Αριθμός 692/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα-Εισηγήτρια, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευγενία Μπιτσακάκη, Αναστασία Καραμανίδου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 8 Ιανουαρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Χ. του Γ., 2) Ι. Χ. του Γ., 3) Ι. Χ. του Γ., 4) Ε. Χ. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Λυντέρη, και κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας υπό την επωνυμία "ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "ΕΠΕΙΠΑ Α.Ε." με έδρα τον Ασπρόπυργο Αττικής 19ο χιλ. ΝΕΟΑΚ, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παναγιώτα Καρανικήτα, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-9-2020 αίτηση της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5545/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4725/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-10-2022 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 06-10-2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 4725/2021 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Με την από 02-09-2020 αίτηση, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η αιτούσα και ήδη αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρία, ισχυρίσθηκε, ότι με την υπ' αριθμ. Φ/Α.6.9/12485/946/2013 Κοινή Υπουργική Απόφαση (Κ.Υ.Α.) των Υπουργών Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας & Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΦΕΚ 2872/13.11.2013) εγκρίθηκε η ανάπτυξη του Επιχειρηματικού Πάρκου Τύπου Β' Βαμβακιάς Ελευσίνας στα διοικητικά όρια του Δήμου Ελευσίνας Περιφέρειας Αττικής και ορίσθηκε αυτή (αιτούσα) ως η εταιρία ανάπτυξης αυτού, ήτοι ως η ειδικού σκοπού ανώνυμη εταιρία που ανέλαβε την ευθύνη της πολεοδόμησής του και της κατασκευής των έργων υποδομής του. Ότι ακολούθως με την υπ' αριθμ. …2015 απόφαση της ασκούσας καθήκοντα Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, εγκρίθηκε η πολεοδομική μελέτη του Επιχειρηματικού Πάρκου, ενώ με την υπ' αριθμ. …2016 απόφαση της ιδίας, η οποία μεταγράφηκε νόμιμα, κυρώθηκε η υπ' αριθμ. …/2016 Πράξη Εφαρμογής του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου στην περιοχή του Επιχειρηματικού Πάρκου Βαμβακιάς. Ότι οι καθ' ών και ήδη αναιρεσείοντες τυγχάνουν συγκύριοι κατά ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου ο καθένας του ευρισκόμενου εντός της έκτασης του Επιχειρηματικού Πάρκου Βαμβακιάς ακινήτου με κτηματολογικό αριθμό …, από το οποίο, σύμφωνα με τον από Ιανουαρίου 2016 πίνακα της πράξης εφαρμογής, αφαιρούνται ως εισφορά σε γη για δημιουργία κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων τρία τμήματα συνολικού εμβαδού 710,40 τ.μ. (668,74, 31,68 και 9,98 τ.μ. αντίστοιχα), τα οποία αυτοί οφείλουν να αποδώσουν κατά το ποσοστό συγκυριότητάς τους και συγκεκριμένα 177,10 τ.μ. χωρίς αποζημίωση, αφού πρόκειται για υποχρεωτική εισφορά σε γη κατ' εφαρμογή του οριζόμενου στο άρθρο 52 παρ. 5 του Ν. 3982/2011 ποσοστού 25% στο εμβαδόν που αντιστοιχεί στο ιδανικό μερίδιο των ως άνω συνιδιοκτητών. Ότι με τις από 14-02-2020 και 21-05-2020 εξώδικες προσκλήσεις της η αιτούσα, κάλεσε τους καθ' ων να παραδώσουν εντός 15 ημερών τα επίδικα εδαφικά τμήματα, οι τελευταίοι όμως αρνήθηκαν να συμμορφωθούν. Στη συνέχεια η αιτούσα ήδη αναιρεσίβλητη ζήτησε να διαταχθεί η αποβολή των καθ' ων ήδη αναιρεσειόντων και να υποχρεωθούν αυτοί να αποδώσουν τα ανωτέρω τμήματα κατά τα αναφερόμενα ποσοστά, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 12 παρ. 7 του Ν. 1337/1983 που τυγχάνει εφαρμογής κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 52 του Ν. 3982/2011 και να επιτραπεί σε αυτήν να αφαιρέσει τα τυχόν επικείμενα που υπάρχουν σε αυτά με δικές της δαπάνες. Επί της αίτησης αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 5545/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία η αίτηση έγινε δεκτή. Κατά της απόφασης αυτής οι καθ' ών η αίτηση και ήδη αναιρεσείοντες άσκησαν την από 01-02-2021 έφεση ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 4725/2021 απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου απορρίφθηκε. Η αίτηση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Επειδή, κατά τις διατάξεις των παρ.1 και 2 του άρθρου 17 του Συντάγματος: "Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του Κράτους, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος. Κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του, παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια, που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει, και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση, που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζήτησης στο δικαστήριο για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης...". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, α) ότι είναι επιτρεπτή, με διάταξη νόμου, η θέσπιση γενικών και αντικειμενικών περιορισμών της ιδιοκτησίας, χωρίς υποχρέωση αποζημίωσης, προς εξυπηρέτηση του γενικότερου συμφέροντος, εφόσον αυτοί δεν θίγουν τον πυρήνα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας αναιρώντας ή αποδυναμώνοντάς το σε μεγάλο βαθμό, είναι δε αναγκαίοι για την επίτευξη του σκοπούμενου αποτελέσματος (Ολ.ΑΠ 896/1985) και β) ότι επιτρέπεται η οριστική στέρηση ή αφαίρεση της ιδιοκτησίας (με μετάθεση ολική της κυριότητας του πράγματος σε άλλο πρόσωπο ή δημιουργία άλλου εμπραγμάτου δικαιώματος) με πράξη της πολιτείας, μόνο αν επιβάλλεται προς θεραπεία δημόσιας ωφέλειας, εφόσον προηγηθεί της κατάληψης καταβολή πλήρους αποζημίωσης που καθορίζεται από τα πολιτικά δικαστήρια.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 24 (παρ. 2-4) του Συντάγματος: "2. Η χωροταξική αναδιάρθρωση της Χώρας, η διαμόρφωση, η ανάπτυξη, η πολεοδόμηση και η επέκταση των πόλεων και των οικιστικών γενικά περιοχών υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και τον έλεγχο του Κράτους, με σκοπό να εξυπηρετείται η λειτουργικότητα και η ανάπτυξη των οικισμών και να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης ... 3. Για να αναγνωρισθεί μία περιοχή ως οικιστική και για να ενεργοποιηθεί πολεοδομικά, οι ιδιοκτησίες που περιλαμβάνονται σε αυτή συμμετέχουν υποχρεωτικά, χωρίς αποζημίωση από τον οικείο φορέα, στη διάθεση των εκτάσεων που είναι απαραίτητες για να δημιουργηθούν δρόμοι, πλατείες και χώροι για κοινωφελείς γενικά χρήσεις και σκοπούς, καθώς και στις δαπάνες για την εκτέλεση των βασικών κοινόχρηστων πολεοδομικών έργων, όπως νόμος ορίζει. 4. Νόμος μπορεί να προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιοκτητών περιοχής που χαρακτηρίζεται ως οικιστική στην αξιοποίηση και γενική διαρρύθμισή της σύμφωνα με εγκεκριμένο σχέδιο, με αντιπαροχή ακινήτων ίσης αξίας ή τμημάτων ιδιοκτησίας κατά όροφο, από τους χώρους που καθορίζονται τελικά ως οικοδομήσιμοι ή από κτίρια της περιοχής αυτής". Σε εκτέλεση και εφαρμογή των ως άνω συνταγματικών διατάξεων του άρθρου 24 εκδόθηκαν αρχικά ο ν. 947/1979 και στη συνέχεια ο ν. 1337/1983 "Επέκταση των Πολεοδομικών σχεδίων κλπ", με τον οποίο θεσμοθετείται νέα διαδικασία (διαφέρουσα από τη ρυμοτομία των ν.δ. 17.7.1923 και 797/1971) συνολικής διαχείρισης των ακινήτων της οικιστικής περιοχής προς πραγμάτωση των συνταγματικών σκοπών με την υποχρέωση των ιδιοκτητών να διαθέσουν χωρίς αποζημίωση μέρος του ακινήτου τους ή με υποχρεωτική συμμετοχή αυτών με ολόκληρο το ακίνητό τους έναντι αντιπαροχής άλλου ακινήτου (ή διαιρεμένης ιδιοκτησίας) ίσης αξίας. Με τα άρθρα δε 8 και 12 αυτού ρυθμίζεται η νέα διαδικασία απόκτησης κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων, η οποία εφαρμόζεται στις περιοχές ένταξης ή επέκτασης του σχεδίου, και προβλέπεται ο τρόπος υλοποίησης της διαχείρισης με την έκδοση της Πράξης Εφαρμογής, με την οποία καθορίζονται τα τμήματα των ακινήτων που αφαιρούνται χωρίς αποζημίωση για εισφορές σε γη (εκ ποσοστού ανάλογου με την εδαφική έκταση της ιδιοκτησίας) για τη δημιουργία κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων και υποχρεωτικές αναδασμικές μεταβολές (μετακινήσεις, συνενώσεις, αναδιανομές, ανταλλαγές ακινήτων).

Περαιτέρω με το άρθρο 4 του ν. 1772/1988 "περί τροποποιήσεως διατάξεων του ν. 1577/1985 (ΓΟΚ) κλπ" αντικαταστάθηκε η παρ.7 του άρθρου 12 του ως άνω ν. 1337/1983, όπως συμπληρώθηκε με την παρ. 56 του άρθρου 8 του ν. 1512/1985, και ορίσθηκαν τα εξής: "α) Η πράξη εφαρμογής της πολεοδομικής μελέτης κυρώνεται με απόφαση του Νομάρχη, αποτελεί ταυτόχρονα και πράξη βεβαίωσης για την συμπλήρωση των υποχρεώσεων εισφοράς σε γη ... όπως και κάθε μεταβολής που επέρχεται στα ακίνητα σύμφωνα με την παράγραφο 3 και μεταγράφεται στο οικείο Υποθηκοφυλακείο ... Με την μεταγραφή επέρχονται όλες οι αναφερόμενες στην Πράξη Εφαρμογής μεταβολές στις ιδιοκτησίες, εκτός από αυτές που οφείλεται αποζημίωση και για την συντέλεση των οποίων πρέπει να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες του ν. δ/τος από 17.7.1923 και του ν. δ/τος 797/1971. β) Αμέσως μετά την κύρωση και μεταγραφή των πράξεων εφαρμογής, ο οικείος ΟΤΑ, το Δημόσιο ή τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, καθώς και κάθε ενδιαφερόμενος, μπορούν να καταλάβουν τα νέα ακίνητα που διαμορφώθηκαν με την πράξη εφαρμογής και περιέρχονται σ' αυτούς με την προϋπόθεση, ότι έχουν καταβληθεί οι αποζημιώσεις της προηγούμενης περίπτωσης (α). Δικαιώματα της επόμενης περίπτωσης (δ) μετατρέπονται σε ενοχική αξίωση για αποζημίωση. Σε περίπτωση άρνησης του κατόχου ή νομέως να παραδώσει το ακίνητο που του αφαιρείται σύμφωνα με την πράξη εφαρμογής εντός 15 ημερών από της εις αυτόν εγγράφου προσκλήσεως, διατάσσεται η αποβολή του με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που εκδίδεται μετά από αίτηση των παραπάνω ενδιαφερομένων, κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων ... γ) Η μεταβολή ακινήτων σύμφωνα με την παρ. 3 και την πράξη εφαρμογής συνεπάγεται την άμεση απόσβεση κάθε εμπραγμάτου δικαιώματος τρίτου που υφίστατο στα μεταβαλλόμενα ακίνητα ... δ) Δένδρα, φυτείες, μανδρότοιχοι, συρματοπλέγματα, φρέατα και λοιπές εγκαταστάσεις και κατασκευές νομίμως υφιστάμενες σε ιδιοκτησίες που με την πράξη εφαρμογής μεταβάλλουν ιδιοκτήτη αποζημιώνονται από τον οικείο ΟΤΑ. Το ποσό της αποζημίωσης καθορίζεται από την επιτροπή του π. δ/τος 5/1986, όπως ισχύει κάθε φορά και καταβάλλεται στο δικαιούχο. Σε περίπτωση διαφωνίας ως προς την αξία των ανωτέρω αποφαίνεται το καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο με την διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας ....".

Εξάλλου, με τις διατάξεις του τρίτου μέρους (άρθρα 41 επ.) του ν. 3982/2011 προβλέπεται η ίδρυση και η λειτουργία των Επιχειρηματικών Πάρκων (ΕΠ), τα οποία αποτελούν μετεξέλιξη των Βιομηχανικών και Επιχειρηματικών Περιοχών (ΒΕΠΕ) και των Βιομηχανικών Περιοχών (ΒΙΠΕ) του προγενέστερου ν. 2545/1997. Ειδικότερα, στο άρθρο 41 του ν. 3982/2011 ορίζεται ότι "1. Επιχειρηματικό Πάρκο (ΕΠ) είναι ένα οργανικά ολοκληρωμένο σύνολο δομών, υπηρεσιών και υποδομών που ιδρύεται και λειτουργεί για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων του άρθρου 43. Τα ΕΠ διακρίνονται στους παρακάτω τύπους: α. [...] β. Επιχειρηματικό Πάρκο Τύπου Β' : είναι ο χώρος που καθορίζεται, οριοθετείται, πολεοδομείται και οργανώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, για να λειτουργήσει ως χώρος υποδοχής δραστηριοτήτων μέσης και χαμηλής όχλησης. [...] 6. Επιχειρηματικό Σχέδιο: το σύνολο των μελετών για τη σκοπιμότητα και οικονομική βιωσιμότητα του Επιχειρηματικού Πάρκου, καθώς και τη συμβατότητα του Επιχειρηματικού Πάρκου με την προστασία του περιβάλλοντος και την επιλογή της θέσης ανάπτυξης αυτού. 7. Εταιρία Ανάπτυξης Επιχειρηματικού Πάρκου (ΕΑΝΕΠ): το νομικό πρόσωπο που έχει τη μορφή ανώνυμης εταιρίας του ν. 2190/1920, το οποίο αναλαμβάνει τη σύνταξη και υλοποίηση του Επιχειρηματικού Σχεδίου και τη Διοίκηση και διαχείριση του Επιχειρηματικού Πάρκου μέχρι τη μεταβίβαση της, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου. 8. [...] 10. Έργα υποδομής: τα δίκτυα οδοποιίας, ύδρευσης, αποχέτευσης ακαθάρτων, αποχέτευσης όμβριων, τα τηλεπικοινωνιακά ή ευρυζωνικά δίκτυα, το δίκτυο πυρόσβεσης, το δίκτυο άρδευσης πρασίνου, τα δίκτυα ηλεκτροφωτισμού, τα δίκτυα ηλεκτροδότησης, το δίκτυο τηλεθέρμανσης, το δίκτυο φυσικού αερίου, τα έργα σύνδεσης δικτύων, η μονάδα καθαρισμού αποβλήτων, οι αγωγοί διάθεσης αποβλήτων και οι αγωγοί τροφοδοσίας νερού, τα έργα διαμόρφωσης τοπίου, τα συστήματα ενεργειακής διαχείρισης, το κτίριο διοίκησης του ΕΠ, το κτίριο για εγκατάσταση δημοσίων υπηρεσιών και κάθε έργο που προορίζεται για την εξυπηρέτηση των λειτουργιών των εγκατεστημένων επιχειρήσεων ή για την προστασία του περιβάλλοντος. [...]", στο άρθρο 45, όπως αυτό ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 9 παρ.1 και 2 του ν. 4605/2019 (Α' 52), ότι "1. Η πρωτοβουλία ανάπτυξης Επιχειρηματικού Πάρκου ανήκει σε Εταιρία Ανάπτυξης Επιχειρηματικού Πάρκου (ΕΑΝΕΠ), η οποία έχει τη νομική μορφή της ανώνυμης εταιρίας σύμφωνα με τις διατάξεις του κ.ν. 2190/1920, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει. 2. Σκοπός της ΕΑΝΕΠ είναι η ανάπτυξη Επιχειρηματικού Πάρκου [...] 3. Στο μετοχικό κεφάλαιο της ΕΑΝΕΠ μπορεί να μετέχουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα του δημόσιου τομέα, [...], συνεταιρισμοί, νομικά πρόσωπα του ιδιωτικού τομέα ή κοινοπραξίες αυτών, αυτοτελώς ή ως μέλη ενώσεων τους, οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού, σύνδεσμοι αυτών, δημοτικές και περιφερειακές επιχειρήσεις και κοινοπραξίες αυτών, το Ελληνικό Δημόσιο και τα επιμελητήρια (ως Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ.).

Σε κάθε περίπτωση στο μετοχικό κεφάλαιο της ΕΑΝΕΠ μπορεί να μετέχουν κύριοι ιδιοκτησιών γης της προτεινόμενης έκτασης και επιχειρήσεις εγκατεστημένες μέσα στην έκταση του Επιχειρηματικού Πάρκου κατά τα οριζόμενα στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 6 του άρθρου 54", στο άρθρο 46 ότι "1. Για την ίδρυση του Επιχειρηματικού Πάρκου η ΕΑΝΕΠ πρέπει να έχει διασφαλίσει σε ποσοστό τουλάχιστον πενήντα πέντε τοις εκατό (55%) την έκταση που θα καταλάβει το ΕΠ. Ως διασφάλιση της έκτασης νοείται η κυριότητα της ΕΑΝΕΠ ή η συναίνεση των ιδιοκτητών γης για τη δημιουργία του Επιχειρηματικού Πάρκου και επί της τεχνοοικονομικής μελέτης σκοπιμότητας - βιωσιμότητας και του σχεδίου κανονισμού λειτουργίας και σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ώστε να καλύπτεται συνολικά το πενήντα πέντε τοις εκατό (55%) της απαιτούμενης έκτασης. 2. Εφόσον η ΕΑΝΕΠ έχει διασφαλίσει το ογδόντα τοις εκατό (80 %) της έκτασης που θα καταλάβει το Επιχειρηματικό Πάρκο και της χορηγηθεί η έγκριση ανάπτυξης Επιχειρηματικού Πάρκου, για το υπόλοιπο είκοσι τοις εκατό (20%) της συνολικής έκτασης που ανήκει σε τρίτους ιδιοκτήτες γης, μπορεί να εφαρμόζεται η διαδικασία των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2882/2001, υπέρ και με δαπάνες της ΕΑΝΕΠ, για λόγους δημόσιας ωφέλειας, [...]", στο άρθρο 47 ότι "1. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και των συναρμόδιων Υπουργών εγκρίνεται η ανάπτυξη του Επιχειρηματικού Πάρκου. [...]".

Περαιτέρω, στον ίδιο νόμο στο μεν άρθρο 48 ρυθμίζονται θέματα σχετικά με την κυριότητα των χώρων και των υποδομών του Επιχειρηματικού Πάρκου και ορίζεται ότι "1. Μέχρι την υπογραφή της σύμβασης μεταβίβασης της διαχείρισης του άρθρου 58, οι εκτάσεις που προέρχονται από εισφορά σε γη περιέρχονται στην αποκλειστική κατοχή και κυριότητα της ΕΑΝΕΠ, για να δημιουργηθούν οι κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι, καθώς και κτίρια και πάσης φύσεως εγκαταστάσεις που κρίνονται αναγκαίες για τη λειτουργία του ΕΠ. 2. Με την απόφαση έγκρισης της σύμβασης μεταβίβασης της διαχείρισης του άρθρου 58, οι κοινόχρηστοι χώροι και κοινωφελείς χώροι και εγκαταστάσεις περιέρχονται υποχρεωτικά με σύμβαση που περιβάλλεται τον τύπο συμβολαιογραφικού εγγράφου άνευ ανταλλάγματος στην κυριότητα της ΕΔΕΠ", στο δε άρθρο 52, όπως αυτό ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 10 του ν. 4605/2019 και με το άρθρο 166 του ν. 4512/2018, προβλέπονται τα σχετικά με την πολεοδόμηση των Επιχειρηματικών Πάρκων και ορίζεται ότι "1. Μετά τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της απόφασης του άρθρου 47 παράγραφος 1, τα Επιχειρηματικά Πάρκα του άρθρου 41 παράγραφοι α' έως ε' πολεοδομούνται. Για την πολεοδόμηση του Επιχειρηματικού Πάρκου καταρτίζεται από την ΕΑΝΕΠ πολεοδομική μελέτη με βάση οριζοντιογραφία και υψομετρικό τοπογραφικό και κτηματογραφικό διάγραμμα. Η πολεοδομική μελέτη περιλαμβάνει το πολεοδομικό - ρυμοτομικό σχέδιο, τον πολεοδομικό κανονισμό, έκθεση που περιγράφει και αιτιολογεί τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, τους όρους δόμησης, τις χρήσεις γης και τους σχετικούς περιορισμούς ή απαγορεύσεις ή υποχρεώσεις και κάθε άλλη ρύθμιση που επιβάλλεται από πολεοδομικούς λόγους. 2. [...] 3. α) Με την επιφύλαξη της παραγράφου 9, η πολεοδομική μελέτη εγκρίνεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης ύστερα από γνώμη του αρμόδιου Συμβουλίου Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος. β) Η εφαρμογή της πολεοδομικής μελέτης πραγματοποιείται με την κατάρτιση από την ΕΑΝΕΠ της πράξης εφαρμογής, η οποία εγκρίνεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης. [...] γ) 4. Οι ιδιοκτήτες των ακινήτων που βρίσκονται μέσα στα όρια του Επιχειρηματικού Πάρκου και εντάσσονται στο πολεοδομικό σχέδιο οφείλουν να συμμετάσχουν στις δαπάνες για τη δημιουργία των κοινόχρηστων χώρων και των έργων υποδομής με εισφορές σε γη και σε χρήμα. 5. [...] 6. Η εισφορά σε χρήμα υπολογίζεται στο εμβαδόν της ιδιοκτησίας, όπως αυτή διαμορφώνεται με την πράξη εφαρμογής και ανέρχεται στο δεκαπέντε τοις εκατό (15%) της αξίας που έχει αυτή κατά το χρόνο της έγκρισης της πράξης εφαρμογής. Η εισφορά αυτή βεβαιώνεται από την αρμόδια υπηρεσία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, καταβάλλεται μετά την έγκριση της πράξης εφαρμογής στην οικεία Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία (Δ.Ο.Υ.) σε έξι ισόποσες δόσεις και αποδίδεται αυτούσια, χωρίς να υποβάλλεται σε φόρο ή οποιεσδήποτε κρατήσεις, στην ΕΑΝΕΠ για την υλοποίηση των κοινόχρηστων χώρων και των έργων υποδομής. [...]". Κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων το Επιχειρηματικό Πάρκο αποτελεί οργανωμένο χώρο υποδοχής βιομηχανικών, βιοτεχνικών και, εν γένει, μεταποιητικών, αλλά και άλλων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, ο οποίος, κατά το σύστημα του νόμου, πολεοδομείται και παύει να αποτελεί εκτός σχεδίου περιοχή, με ανάληψη της σχετικής πρωτοβουλίας από συσταθείσα για τον σκοπό αυτό ανώνυμη εταιρεία [Εταιρία Ανάπτυξης Επιχειρηματικού Πάρκου (ΕΑΝΕΠ)] και κατόπιν έγκρισης της ανάπτυξης του Επιχειρηματικού Πάρκου με κοινή υπουργική απόφαση. Στη συνέχεια, η περιοχή στην οποία πρόκειται να αναπτυχθεί Επιχειρηματικό Πάρκο πολεοδομείται με την κατάρτιση από την ΕΑΝΕΠ πολεοδομικής μελέτης (η οποία περιλαμβάνει το πολεοδομικό - ρυμοτομικό σχέδιο και τον πολεοδομικό κανονισμό), η οποία εγκρίνεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ενώ η εφαρμογή της πραγματοποιείται με την κατάρτιση από την ΕΑΝΕΠ της πράξης εφαρμογής, η οποία εγκρίνεται επίσης με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

Εξάλλου, οι ιδιοκτήτες των ακινήτων που βρίσκονται μέσα στα όρια του Επιχειρηματικού Πάρκου και εντάσσονται στο πολεοδομικό σχέδιο οφείλουν να συμμετάσχουν στις δαπάνες για τη δημιουργία των κοινόχρηστων χώρων και των έργων υποδομής με εισφορές σε γη και σε χρήμα, οι δε εισφορές σε χρήμα καταβάλλονται μετά την έγκριση της πράξης εφαρμογής σε ειδικό λογαριασμό της ΕΑΝΕΠ για την πραγματοποίηση των κοινόχρηστων χώρων και των έργων υποδομής. Ο ως άνω χώρος επιλέγεται από ιδιωτικό φορέα που πληροί ορισμένα χαρακτηριστικά, με κριτήρια που αφενός προσιδιάζουν στη φύση του ιδιωτικού φορέα που έχει την πρωτοβουλία για την ίδρυση του Ε.Π. και ιδίως, αυτό της επιχειρηματικής βιωσιμότητας του σχεδίου και ταυτοχρόνως συντείνουν στην ικανοποίηση των κρατικών σκοπών ανάπτυξης περιοχών με υστέρηση, της ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας, της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης, αφετέρου όμως σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος και την εξουδετέρωση των δυσμενών γι' αυτό συνεπειών της βιομηχανικής δραστηριότητας που πρόκειται να αναπτυχθεί στην έκταση του Ε.Π. (ΣτΕ 670/2017).

Περαιτέρω, η πρωτοβουλία ανάπτυξης Επιχειρηματικού Πάρκου ανήκει κατά τα ανωτέρω σε Εταιρεία Ανάπτυξης Επιχειρηματικού Πάρκου (ΕΑΝΕΠ), η οποία ναι μεν έχει υποχρεωτικώς τη νομική μορφή ανώνυμης εταιρείας, πλην όμως είναι εκ του νόμου (άρθρα 41 και 45 Ν.3982/2011) ειδικού σκοπού, αφού έχει αποκλειστικό σκοπό την ανάπτυξη του Ε.Π. ήτοι την πολεοδόμησή του, την κατασκευή των έργων υποδομής και τη διοίκηση και διαχείριση αυτού μέχρι τη μεταβίβασή της στην ΕΔΕΠ (Εταιρεία Διαχείρισης Ε.Π.). Καθ' όλη τη διάρκεια της ελέγχεται και εποπτεύεται από το κράτος, το οποίο διά των οριζόμενων οργάνων του εγκρίνει την ανάπτυξη ενός Επιχειρηματικού Πάρκου και ασκεί εποπτεία, από την υποβολή της αίτησης για την ανάπτυξη του Ε.Π. και των συνοδευτικών τεχνικών μελετών, μέχρι την έκδοση της ΚΥΑ έγκρισης και την έγκριση της Πολεοδομικής Μελέτης και της Πράξης Εφαρμογής. Ειδικότερα, τόσο η πολεοδομική μελέτη, όσο και η πράξη εφαρμογής, εκπονούνται μεν από την ΕΑΝΕΠ, πλην όμως εγκρίνονται από τη Διοίκηση, και μάλιστα αφού έχει προηγηθεί ευρύτατη δημοσιότητα, αναρτήσεις, διαδικασία ενστάσεων, κ.λπ., όπως ρητώς ορίζεται στην παρ. 8 του άρθρου 52 Ν.3982/2011. Επιπλέον, σύμφωνα με την ρητή πρόβλεψη της παρ. 3 του άρθρου 45 του Ν.3982/2011, στο μετοχικό κεφάλαιο αυτής (ΕΑΝΕΠ) δύναται να μετέχει και το Ελληνικό Δημόσιο, όπως και νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α' και Β' βαθμού κ.λπ. , αλλά και σε κάθε περίπτωση, οι ιδιοκτήτες γης και επιχειρήσεις εγκατεστημένες εντός της έκτασης του Ε.Π.

Περαιτέρω οι διατάξεις του τρίτου μέρους του Ν. 3982/2011, που κατά τα πρσαναφερόμενα περιέχουν ειδικές ρυθμίσεις για την πολεοδόμηση των χώρων που προορίζονται να οργανωθούν ως Επιχειρηματικά Πάρκα, αφορούν χώρους που βρίσκονται υποχρεωτικά σε περιοχές εκτός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή οικισμού και όχι χώρους, στους οποίους η κατοικία αποτελεί τη βασική χρήση, ενώ, αν και χρησιμοποιείται η ίδια ορολογία, δεν πρόκειται κατά κυριολεξία για πολεοδόμηση, ήτοι πολεοδομικό σχεδίασμα με την επιστημονική έννοια του όρου, αλλά για ανάπτυξη βιομηχανικής περιοχής με εγκατάσταση παραγωγικών οικονομικών δραστηριοτήτων που δεν συνδέονται με την κατοικία. Ενόψει όλων των ανωτέρω, η διάταξη του άρθρου 52 του Ν. 3982/2011 που ορίζει ότι, όσον αφορά την πολεοδόμηση επιχειρηματικού πάρκου, η πολεοδομική μελέτη και η πράξη εφαρμογής καταρτίζεται από την εταιρία ανάπτυξης επιχειρηματικού πάρκου (ΕΑΝΕΠ), δεν αντίκειται στο άρθρο 24 παρ. 2 του Συντάγματος.

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 52 παρ. 12 του Ν. 3982/2011, που προστέθηκε με το άρθρο 52 παρ. 5 του Ν. 4442/2016 "Κατά τα λοιπά, για ό,τι δε ρυθμίζεται ρητά στο παρόν άρθρο, που ισχύει κατά παρέκκλιση, εφαρμόζονται οι διατάξεις του Ν. 1337/1983 και άλλων γενικών πολεοδομικών διατάξεων". Δεδομένου ότι τα σχετικά περί καταλήψεων των μη αποζημιούμενων επιφανειών γης, δεν ρυθμίζονται ειδικώς στο ειδικό περί πολεοδόμησης Ε.Π. αυτό άρθρο (52 Ν.3982/2011), έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 12 παρ.7 Ν.1337/1983 σύμφωνα με την οποία "α... β) Αμέσως μετά την κύρωση και μεταγραφή των πράξεων εφαρμογής, ο οικείος ΟΤΑ, το Δημόσιο ή τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, καθώς και κάθε ενδιαφερόμενος, μπορούν να καταλάβουν τα νέα ακίνητα που διαμορφώθηκαν με την πράξη εφαρμογής και περιέρχονται σ' αυτούς με την προϋπόθεση, ότι έχουν καταβληθεί οι αποζημιώσεις της προηγούμενης περίπτωσης (α). Δικαιώματα της επόμενης περίπτωσης (δ) μετατρέπονται σε ενοχική αξίωση για αποζημίωση. Σε περίπτωση άρνησης του κατόχου ή νομέως να παραδώσει το ακίνητο που του αφαιρείται σύμφωνα με την πράξη εφαρμογής εντός 15 ημερών από της εις αυτόν εγγράφου προσκλήσεως, διατάσσεται η αποβολή του με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που εκδίδεται μετά από αίτηση των παραπάνω ενδιαφερομένων, κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων". Ενόψει τούτων, η εν λόγω διάταξη, επιτρέποντας την κατάληψη (και επομένως αφαίρεση) των υποχρεωτικούς εισφερομένων τμημάτων γης, δεν αντίκειται στην διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 17 του Συντάγματος αφού η διάταξη αυτή, ρυθμίζοντας τη στέρηση αγαθών, για λόγους δημόσιας ωφέλειας, υπό τους όρους του νόμου, δεν διαταράσσει εις βάρος των υπόχρεων σε εισφορά γης ιδιοκτητών τη δίκαιη ισορροπία που πρέπει να κυριαρχεί μεταξύ της προστασίας του δικαιώματος της ιδιοκτησίας τους και του γενικού συμφέροντος, μη προβλέποντας μέτρο εις βάρος του εν λόγω δικαιώματος που τελεί σε δυσαναλογία προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. Σημειώνεται ότι, κατά παραπομπή του άρθρου 52 του Ν. 3982/2011, η παραπάνω διάταξη του άρθρου 12 παρ.7 Ν. 1337/1983 εφαρμόζεται και στην περίπτωση πολεοδόμησης των Επιχειρηματικών Πάρκων αφού και η ανάπτυξη αυτών γίνεται σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 42 του Ν. 3982/2011, για λόγους δημόσιας ωφέλειας, ήτοι για την οικονομική πρόοδο και την επιχειρηματική ανάπτυξη της χώρας, στο πλαίσιο εφαρμογής του εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού, την προστασία του περιβάλλοντος, την προώθηση της πράσινης ανάπτυξης και επιχειρηματικότητας και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των πολιτών. Για τους ίδιους λόγους, δεν έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 17 του Συντάγματος, η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 48 του Ν. 3982/2011 απόκτηση εκ μέρους της ΕΑΝΕΠ της κυριότητας των εκτάσεων που προέρχονται από εισφορά σε γη για δημιουργία κοινόχρηστων ή κοινωφελών χώρων, χωρίς αντάλλαγμα, αλλά και διότι σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, σε αυτή (ΕΑΝΕΠ) δύνανται να μετέχουν όλοι οι ιδιοκτήτες γης (παρ. 3 του άρθρου 45 Ν.3982/2011), η κυριότητα αυτή αποκτάται αποκλειστικά και μόνον για τη δημιουργία των κοινοχρήστων και κοινωφελών χώρων και των έργων υποδομής του Ε.Π., οι δε κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι και γενικώς τα έργα υποδομής που θα κατασκευασθούν, δεν παραμένουν κατά κυριότητα στην ΕΑΝΕΠ, αλλά περιέρχονται δια συμβολαιογραφικού εγγράφου στην Εταιρεία Διαχείρισης Ε.Π. (ΕΔΕΠ) και είναι προς χρήση και όφελος όλων των ιδιοκτητών, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 48 παρ. 2 του ίδιου νόμου.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση. Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 8/2018, ΟλΑΠ 7/2006).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο κρίνοντας ότι οι διατάξεις των άρθρων 52 και 48 του Ν. 3982/2011 δεν αντίκεινται στα άρθρα 24 παρ. 2 και 17 παρ. 2 του Συντάγματος και στο άρθρο 107 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ε.Ε. , προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία των τελευταίων αυτών διατάξεων και απέρριψε την έφεσή τους επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση. Από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι με αυτήν, αναφορικά με τον παραπάνω λόγο, αφού εκτίθεται η μείζων πρότασή της με την παράθεση της νομικής σκέψης που προαναφέρεται και στην παρούσα απόφαση, έγινε δεκτό ότι οι διατάξεις του Ν. 3982/2011 που ρυθμίζει τα σχετικά με την πολεοδόμηση επιχειρηματικών πάρκων δεν αντίκεινται στα άρθρα 24 παρ. 2, 17 παρ. 2 του Συντάγματος και απορρίφθηκε ο πρώτο λόγος της έφεσης, με τον οποίο οι εκκαλούντες, ήδη αναιρεσείοντες παραπονούντο για την σιγή απόρριψη των ισχυρισμών τους από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Έτσι, που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 24 παρ. 2 , 17 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και εκείνες του Γ' Μέρους του Ν. 3982/2011, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στη νομική σκέψη της παρούσας και, συνεπώς, ο ως άνω πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος. Σύμφωνα με το άρθρο 107 παρ.1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ: "1. Ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό δια της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός αν οι Συνθήκες ορίζουν άλλως. 2. Συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά: α) οι ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρος... β) ...γ) ...3. Δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά: α) οι ενισχύσεις για την προώθηση της οικονομικής αναπτύξεως περιοχών, στις οποίες το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθως χαμηλό ή στις οποίες επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση, καθώς και των περιοχών που αναφέρονται στο άρθρο 349, λαμβάνοντας υπόψη τη διαρθωτική, οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση.....".

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αρ. 14 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι καίτοι τόσο ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου όσο και ενώπιον του Εφετείου ισχυρίσθηκαν ότι με τη διάταξη του άρθρου 48 του Ν. 3982/2011 παραβιάζεται το άρθρο 107 της παρ. 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ε.Ε., το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως αόριστο το σχετικό ισχυρισμό τους. Από την παραδεκτή επισκόπηση της 01-02-2021 έφεσης των αναιρεσειόντων προκύπτει ότι με το δεύτερο λόγο αυτής οι αναιρεσείοντες παραπονούντο για τη σιγή απόρριψη του ισχυρισμού που προέβαλαν πρωτοδίκως, ότι η απόκτηση από την αναιρεσίβλητη κυριότητας μέρους της ιδιοκτησίας τους για δημιουργία κοινόχρηστων χώρων χωρίς αντάλλαγμα, βάσει της διάταξης του άρθρου 48 του Ν. 3982/2011, παραβιάζει το άρθρ. 107 παρ.1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ, καθόσον συνιστά κρατική ενίσχυση με τη μορφή αναγκαστικής παραχώρησης ατομικών ιδιοκτησιών χωρίς αντάλλαγμα. Ο ανωτέρω ισχυρισμός είναι αόριστος, αφού οι αναιρεσείοντες δεν επικαλέσθηκαν ότι με τις διατάξεις του Ν. 3982/2011 και ειδικότερα το άρθρο 48 αυτού, προκαλείται νόθευση του ανταγωνισμού και επηρεάζονται οι μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, όπως απαιτείται από την παραπάνω διάταξη. Επομένως, το Εφετείο, που απέρριψε ως αόριστο τον προαναφερθέντα ισχυρισμό των αναιρεσειόντων δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ.14 ΚΠολΔ. και ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλονται οι παραπάνω αιτιάσεις, είναι αβάσιμος. Από τις διατάξεις των άρθρων 68 και 556 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι για το παραδεκτό των λόγων της αναίρεσης, πρέπει ο αναιρεσείων να έχει έννομο συμφέρον να ανατρέψει την προσβαλλόμενη απόφαση, ένεκα σφάλματος που αναφέρεται στον αναιρετικό λόγο. Έτσι, στην περίπτωση που η προσβαλλόμενη με αναίρεση απόφαση έχει επάλληλες αιτιολογίες (κύριες και επικουρικές) από τις οποίες η κάθε μία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, αν έστω και μία από αυτές δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς με λόγο αναίρεσης, διότι οι κατ' αυτής λόγοι απορρίπτονται, οι λόγοι αναίρεσης που πλήττουν τις υπόλοιπες είναι αλυσιτελείς (ΟλΑΠ25/2003, ΑΠ713/2020, ΑΠ1518/2017, ΑΠ383/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, ο πρώτος, κατά ένα μέρος και ο τρίτος λόγοι της αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες, κατ' επίκληση των πλημμελειών των αριθμών 1α' και 19 αντίστοιχα, από το άρθρο 559 ΚΠολΔ, πλήττουν την επάλληλη αιτιολογία, με την οποία το Εφετείο απέρριψε τον ίδιο προαναφερόμενο ισχυρισμό ως αβάσιμο, είναι αλυσιτελείς, εφόσον με την μη πληττόμενη αποτελεσματικά, κύρια αιτιολογία του Εφετείου, με την οποία ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, στηρίζεται αυτοτελώς το απορριπτικό πόρισμα.
Συνεπώς οι πρώτος (κατά το παραπάνω σκέλος) και τρίτος αναιρετικοί λόγοι είναι απορριπτέοι.

Κατ' ακολουθίαν των προεκτεθέντων και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, η από 06-10-2022 αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ). Τέλος, οι αναιρεσείοντες που νικήθηκαν, πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 06-10-2022 αίτηση αναίρεσης της 4725/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Μαϊου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή