Αριθμός 466 /2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Πλατιά, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νίκη Κατσιαούνη, Απόστολο Φωτόπουλο, Αγγελική Καρδαρά - Εισηγήτρια και Χρυσούλα Μανέτα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 11 Νοεμβρίου 2025, με την παρουσία και της Γραμματέως Α. Α. , για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΟΝΕΙΡΟΥΠΟΛΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ" και τον διακριτικό τίτλο "ΟΝΕΙΡΟΥΠΟΛΗ ΜΕΠΕ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παρασκευή Ξουπλίδου, η oποία κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Σ. του Χ. , κατοίκου ... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Νταλέτσο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. , ο oποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2017 (με αριθμό κατάθεσης .../2017) αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 73/2021 του ίδιου Δικαστηρίου και 14218/2022 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 12-11-2024 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας εταιρείας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α 87) και όπως το πρώτο εδάφιο της παρ. 3 αντικαταστάθηκε από την παρ. 2 του άρθρου 35 του ν.4446/2016 (ΦΕΚ Α 240), προβλέπεται η καταβολή παραβόλου από εκείνον που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης (και επί περισσοτέρων ομοδίκων ενός παραβόλου), το οποίο ανέρχεται στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ για την περίπτωση της αναίρεσης κατά απόφασης Μονομελούς Πρωτοδικείου, που επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας, με κύρωση, σε περίπτωση μη καταβολής αυτού, την απόρριψη του ενδίκου μέσου ως απαράδεκτου από το Δικαστήριο. Σύμφωνα, όμως, με το τελευταίο εδάφιο της διάταξης αυτής, η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει, μεταξύ των άλλων, και για τις διαφορές του άρθρου 614 αριθ. 3 ΚΠολΔ (εργατικές διαφορές).

Στην προκειμένη περίπτωση κατά την κατάθεση της ένδικης από 12-11-2024 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 14218/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (δικάσαντος ως Εφετείου), με αντικείμενο εργατική διαφορά μεταξύ των διαδίκων, η αναιρεσείουσα προέβη στην επισύναψη του υπ' αριθ. .../2024 ηλεκτρονικού παραβόλου, ποσού τριακοσίων (300) ευρώ για την άσκηση της αναίρεσης. Η ως άνω διαφορά, όμως, ως εργατική, απαλλάσσεται της καταβολής παραβόλου για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης και κατά συνέπεια το καταβληθέν παράβολο πρέπει να αποδοθεί στην αναιρεσείουσα, ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης επί της ως άνω αίτησης (ΑΕΔ 3, 4/2014, ΑΠ 855/2024, ΑΠ 1300/2022). Με την κρινόμενη από 12-11-2024 και με αριθμ. εκθ. καταθ. .../2024 αίτηση αναίρεσης της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΟΝΕΙΡΟΥΠΟΛΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ" προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-εργατικών διαφορών, με αριθ. 14218/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δικάσαντος ως Εφετείου, με την οποία έγινε δεκτή τυπικά, αλλά απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 7-7-2021 έφεση της εναγόμενης ως άνω εταιρείας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της εκδοθείσας, κατά την ίδια διαδικασία, με αριθμ. 73/2021 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την οριστική του απόφαση, δικάζοντας την από 20-12-2017 αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης κατά της εναγόμενης εταιρείας και ήδη αναιρεσείουσας, με την οποία η ενάγουσα, επικαλούμενη ότι προσλήφθηκε την 30-8-2011 από την εναγομένη με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως νηπιαγωγός-βρεφοκόμος υπό καθεστώς πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας και ότι εργάσθηκε στην εναγομένη μέχρι την 31-7-2017, οπότε η τελευταία έπαυσε να αποδέχεται την εργασία της, ζήτησε για αποζημίωση απόλυσης, αποζημίωση μη ληφθείσας αδείας έτους 2017, υπόλοιπο επιδόματος αδείας έτους 2017 και υπόλοιπο αναλογίας δώρου Χριστουγέννων έτους 2017 το συνολικό ποσό των 4.235,73 ευρώ με το νόμιμο τόκο, δέχθηκε την αγωγή ως κατ' ουσία βάσιμη και υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το ως άνω ποσό με το νόμιμο τόκο από την 31-7-2017. Στη συνέχεια, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, δέχθηκε τυπικά αλλά απέρριψε κατ' ουσία την έφεση της εναγόμενης και ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ), αφού η προσβαλλόμενη απόφαση, της οποίας δεν προκύπτει η επίδοση, δημοσιεύθηκε την 14-11-2022 και η ένδικη αίτηση κατατέθηκε την 13-11-2024. Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων αυτής (άρθ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Με το άρθρο 560 του ΚΠολΔ (όπως ίσχυε μετά την τροποποίησή του με το ν. 4842/2021 και πριν τη διαμόρφωσή του με το άρθρο 26 του ν. 5134/2024) ορίζεται ότι "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.... Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο δέχτηκε ή δεν δέχτηκε τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Οι ως άνω λόγοι αναίρεσης απαριθμούνται περιοριστικά στη διάταξη αυτή, όπως συνάγεται από τη χρήση της λέξης "μόνο" και συνεπώς είναι απαράδεκτοι λόγοι αναίρεσης, ερειδόμενοι στις λοιπές περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 559 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 45/1987, ΑΠ 1190/2025, ΑΠ 1300/2022), όπως η περίπτωση του αριθμού 11 του ως άνω άρθρου, με το οποίο ορίζεται ότι επιτρέπεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν (ΑΠ 1190/2025, ΑΠ 1300/2022).

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη της αποδεικτικά μέσα που αυτή επικαλέστηκε και προσκόμισε. Ειδικότερα, δε, ισχυρίζεται, κατά λέξη, ότι "παρά τη γενική βεβαίωση της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα έγγραφα που επικαλεστήκαμε και προσάγαμε, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει λάβει υπόψιν του τα προσκομιζόμενα μετ' επικλήσεως από εμάς κάτωθι αποδεικτικά έγγραφα..... προς απόδειξη των ισχυρισμών μας.... Την ΓΑΚ/ΕΑΚ .../2019 αγωγή της Σ. Σ. κατά ημών ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την υπ' αριθμ. 5315/2020 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου επί αγωγής της Σ. Σ. , η οποία απέρριψε την αγωγή της στο σύνολό της, την υπ' αριθμ. 842/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (Τμήμα Γ') η οποία απέρριψε την έφεση της Σ. Σ. κατά της ανωτέρω 5315/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, τα πρακτικά της συζήτησης της αγωγής της ανωτέρω αντιδίκου (Σ. Σ.) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης την 22-11-2019 (απόφασης 5315/2020)". Την ανωτέρω αιτίαση η αναιρεσείουσα επιχειρεί να θεμελιώσει στην εκ του αριθμού 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια. Η επικαλούμενη, όμως, στο λόγο αυτό αναιρετική πλημμέλεια αφορά, κατά το περιεχόμενό της, ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο διάδικος επικαλέσθηκε και προσκόμισε, ήτοι αναιρετικό λόγο περί του οποίου προβλέπει η ρύθμιση του αριθμού 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Όμως, ο αντίστοιχος αναιρετικός λόγος δεν περιλαμβάνεται στους περιοριστικά αναγραφόμενους στη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ λόγους αναίρεσης κατά αποφάσεων ειρηνοδικείων ή πρωτοδικείων που εκδόθηκαν σε εφέσεις κατ' αποφάσεων ειρηνοδικείων, όπως στην ένδικη περίπτωση. Επομένως, ο ως άνω λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Με τη διάταξη του αριθμού 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα ως ουσιώδεις ισχυρισμοί στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης (ΟλΑΠ 25/2003, ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 1300/2022). Αντιθέτως δεν θεωρούνται "πράγματα" κατά την προαναφερθείσα έννοια η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, της ανταγωγής ή της ένστασης, τα επιχειρήματα ή τα συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται, ως λόγοι έφεσης, οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία των διαδίκων, περιστατικά επουσιώδη, που δεν θεμελιώνουν αυτοτελή ισχυρισμό, οι αποδείξεις ή τα περιστατικά, που προκύπτουν από τις αποδείξεις, τα επικληθέντα αποδεικτικά μέσα και το περιεχόμενό τους και τα διδάγματα της κοινής πείρας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 1300/2022, ΑΠ 268/2020) η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων (ΑΠ 1300/2022), αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί, αφού οι τελευταίοι δεν είναι ουσιώδεις για την έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 8/2013, ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 1300/2022) και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει (ΑΠ 1300/2022, ΑΠ 179/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, που επιχειρείται να θεμελιώσει την εκ του αριθμού 5 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη τα εξής προσκομισθέντα από αυτήν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο έγγραφα και συγκεκριμένα: 1) την από 15-2-2022 βεβαίωση του Ο.Α.Ε.Δ. , από την οποία αποδεικνύονται τα χρονικά διαστήματα ανεργίας της αναιρεσίβλητης και εγγραφής αυτής στο Μητρώο του Ο.Α.Ε.Δ. , με την εκτύπωση από το Μητρώο του Ο.Α.Ε.Δ. - Οικονομικές Συναλλαγές, από την οποία αποδεικνύεται η καταβολή επιδόματος ανεργίας σ' αυτήν κατά το μήνα Αύγουστο για τα έτη 2015, 2016 και 2017, 2) τις επί μέρους αναφερόμενες βεβαιώσεις ανεργίας από τις οποίες αποδεικνύεται ότι η αναιρεσίβλητη ήταν εγγεγραμμένη στο Μητρώο Ανέργων του Ο.Α.Ε.Δ. τα παρατιθέμενα χρονικά διαστήματα και 3) τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος φορολογικών ετών 2015 και 2016, από τις οποίες αποδεικνύεται η καταβολή επιδόματος ανεργίας στην αναιρεσίβλητη για τα αντίστοιχα έτη. Ο ως άνω δεύτερος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Και τούτο διότι, όπως προεκτέθηκε, τα αποδεικτικά μέσα, άρα και τα ως άνω επικαλούμενα έγγραφα, δεν αποτελούν πράγματα κατά την έννοια της διάταξης του αριθμού 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ. Κατά το μέρος δε που με τον οικείο αναιρετικό λόγο, υπό την επίκληση της εκ του αριθμού 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλειας και με αναφορά στα ως άνω έγγραφα, πλήττεται η επί της ουσίας ανέλεγκτη κρίση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), ο ως άνω λόγος είναι, επίσης, απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατόπιν σχετικού αιτήματός της (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Διατάσσει την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου, ύψους τριακοσίων (300) ευρώ, στην αναιρεσείουσα.

Απορρίπτει την από 12/11/2024 αίτηση της Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΟΝΕΙΡΟΥΠΟΛΗ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 14218/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δικάσαντος ως Εφετείου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή