Αριθμός 406/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μιχαήλ Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα - Εισηγητή, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Ευαγγελία Γίτση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Νοεμβρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ι. Π. , για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, και στην προκειμένη περίπτωση και ήδη από 1-1-2017 από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, που εδρεύει στην Αθήνα, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή αυτής, που εδρεύει στην Αθήνα και στην προκειμένη περίπτωση και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Κορίνθου, που εδρεύει στην Κόρινθο. Εκπροσωπήθηκε από την Πανωραία Χαρμαντζή , Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ. Πολ. Δ. η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία "ANAPTYXI APC LIMITED" που εδρεύει στην Αγγλία και εκπροσωπείται νόμιμα, από την Διαχειρίστρια της τιτλοποιημένης απαίτησης Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία" και τον διακριτικό τίτλο "Eurobank" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, με την ιδιότητά της ως καθολικής διαδόχου στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "EUROBANK ERGASIAS", που εδρεύει στην Αθήνα πρώην (ΤΡΑΠΕΖΑ E.F.G EUROBANK ERGASIAS) και το διακριτικό τίτλο "EUROBANK ERGASIAS" όπως νόμιμα εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Μπάκα, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-04-2011 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 338/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 184/2022 του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 01-05-2024 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τον αρ. 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ως "πράγματα", των οποίων η λήψη υπόψη, καίτοι μη προταθέντων ή αντίθετα η μη λήψη υπόψη, καίτοι προταθέντων, ιδρύει τον ως άνω αναιρετικό λόγο, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί και παραδεκτά προβαλλόμενοι ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση και, επομένως, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου (Ολ.ΑΠ 22/2005, Ολ.ΑΠ 25/2003, ΑΠ 757/2015). Στοιχείο ενός αυτοτελούς ισχυρισμού είναι κάθε περιστατικό το οποίο, αφηρημένως λαμβανόμενο, οδηγεί κατά νόμο στη γέννηση ή στην κατάλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή ή την ένσταση (AΠ 50/2020, ΑΠ 1795/2008). Επομένως, δεν αποτελούν "πράγματα" οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει σ' αυτούς, ούτε και οι αρνητικοί ισχυρισμοί, που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης και αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση καθεμιάς εξ αυτών, αφού αυτοί αποκρούονται με την παραδοχή ως βασίμων των θεμελιωτικών τους γεγονότων. (ΟλΑΠ 8/2013, Ολ ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1142/2019, ΑΠ 630/2020). Επομένως, "πράγματα" κατά την έννοια αυτή, αποτελούν και οι λόγοι έφεσης, που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης αναφορικά με ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 25/2003, ΟλΑΠ 11/1996, ΑΠ 81/2022, ΑΠ 14/2022). Ο εκ του ως άνω άρθρου λόγος αναιρέσεως δεν στοιχειοθετείται, όχι μόνο αν το δικαστήριο, που δίκασε, έλαβε υπόψη του προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε ρητά για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ ΑΠ 25/2003, ΟλΑΠ 12/1991) αλλά και όταν το δικαστήριο, όπως συνάγεται από το περιεχόμενο της απόφασης του (ΟλΑΠ 11/1996, ΑΠ 14/2022, ΑΠ 1108/2020) αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ του πράγματος προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή, ως αποδειχθέντων, γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (ΑΠ 14/2022, ΑΠ 667/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων: Το αναιρεσείον άσκησε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου κατά της αναιρεσίβλητης και κατά τριών άλλων φυσικών προσώπων, που δεν είναι διάδικοι, την από 15-4-2011 ανακοπή του, με την οποία ζήτησε να μεταρρυθμισθεί ο υπ' αρ. .../2010 Πίνακας Κατάταξης Δανειστών της συμ/φου Σικυώνος Βασιλική Δαγρέ, ώστε, προς ικανοποίηση νομίμως αναγγελθείσας προνομιακής απαίτησής του κατά του καθ' ου η εκτέλεση οφειλέτη του Τ. Σ. , να καταταγεί το ίδιο, πέραν του ποσού του 1/3 του εκπλειστηριάσματος του εκπλειστηριασθέντος, με επίσπευση του πρώτου των καθ' ων η ανακοπή-δανειστή του οφειλέτη Τ. Σ. , ακινήτου, στο οποίο ποσό κατατάχθηκε με τον ανακοπτόμενο Πίνακα, και α)στα αναφερόμενα ποσά για έξοδα εκτελέσεως, στα οποία κατατάχθηκαν οι τρίτος και τέταρτος των καθ' ων η ανακοπή-πληρεξούσιος δικηγόρος του επισπεύδοντος την εκτέλεση και δικαστικός επιμελητής, που διενήργησε αυτή, αντίστοιχα και β) στο ποσό των 2/3 του εκπλειστηριάσματος, στο οποίο κατατάχθηκε προνομιακά η δεύτερη των καθ' ων η ανακοπή(ήδη αναιρεσίβλητη) ως έχουσα εγγράψει προσημείωση υποθήκης στο εκπλειστηριασθέν ακίνητο, προβάλλοντας ως προς αυτήν, με τον πρώτο λόγο της ανακοπής, άρνηση της ύπαρξης, του μεγέθους και του προνομιακού χαρακτήρα της απαίτησής της. Η υπόθεση συζητήθηκε στις 6-3-2013, πλην όμως, λόγω μη έκδοσης απόφασης εντός οκταμήνου από την συζήτησή της, η δικογραφία αφαιρέθηκε από τον δικάσαντα δικαστή με Πράξη της Διευθύνουσας το Πρωτοδικείο Κορίνθου και επανασυζητήθηκε στις 3-12-2014, εκδοθείσας στη συνέχεια της 338/2015 απόφασης του ανωτέρω δικαστηρίου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση, ως προς τον επισπεύδοντα την εκτέλεση πρώτο των καθ' ων η ανακοπή, έγινε εν μέρει δεκτή ως προς τους δικηγόρο και δικαστικό επιμελητή τρίτο και τέταρτο των καθ' ων η ανακοπή, ενώ ως προς την ήδη αναιρεσίβλητη, η οποία δεν παραστάθηκε, κρίθηκε ότι αυτή πρέπει να δικασθεί ερήμην, γιατί στην δικάσιμο της 6-3-2013, που παραστάθηκε, δεν είχε καταθέσει προτάσεις, και στην συνέχεια απορρίφθηκε ως προς αυτήν η ανακοπή. Το αναιρεσείον άσκησε έφεση κατά της αναιρεσίβλητης και της απόφασης αυτής, προβάλλοντας με τον πρώτο λόγο έφεσης ότι το Πρωτοδικείο ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα τις διατάξεις των άρθρων 271, 585 παρ. 1 και 307 ΚΠολΔ, (όπως το πρώτο τούτων ισχύει μετά την τροποποίησή του με το Ν. 3994/2011) και έτσι "δεν εφάρμοσε" ως προς την αναιρεσίβλητης, που έχει την δικονομική θέση εναγομένης, "τις αρνητικές συνέπειες της ερημοδικίας της" και το προκύπτον από αυτή "τεκμήριο πλασματικής ομολογίας" του λόγου ανακοπής και έτσι τον απέρριψε και με τον δεύτερο λόγο ότι, απορρίπτοντας τον λόγο ανακοπής αντέστρεψε το βάρος απόδειξης, αφού, ενόψει της άρνησης της ύπαρξης, του μεγέθους και του προνομιακού χαρακτήρα της απαίτησης της αναιρεσίβλητης, στην οποία προέβη, η αναιρεσίβλητη είχε το βάρος να τα αποδείξει. Οι λόγοι αυτοί απορρίφθηκαν ρητά με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η οποία ακολούθως απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση ως προς την αναιρεσίβλητη, ο μεν πρώτος λόγος γιατί έγινε δεκτό ότι η παρασταθείσα στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, κατά την αρχική συζήτηση της υπόθεσης στις 6-3-2013, πληρεξουσία δικηγόρος της αναιρεσίβλητης Αικατερίνη Ταγαρά, είχε καταθέσει νόμιμα και τις από 6-3-2013 προτάσεις της και συνεπώς δεν εφαρμόζονται ως προς αυτήν οι αρνητικές συνέπειες της ερημοδικίας της στην δικάσιμο της 3-12-2014, ο δε δεύτερος λόγος, γιατί έγινε δεκτός ο ισχυρισμός της αναιρεσίβλητης ότι στο επίδικο και εκπλειστηριασθέν ακίνητο είχε εγγραφεί προσημείωση υποθήκης υπέρ της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμια "EFG Eurobank Ergasias AE", για εξασφάλιση απαίτησης της κατά του καθ' ου η εκτέλεση οφειλέτη της Τ. Σ. , η οποία εταιρεία ακολούθως μεταβίβασε και την απαίτηση αυτή στην αναιρεσίβλητη εταιρεία ειδικού σκοπού, στα πλαίσια τιτλοποίησης απαιτήσεων κατά το άρθρο 10 του Ν. 3156/2003 και ότι η σύμβαση εκχώρησης, αλλά και η σύμβαση, με την οποία ανατέθηκε η διαχείριση της απαίτησης στην ανωτέρω ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, καταχωρήθηκαν στις 6-1-2006 στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 3 του Ν. 2844/2000, ώστε, κατά τον χρόνο αναγγελίας της απαίτησης στην υπάλληλο του πλειστηριασμού από την αναιρεσίβλητη, αλλά και σύνταξης του ανακοπτομένου Πίνακα, δικαιούχος της εξοπλισμένης με το προνόμιο της προσημείωσης υποθήκης στο εκπλειστηριασθέν ακίνητο αναγγελθείσας από την αναιρεσίβλητη απαίτησης ήταν η αναιρεσίβλητη και όχι η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία "EFG Eurobank Ergasias AE", στην οποία η αναιρεσίβλητη μεταγενέστερα επαναμεταβίβασε την επίδικη απαίτηση. Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο εξέτασε και απέρριψε ακριβώς τους προβληθέντες με την έφεση λόγους έφεσης και όχι άλλους λόγους μη προβληθέντες και συνεπώς ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο το αναιρεσείον υποστηρίζει τα αντίθετα κατ' επίκληση πλημμέλειας από τον αριθμό 8 εδ. α'του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα και συγκεκεριμένα λόγους έφεσής του, αναφορικά με ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίοι δεν προτάθηκαν και έτσι απέρριψε την έφεση, είναι αβάσιμος, αφού σημειωθεί ότι με την αναίρεση δεν προσβάλλεται και η ουσιαστική κρίση του Εφετείου για απόρριψη των λόγων έφεσης.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματός της, πρέπει να επιβληθούν στο αναιρεσείον λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), μειωμένα όμως κατά την διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 Ν. 3693/1957, όπως αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

- Απορρίπτει την από 1-5-2024 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθ. 184/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Και

- Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή μειωμένων των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Μαρτίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2026.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή