ. κατ. .../1873/2023) έφεσή της κατά της υπ'αριθμ. 15626/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως εκπροθέσμως ασκηθείσα, ενώ αυτή ασκήθηκε εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας από τη δημοσίευσή της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, συνυπολογιζομένων των χρονικών διαστημάτων κατά τα οποία ίσχυε η αναστολή των προθεσμιών άσκησης ενδίκων βοηθημάτων λόγω κορωνοϊού. Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 αριθμ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο, τα ακόλουθα: "Στην προκειμένη περίπτωση, δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στην προσεπικαλούμενη-παρεμπιπτόντως εναγόμενη και προσθέτως παρεμβαίνουσα-παρεμπιπτόντως ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα της υπό στ. Β' έφεσης. Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 30-11-2020 και η προθεσμία των δύο ετών για την άσκηση της έφεσης εκτείνεται έως την 30-11-2022 και εφόσον προκύπτει ότι η με γενικό αριθμό κατάθεσης .../2023 και αριθμό κατάθεσης ενδίκου μέσου 1873/2023 έφεση του εναγόμενο ασκήθηκε στις 28-3-2023, κατά αναλογική εφαρμογή των προαναφερομένων η έφεση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη..".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο, υποπίπτοντας στην από το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ πλημμέλεια. Και τούτο διότι η προσβαλλόμενη με την έφεση πρωτοβάθμια απόφαση με αριθ. 15626/2020, της οποίας, όπως διαλαμβάνεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του Εφετείου, δεν προκύπτει ότι έλαβε χώρα επίδοση από κάποιον από τους διαδίκους, δημοσιεύθηκε στις 30-11-2020 και επομένως η διετής καταχρηστική προθεσμία άσκησης της έφεσης (άρθρο 518 παρ.2 του ΚΠολΔ) άρχισε την 1-12-2020, δηλαδή την επομένη της δημοσίευσής της (αρθρ.144 παρ.1 ΚΠολ.Δ)και θα συμπληρωνόταν κανονικά την 1-12-2022. Ωστόσο, ενόψει του ότι, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, το χρονικό διάστημα της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας από 7-11-2020 έως 5-4-2021, δεν υπολογίζεται στην εν λόγω διετή προθεσμία της παρ.2 του άρθρου 518 ΚΠολΔ, η οποία άρχισε να τρέχει από τις 6-4-2021, ήτοι από την επομένη της άρσης της αναστολής των δικαστικών προθεσμιών και δοθέντος ότι θα συμπληρωνόταν μετά την παρέλευση και των επιπλέον δέκα (10) ημερών από την προβλεπόμενη λήξη της εν λόγω αναστολής, στις 16-4-2023, ημέρα Κυριακή, που είναι εξαιρετέα και η επομένη17-4-2023, ημέρα Δευτέρα του Πάσχα του έτους 2023, που είναι επίσης εξαιρετέα(άρθρο 1 παρ. 11 περ. α του Ν. 1157/1981), η προθεσμία αυτής έληξε την 7 μ.μ. της επόμενης εργάσιμης ημέρας, ήτοι στις 18-4-2023(άρθρο 144 παρ. 1 ΚΠολΔ), η δε έφεση ασκήθηκε την 28-3-2023, αυτή έχει ασκηθεί εμπροθέσμως, ήτοι εντός διετούς προθεσμίας από την επομένη της ως άνω δημοσίευσης της πρωτοβάθμιας, προσβαλλόμενης με την έφεση, απόφασης, αφαιρουμένου, σύμφωνα με τις προεκτιθέμενες διατάξεις, του ανωτέρω χρονικού διαστήματος της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας και των επιπλέον δέκα (10) ημερών από την προβλεπόμενη λήξη της. Επομένως, κρίνοντας το Εφετείο ότι η με γενικό αριθμό κατάθεσης .../2023 και αριθμό κατάθεσης ενδίκου μέσου 1873/2023 έφεση της παρεμπιπτόντως εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στις 28-3-2023, έχει ασκηθεί εκπροθέσμως, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 30-11-2020 και η προθεσμία των δύο ετών για την άσκηση της έφεσης εκτείνεται έως την 30-11-2022 και μετά ταύτα την απέρριψε ως απαράδεκτη, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο. Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος. Πρέπει, συνεπώς, κατά παραδοχή του λόγου τούτου, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση μόνο κατά το κεφάλαιο που αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της από 28-3-2023 και με αριθμό κατ. 35706/1873/2023 έφεσης της παρεμπιπτόντως εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμ. 15626/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το μέρος αυτό για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον, που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση(άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που κατατέθηκε από αυτήν για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρο 495 παρ.3ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η ηττηθείσα αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που δεν κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του νόμιμου και βάσιμου αιτήματός της (άρθρα 176, 183, 189 παρ.1 και 191 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 3070/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών μόνο κατά το μέρος που αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της από 28-3-2023 και με αριθμό κατ. 35706/1873/2023 έφεσης της παρεμπιπτόντως εναγομένης κατά της υπ' αριθμ. 15626/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το άνω μέρος για εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών, που θα συγκροτηθεί από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Διατάσσει την απόδοση στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που κατατέθηκε από αυτήν για την άσκηση της αναίρεσης.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Νοεμβρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Ιανουαρίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή