Αριθμός 654/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μιχαήλ Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου - Εισηγήτρια και Ευαγγελία Γίτση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Νοεμβρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ιωάννη Ποντίκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Β. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Αδάμη.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΕ", με διακριτικό τίτλο "ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ" , που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Κριθαρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ. Πολ. Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-11-2016 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Μαραθώνα. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 27/2020 του ίδιου Δικαστηρίου και 639/2025 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-06-2025 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 10.6.2025 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα, με αριθμό 639/2025 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δικάζοντος ως Εφετείου. Η αίτηση ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς αυτή παραδεκτή (αρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).
Από την παραδεκτή, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης (αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι η προσβαλλομένη απόφαση είναι κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Με την από 12.11.2016 αγωγή του, ο ήδη αναιρεσείων ισχυρίστηκε, ότι είναι κύριος αγροτικών εκτάσεων στη περιοχή …, όπου διατηρεί αμπελοκαλλιέργειες, δενδροκαλλιέργειες και εγκαταστάσεις για την εξυπηρέτησή τους, και ότι στις 17.7.2010 εκδηλώθηκε στα όρια των περιοχών …, πυρκαγιά, οφειλόμενη σε υπαίτιες ενέργειες και παραλείψεις των εναγομένων, (ΔΕΗ ΑΕ και ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ- της δεύτερης εξ αυτών ήδη αναιρεσίβλητης) , η οποία κατέκαυσε 8.000 στρέμματα γης, μέσα στα οποία περιλαμβάνονταν και οι καλλιέργειες και εγκαταστάσεις του και ζήτησε να υποχρεωθούν, η πρώτη ως κάτοχος και εξουσιαστής του δικτύου ηλεκτροδότησης της περιοχής, και η δεύτερη ως διαχειρίστρια του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας, να του καταβάλουν ως αποζημίωση και χρηματική του ικανοποίηση, λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη, το συνολικό ποσό των 281.666 ευρώ. Επί της αγωγής εκδόθηκε η με αριθμό 63/2018 μη οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Μαραθώνα, η οποία ανέστειλε την δίκη μέχρι την αμετάκλητη περάτωση της ποινικής δίκης επί της προκειμένης διαφοράς, ακολούθως δε, η με αριθμό 27/2020 οριστική απόφαση του αυτού ως άνω δικαστηρίου, η οποία απέρριψε την αγωγή ως παθητικώς ανομιμοποίητη κατά το μέρος που στρεφόταν κατά της πρώτης εναγομένης "ΔΕΗ ΑΕ", και ως ουσία αβάσιμης κατά τα λοιπά. Επί της παραπάνω απόφασης ασκήθηκε η από …2020 έφεση του ηττηθέντος ενάγοντος, εκδοθείσας της με αριθμό 639/2025 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (αναιρεσιβαλλομένης), δικάζοντος ως Εφετείου, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατ' ουσίαν, με τις ακόλουθες, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο παραδοχές: " Την 17η.7.2010 και περί ώρα 12.37' στη περιοχή … η οποία βρίσκεται στα όρια των κοινοτήτων … και συγκεκριμένα στη θέση "…" εκδηλώθηκε πυρκαγιά που κατέκαυσε δασικές εκτάσεις, κατοικίες, αποθήκες και αγροτικές καλλιέργειες, μεταξύ των οποίων και τις ένδικες αμπελοκαλλιέργειες και δενδροκαλλιέργειες του εκκαλούντος καθώς και τις εγκαταστάσεις και τα μηχανήματα που βρίσκονταν στα αγροτεμάχια ιδιοκτησίας του. Από την παραπάνω περιοχή ξεκινά δασικός χωματόδρομος, ο οποίος διακλαδώνεται με έτερο μικρό χωματόδρομο που οδηγεί σε ελαιοκαλλιέργειες και οικίσκο ιδιοκτησίας Ι. Κ. του Σ., περνά πλησίον του αντλιοστασίου της κοινότητας … και σταματά σε αδιέξοδο. Σε απόσταση περίπου πέντε μέτρων κάτω από τον προαναφερόμενο δασικό χωματόδρομο βρίσκεται ένας δίστυλος υποσταθμός του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος φέρει τα στοιχεία "…" και ο οποίος εγκαταστάθηκε και τέθηκε σε λειτουργία το έτος 1967 για την ηλεκτροδότηση παροχής Νο 4 (3 Χ 100 Α) προς εξυπηρέτηση του αντλιοστασίου του … Κατά τον μήνα Μάιο του έτους 1973 ηλεκτροδοτήθηκε διαμέσου του ίδιου υποσταθμού και άλλη μία παροχή Νο4 (3Χ 100 Α) προς εξυπηρέτηση του αντλιοστασίου της κοινότητας …, η οποία αντλούσε νερό από το ίδιο φρέαρ και η οποία για περισσότερα έτη πριν από την εκδήλωση της, κατά τα ανωτέρω, πυρκαγιάς παρέμενε εκτός λειτουργίας.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι σε απροσδιόριστο επακριβώς χρονικό σημείο, σε κάθε περίπτωση όμως, προγενέστερα από την εκδήλωση της κατά τα ανωτέρω πυρκαγιάς, ο Ι. Κ. του Σ. προέβη στην χωρίς άδεια εγκατάσταση και λειτουργία ιδιωτικού αντλιοστασίου, εξασφαλίζοντας την ηλεκτροδότηση αυτού, αλλά και του οικίσκου ο οποίος βρίσκεται εντός των ορίων ιδιοκτησίας του, επεμβαίνοντας στον ηλεκτρικό πίνακα του αντλιοστασίου του … και συγκεκριμένα, αντικαθιστώντας αυθαίρετα τις γενικές ασφάλειες 3 Χ 80Α με ασφάλειες 125Α (οι οποίες μάλιστα είχαν γεφυρωθεί αυθαίρετα με σύρματα χαλκού) από τον οποίο ακολούθως ηλεκτροδοτήθηκε με ασφάλειες 3 Χ 35Α (μέσω παράνομου ηλεκτρικού υποπίνακα εντός του κτίσματος του αντλιοστασίου …) ο ηλεκτρικός πίνακας του αυθαιρέτου οικίσκου του, ο οποίος ήταν ουσιαστικά ένας πίνακας αυτοματισμού ή χειροκίνητης λειτουργίας της τριφασικής αντλίας ισχύος 2ΗΡ (1,5 Kw) και διαμέσου αυτού η αυθαίρετα εγκατεστημένη στο φρέαρ του … ιδιωτική αντλία.

Εξάλλου η σύνδεση του ως άνω ηλεκτρικού πίνακα εντός του αντλιοστασίου … και του ηλεκτρικού πίνακα στον αυθαίρετο οικίσκο ιδιοκτησίας Ι. Κ. επιτεύχθηκε με τη χρήση περισσότερων ηλεκτρικών καλωδίων μήκους 100 μέτρων περίπου το ένα από αυτά, τα οποία είχαν τοποθετηθεί κακότεχνα και πολύ πρόχειρα επί του εδάφους, σαν να επρόκειτο για κάποια καλώδια από μπαλαντέζες, επιμελώς, ωστόσο, καλυμμένα μέσα στα φυλλώματα δένδρων και θάμνων της παρακειμένης δασικής έκτασης ,ώστε να μην γίνεται αντιληπτή από τρίτους η παρουσία τους και κατ' επέκταση η παράνομη σύνδεση. Επί πλέον αποδείχθηκε ότι κατά την ημέρα εκδήλωσης της επίμαχης πυρκαγιάς (17.7.2010) εξ αιτίας της παράνομης λειτουργίας της άνω ηλεκτρικής εγκατάστασης εντός του προαναφερθέντος αυθαιρέτου οικίσκου ιδιοκτησίας Ι. Κ. του Σ. και σε απόσταση τουλάχιστον 80 μέτρων από την θέση του καλωδίου παροχής ηλεκτρισμού προς το αντλιοστάσιο, προκλήθηκε διαρροή ρεύματος που δημιούργησε υπερθέρμανση, η οποία αποτέλεσε την εστία και αιτία έναρξης της φωτιάς... Από τα ανωτέρω προκύπτει, ότι η ένδικη πυρκαγιά προκλήθηκε από την αμελή συμπεριφορά του Ι. Κ. του Σ., ο οποίος ενώ όφειλε ως μέσος συνετός άνθρωπος να τηρήσει τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης και τα όσα ορίζουν οι κανονισμοί για τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, ενήργησε κατά παράβαση των υποχρεώσεών του αυτών, προβαίνοντας στη περιγραφόμενη παραπάνω παράνομη ηλεκτρική εγκατάσταση, τα καλώδια της οποίας μάλιστα είχε εναποθέσει πρόχειρα και επίγεια ανάμεσα σε κλάδους και φυλλώματα δένδρων και θάμνων, εντελώς εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες και τις εξωτερικές καταπονήσεις, με αποτέλεσμα, λόγω και των επικρατουσών την ημέρα εκείνη συνθηκών (Β-ΒΑ άνεμοι ισχυρής έντασης 6-7 μποφώρ, υψηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος και χαμηλή υγρασία) να παρουσιάσουν υψηλή διαλείπουσα διαρροή ρεύματος και να υπερθερμανθούν τόσο αυτά (καλώδια) όσο και ο πίνακας ελέγχου του αυθαίρετου οικίσκου του παράνομου αντλιοστασίου, με συνακόλουθη συνέπεια την πρόκληση της επίμαχης πυρκαγιάς, η οποία ένεκα του ισχυρού ανέμου, του ανάγλυφου και της τοπογραφικής διαμόρφωσης της περιοχής, της πυκνής βλάστησης και της ικανής ξηροθερμικής περιόδου, εξαπλώθηκε προς βορρά και νότο και εν συνεχεία, σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, κατακαίοντας δασική έκταση σε ιδιαίτερα μεγάλη επιφάνεια και καλλιέργειες σε έκταση 8.000 περίπου στρεμμάτων....Η παραπάνω κρίση του Δικαστηρίου δεν δύναται να ανατραπεί από το περιεχόμενο της από …2010 έκθεσης αυτοψίας του Πυραγού, Κ. Ι. και του Υποπυραγού Γ. Σ., και της από …2010 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης της Ηλεκτρολόγου-Μηχανικού Χ. Λ., από τις οποίες η πρώτη εντοπίζει ως σημείο έναρξης της ένδικης πυργκαγιάς την βάση του δίστυλου υποσταθμού με τα στοιχεια "..." ενώ η δεύτερη προσδιορίζει ως αιτία εκδήλωσης της πυρκαγιάς την πτώση τηγμένου μετάλλου στη βάση του δίστυλου και την ανάφλεξη των παρακειμένων ξερών χόρτων καθώς και τη διατήρηση της φλόγας λόγω του εμποτισμού της βάσης των δύο στύλων από πίσσα. Εν τούτοις, αμφότερες οι ανωτέρω εκθέσεις παρουσιάζουν δύο σημαντικά ελλείμματα , τα οποία υπονομεύουν την αξιοπιστία τόσο της καταγραφής των πραγματικών δεδομένων, τα οποία εκτίθενται σε αυτές, όσο και των συμπερασμάτων τα οποία προκύπτουν από τα εν λόγω πραγματικά δεδομένα. Συγκεκριμένα: (α) δεν μνημονεύεται η εύρεση υπολειμμάτων των τηγμένων μετάλλων στη βάση του δίστυλου του υποσταθμού, από τα οποία υποτίθεται ότι εκκίνησε η πυρκαγιά, παρά το γεγονός, ότι όπως αναφέρεται στην πρώτη από τις άνω εκθέσεις, δεν έλαβε χώρα οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση στον συγκεκριμένο χώρο και (β) δεν εξηγείται υπό ποίες συνθήκες αναπτύχθηκε στο σημείο εγκατάστασης του ως άνω υποσταθμού θερμοκρασία ίση ή ανώτερη των 1.080 βαθμών Κελσίου, η οποία απαιτείται για την τήξη του χαλκού που αποτελεί το μέταλλο, από το οποίο είναι κατασκευασμένα τα περισσότερα μεταλλικά μέρη του ως άνω υποσταθμού, ή τουλάχιστον θερμοκρασία ίση ή ανώτερη των 660,3 βαθμών Κελσίου, δηλαδή της θερμοκρασίας τήξης του αλουμινίου, από το οποίο ήσαν κατασκευασμένα τα υπόλοιπα μεταλλικά μέρη του ενδίκου υποσταθμού. Αντίθετα, καθίσταται αδύνατη η πρόκληση της ένδικης πυρκαγιάς από βραχυκύκλωμα του κατά τα ανωτέρ υποσταθμού, αφενός διότι σε κανένα σημείο αυτό δεν ανέπτυξε θερμοκρασία επαρκή για την πρόκληση φωτιάς και αφετέρου επειδή η μέγιστη δυνατή αύξηση της θερμοκρασίας (ακόμη και σε περίπτωση διακυμάνσεων της τάσης κατά 25% αν και οι διακυμάνσεις σε όλα τα δίκτυα ανά τον κόσμο, δεν υπερβαίνουν το 10%) θα ήταν από 0 έως 1 βαθμό Κελσίου, οι δε, εν λόγω απειροελάχιστες τιμές αύξησης της θερμοκρασίας, τόσο στους αγωγούς διασύνδεσης, όσο και στους σφικτήρες τους, καθώς και στις επαφές και τους συνδέσμους των ασφαλειοαποζευκτών) αποκλείεται να προκάλεσαν την δημιουργία τηγμάτων χαλκού ή αλουμινίου, πολύ δε, περισσότερο, αποκοπή αγωγών.... Προσέτι την ημέρα και ώρα της πυρκαγιάς (μεσημέρι υπό πλήρη ηλιοφάνεια, υψηλή θερμοκρασία και περιβάλλον χωρίς ρύπανση) αποκλείεται να είχαν προκληθεί σπινθηρισμοί στους αγωγούς του επίμαχου υποσταθμού και τούτο, διότι η πεδιακή ένταση στους εκ χαλκού αγωγούς διασύνδεσής τους, ήταν περίπου πριν τη φωτιά 6,7 kv/cm, ήτοι τέσσερις φορές μικρότερη από την απαιτούμενη των 27,12 kv/cm, η δε, ενδεχόμενη εκδήλωση σπινθηρισμών και κρότων θα μπορούσε να συμβεί μόνον παρουσία καπναιθάλης, λόγω ήδη προηγηθείσας πυρκαγιάς...Το σύνολο των ως άνω πραγματικών δεδομένων οδηγεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι η ένδικη πυρκαγιά δεν προκλήθηκε από τον με στοιχεία "..." δίστυλο υποσταθμό, αλλά από την παράνομη εγκατάσταση του Ι. Κ. του Σ., στην οποία προέβη ο τελευταίος ...Αντίθετα, από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν δύναται να θεμελιωθεί σε βαθμό επαρκή για το σχηματισμό πλήρως αιτιολογημένης και εμπεριστατωμένης δικαστικής κρίσης, υπαιτιότητα της δεύτερης εφεσίβλητης ως προς την πρόκληση και επέκταση της ένδικης πυρκαγιάς, καθώς αποδείχθηκε ότι ο επίμαχος υποσταθμός ήταν κατασκευασμένος σύμφωνα με τις σχετικές τυποποιήσεις της ΔΕΗ και τα σχετικά διεθνή και ελληνικά πρότυπα για τον εξοπλισμό του, επιθεωρήθηκε δε, την 4.3.2010 (στο πλαίσιο της δραστηριότητας συντήρησης) οπότε και βρέθηκε ότι έχει καλώς, όσον αφορά στην ασφαλή λειτουργία του..." Κατά την διάταξη του άρθρου 560 αρ. 5 ΚΠολΔ, ο λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά τον νόμο, έλαβε υπ' όψη του πράγματα, που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπ' όψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στην θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και, συνακολούθως, στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι, όμως και οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει, ούτε οι αιτιολογημένες αρνήσεις και οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγοι έφεσης (ΟλΑΠ 11/1996, ΑΠ 1054/2023, ΑΠ 1162/2022, ΑΠ 3/2021, ΑΠ 322/2020, ΑΠ 5/2020). Επίσης, δεν αποτελούν "πράγματα" και τα επικαλούμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και, πολύ περισσότερο, η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων (ΑΠ 1054/2023, ΑΠ 1162/2022, ΑΠ 5/2020, ΑΠ 1455/2009, Α.Π. 94/2008). Δεν ιδρύεται δε ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο έλαβε υπ' όψη του τον προταθέντα ισχυρισμό ή τον λόγο έφεσης και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, ως απαράδεκτο ή αβάσιμο, γεγονός που σημαίνει ότι τον έλαβε υπ' όψη (ΟλΑΠ 14/2004, ΑΠ 1054/2023, ΑΠ 1162/2022, ΑΠ 15/2021, ΑΠ 14/2021, ΑΠ 595/2020, ΑΠ 1106/2019), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει κατ' ουσίαν εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (ΑΠ 1054/2023, ΑΠ 1162/2022, ΑΠ 3/2021, ΑΠ 694/2020, ΑΠ 90/2019). Με τον μοναδικό λόγο αναίρεσής του ο αναιρεσείων αποδίδει στη προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, αιτιώμενος ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό, δεν έλαβε υπόψη του "πράγμα" και συγκεκριμένα τον δεύτερο λόγο έφεσής του, σύμφωνα με τον οποίο, η εκκαλουμένη "μη νόμιμα και όλως αβάσιμα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υφίσταται αποκλειστική ευθύνη του Ι. Κ. για την πρόκληση της επίμαχης πυρκαγιάς, και έτσι για την καταστροφή των δένδρων, των καλλιεργειών και των εγκαταστάσεών μου, μη λαμβάνοντας υπόψη όλα τα έγγραφα της δικογραφίας..." και μη αξιολογώντας ορθώς, την έκθεση αυτοψίας των Πυραγού Κ. Ι. και Υποπυραγού Σ. Γ., καθώς και την έκθεση πραγματογνωμοσύνης της Ηλεκτρολόγου-Μηχανικού Χ. Λ., που απέδιδαν την ένδικη πυρκαγιά σε πλημμελή συντήρηση του δίστυλου υποσταθμού της ΔΕΗ, αλλά στηρίχθηκε αποκλειστικά στο σκεπτικό των αποφάσεων που εκδόθηκαν στα πλαίσια ποινικής δίκης για την υπόθεση. Ο αναιρετικός λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, καθόσον τα επικαλούμενα περιστατικά δεν συνιστούν αυτοτελή ισχυρισμό ("πράγμα") κατά την έννοια του αριθμού 5 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, αλλά άρνηση της ιστορικής βάσης της αγωγής, μη ιδρυομένου, εξ άλλου, λόγου αναίρεσης στις υποθέσεις ειρηνοδικείου, εξ αιτίας σφαλμάτων ως προς τα αποδεικτικά μέσα (αρ. 11 άρθρ. 559 ΚΠολΔ).

Σε κάθε δε περίπτωση, σύμφωνα με τις προδιαληφθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης, το Μονομελές Πρωτοδικείο δικάζοντας ως εφετείο, διέλαβε ειδική και εξαντλητική αιτιολογία κατά την εκτίμηση των άνω φερομένων ως αγνοηθέντων εγγράφων, ως αποδεικτικών μέσων, καταλήγοντας σε διαφορετικό πόρισμα από αυτό που αυτά διελάμβαναν και αυτό που ο ίδιος ο αναιρεσείων υποστηρίζει.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, και μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης, να απορριφθεί στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που προκατέθεσε ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο, και να καταδικασθεί ο τελευταίος, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (αρθ. 176,183, 189 παρ.1,191 παρ. 2 ΚΠολΔ) κατά τα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10/6/2025 αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμό 639/2025 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της αναιρεσίβλητης την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Απριλίου 2026.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή