Απόφαση 695 / 2026    (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 695/2026
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευτύχιο Νικόπουλο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Βαρβάρα Πάπαρη, Μαρία Πετσάλη, Στυλιανή Μπλέτα και Άλκηστη Σιάννου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Μαΐου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Συνεταιριστικής Τράπεζας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΣΥΝ. ΠΕ.", που εδρεύει στα Τρίκαλα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Τριανταφυλλιά Κιουρκτσίδου και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα και στην προκειμένη περίπτωση και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Αλεξανδρούπολης, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ευτυχία Τσούντου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/7/2015 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 429/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4119/2020 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16/6/2022 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Με την κρινόμενη από 16-6-2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθ. 4119/2020 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, επί της από 10-4-2018 έφεσης του αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου κατά της υπ' αριθ. 429/2018 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 20-7-2015 αγωγή της αναιρεσείουσας τραπεζικής εταιρείας και υποχρεώθηκε το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει στην αναιρεσείουσα το συνολικό ποσό των 806.998,68 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Με την προσβαλλόμενη απόφασή του το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη (429/2018) απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κράτησε και δίκασε την αγωγή και απέρριψε αυτή ως κατ' ουσία αβάσιμη. Η ως άνω αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 553, 553, 556, 564 § 3, 566 § 1 του ΚΠολΔ). Επομένως, η αίτηση αυτή είναι παραδεκτή (άρθρο 577 § 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 § 3 ΚΠολΔ).
ΙΙ.Α. Το άρθρο 862 του ΑΚ ορίζει ότι "Ο εγγυητής ελευθερώνεται, εφόσον από πταίσμα του δανειστή έγινε αδύνατη η ικανοποίησή του από τον οφειλέτη". Επομένως, κατά τη διάταξη αυτή, οι προϋποθέσεις ελευθέρωσης του εγγυητή από την ευθύνη του είναι η επιγενόμενη αδυναμία του οφειλέτη να ικανοποιήσει τον δανειστή και πταίσμα του τελευταίου που τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την αδυναμία (ΑΠ 85/2025). Επίσης, σύμφωνα με το Ν. 2322/1995, το Ελληνικό Δημόσιο μπορεί να παρέχει την εγγύησή του για την κάλυψη δανείων, εγγυητικών επιστολών και πιστώσεων που χορηγούν οι τράπεζες προς ιδιωτικές επιχειρήσεις και επαγγελματίες. Για την παροχή της εγγύησης του Δημοσίου εκδίδεται απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (άρθρο 1 του Ν. 2322/1995), με την οποία οριοθετούνται συγκεκριμένα οι περιοχές ή οι κλάδοι που ενισχύονται, τίθενται οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν στις ενισχυόμενες επιχειρήσεις και καθορίζονται οι βασικοί όροι που πρέπει να διέπουν τις χρηματοδοτήσεις, για τις οποίες παρέχεται η εγγύηση του Δημοσίου. Η ως άνω εγγύηση του Δημοσίου διέπεται καταρχήν από τις ειδικές ρυθμίσεις του Ν. 2322/1995, σε συνδυασμό με τις υπουργικές αποφάσεις που εκδόθηκαν, κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 1 αυτού. Οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα που διέπουν την εγγύηση (ΑΚ 847 επ.) εφαρμόζονται συμπληρωματικά, εφόσον αυτό δεν αποκλείεται από τις ειδικές ρυθμίσεις του Ν. 2322/1995 και των συναφών υπουργικών αποφάσεων (ΑΠ 272/2025, ΑΠ 662/2025, ΑΠ 828/2025). Ειδικότερα, οι υπουργικές αποφάσεις χορήγησης της εγγύησης του Δημοσίου αποτελούν το αντίστοιχο της δήλωσης παροχής εγγύησης, που θα απαιτείτο στην περίπτωση ιδιώτη εγγυητή και η εγγύηση αυτή παρέχεται προς τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εκάστοτε αντίστοιχης υπουργικής απόφασης, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 1 του Ν. 2322/1995, από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΓνωμΝΣΚ 18/2013). Το δε άρθρο 11 του Ν. 2322/1995, όπως ίσχυε πριν την κατάργησή του με το άρθρο 106 § 1 του Ν. 4549/2018, όριζε ότι: "1. Το Ελληνικό Δημόσιο, ως εγγυητής, προβαίνει σε εξόφληση των υποχρεώσεών του που απορρέουν από την κατάπτωση των εγγυήσεων που έχει παράσχει μετά από προηγούμενη βεβαίωση, ως εσόδων του, των σχετικών ποσών στις αρμόδιες Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.) και με βάση τα δικαιολογητικά που καθιστούν δυνατή τη βεβαίωση και την πλήρη υποκατάστασή του στα δικαιώματα του πιστωτικού ιδρύματος ή άλλου φορέα που χορήγησε το δάνειο, την εγγυητική επιστολή ή την πίστωση γενικά, τόσο κατά των πρωτοφειλετών όσο και κατά των εγγυητών και λοιπών συνυπόχρεων. 2. Οι ασφάλειες που χορηγούνται από τους πρωτοφειλέτες, τους εγγυητές και άλλους συνυπόχρεους στο όνομα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των λοιπών φορέων για την εξασφάλιση των δανείων, εγγυητικών επιστολών ή πιστώσεων, λειτουργούν υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου από τη βεβαίωση και μόνο ως εσόδων του, των εγγυημένων ανεξόφλητων οφειλών. 3. (...). 4. Αν από υπαιτιότητα του δανειστή ή πιστωτή δεν συνέτρεχαν ή εκ των υστέρων εξέλειπαν οι προϋποθέσεις χορήγησης της εγγύησης, το Δημόσιο ελευθερώνεται και τυχόν εντολές πληρωμής, λόγω κατάπτωσης της εγγύησης, ανακαλούνται και εκπίπτονται από τις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες όπου έχουν βεβαιωθεί τα αντίστοιχα ποσά με μέριμνα της Δ/νσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών (Γ.Λ.Κ.-Δ25)...". Έτσι, στο άρθρο 11 § 4 του Ν. 2322/1995 προβλέπεται ειδική, αναγκαστικού δικαίου, διάταξη για την ελευθέρωση του εγγυητή Ελληνικού Δημοσίου από τη δοθείσα εγγύηση, δυναμένου, ότι σε περίπτωση που ενάγεται υπό την ιδιότητά του ως εγγυητή, να προβάλει σχετική ένσταση εφόσον: α) δεν συνέτρεχαν κατά τον χρόνο που δόθηκε η εγγύηση ή εξέλιπαν εκ των υστέρων οι προϋποθέσεις, υπό τις οποίες χορηγήθηκε αυτή, β) η παράβαση αυτή έγινε από υπαιτιότητα (δόλο ή αμέλεια) είτε του δανειστή είτε του πιστωτή είτε και των δύο και γ) η διαπίστωση της μη τήρησης των όρων γίνει από την αρμόδια κατά την παρ. 5 του Ν. 2322/1995 για τη βεβαίωση της πλήρωσης αυτών και την επακόλουθη πλήρη υποκατάσταση του Ελληνικού Δημοσίου στα έναντι του οφειλέτη πιστωτή δικαιώματα του δανειστή 25η Δ/νση Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών του Υπουργείου Οικονομικών, η οποία αποτελεί την αρμόδια υπηρεσία διαπίστωσης της πλήρωσης ή μη των όρων και προϋποθέσεων, υπό τις οποίες δόθηκε η εγγύηση. Στο ανωτέρω άρθρο δεν τίθεται ως πρόσθετη προϋπόθεση για την άσκηση του δικαιώματος του Δημοσίου να επικαλεστεί την ρήτρα ελευθέρωσής του από την εγγυητική του ευθύνη, η ανάκληση της Υπουργικής Απόφασης, με την οποία δόθηκε αυτή καθώς και των ατομικών διοικητικών πράξεων, με τις οποίες υλοποιήθηκε η Υπουργική Απόφαση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ούτε και υφίσταται χρονικό όριο για την επίκληση αυτή, η οποία συνεπώς είναι δυνατή, ακόμη και αν το Δημόσιο έχει ήδη προβεί στην πληρωμή του πιστωτικού ιδρύματος. Αντίθετη εκδοχή δεν μπορεί να συναχθεί ούτε από το άρθρο 6 της υπ' αριθ. 2/478/0025 Υπουργικής Απόφασης, που αναφέρει ότι το Δημόσιο, αν διαπιστωθεί η ελευθέρωσή του δια της ανωτέρω 25ης Δ/νσης του Υπουργείου Οικονομικών ανακαλεί την εγγύηση, αφού κατά την σαφή έννοια της διάταξης αυτής ως "ανάκληση της εγγύησης" δεν νοείται η ανάκληση της πράξης, με την οποία αυτή δόθηκε, αλλά η ενεργοποίηση της ρήτρας ελευθέρωσης, εφόσον η 25η Δ/νση διαπιστώσει τη μη τήρηση των τεθέντων όρων και προϋποθέσεων και η διαγραφή της βεβαιούμενης απαίτησης και των τυχόν εντολών πληρωμής, κοινοποιώντας την πράξη αυτή και στον πρωτοφειλέτη, χωρίς να τίθεται ως προϋπόθεση για τη διαπίστωση της μη τήρησης των όρων και προϋποθέσεων η προηγούμενη ανάκληση της πράξης, με την οποία δόθηκε η εγγύηση (ΑΠ 662/2025, ΑΠ 1791/2025, ΑΠ 1903/2022). Οι προϋποθέσεις για την ελευθέρωση του Δημοσίου από την εγγύηση κατά την διάταξη του άρθρου 11 § 4 του Ν. 2322/1995 είναι: α) να χορηγήθηκε έγκυρα και να είναι σε ισχύ η εγγύηση του Δημοσίου, β) εξαρχής να μη συνέτρεχαν ή εκ των υστέρων να εξέλειπαν οι προϋποθέσεις χορήγησης της εγγύησης, γ) να συντρέχει υπαιτιότητα της δανείστριας τράπεζας και δ) να υφίσταται αιτιώδης συνάφεια, συνιστάμενη στο ότι η εξαρχής ή μεταγενέστερη μη συνδρομή μίας ή περισσοτέρων από τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τη χορήγηση της εγγύησης του Δημοσίου, οφείλεται σε παράνομες πράξεις ή παραλείψεις της δανείστριας Τράπεζας. Ως υπαιτιότητα νοείται, στην περίπτωση αυτή, όχι μόνον ο δόλος και η βαριά αμέλεια, αλλά και η ελαφρά αμέλεια του δανειστή ή πιστωτή ως προς την εκτέλεση των όρων της σύμβασης, χωρίς, βεβαίως, να αποκλείονται περιστατικά που στοιχειοθετούν καταχρηστική άσκηση των σχετικών δικαιωμάτων, κατά τα άρθρα 281, 862 και 914 ΑΚ (ΑΠ 272/2025, ΑΠ 662/2025, ΑΠ 731/2024). Όμοιου περιεχομένου με αυτήν του άρθρου 11 § 4 του Ν. 2322/1995 είναι η διάταξη του άρθρου 126 § 4 του Ν. 4270/2014 (Δημόσιο Λογισμικό, ΦΕΚΑ 143/28-6-2014), όπου, επίσης, προβλέπεται ότι εάν η εγγύηση δεν χορηγήθηκε έγκυρα λόγω πταίσματος του δανειστή ή πιστωτή, το Δημόσιο ελευθερώνεται και τυχόν εντολές πληρωμής, λόγω κατάπτωσης της εγγύησης, ανακαλούνται και εκπίπτονται από τις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες, όπου έχουν βεβαιωθεί τα αντίστοιχα ποσά, με μέριμνα της αρμόδιας Διεύθυνσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και συνεπώς η προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 126 § 4 του Ν. 4270/2014 επαναλαμβάνει τη ρύθμιση του ήδη καταργηθέντος άρθρου 65 § 4 του Ν. 2362/1995 (ΑΠ 1254/2023). Τέλος, σημειώνεται ότι οι διατάξεις που ρυθμίζουν την παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου για την τραπεζική χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, του Ν. 2322/1995, αφορούν και θεραπεύουν το δημόσιο και γενικότερο συμφέρον, έχουν επιτακτικό χαρακτήρα και, ως εκ τούτου, συνιστούν κανόνες αναγκαστικού δικαίου, των οποίων η εφαρμογή δεν δύναται να αποκλεισθεί από την ιδιωτική βούληση (ΑΠ 738/2023).
Β. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με εσφαλμένη εφαρμογή (ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005, ΑΠ 828/2025, ΑΠ 11/2025). Αν το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η ανωτέρω παραβίαση κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στον νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε τον νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΑΠ 828/2025, ΑΠ 11/2025).
Γ. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, η αναιρεσείουσα μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για την πλημμέλεια από το αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο, εσφαλμένα ερμήνευσε τις διατάξεις του άρθρου 862 του ΑΚ και του άρθρου 11 § 4 του Ν. 2322/1995 και εσφαλμένα υπήγαγε όσα έκρινε ότι αποδείχθηκαν, όπως διαλαμβάνονται αυτά στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης, στις εν λόγω διατάξεις, με συνέπεια να δεχθεί (εσφαλμένα) ότι το εναγόμενο - αναιρεσίβλητο ελευθερώθηκε από την εγγύησή του που είχε αναλάβει προς αυτήν (αναιρεσείουσα) για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της ανώνυμης εταιρείας "…" από σύμβαση πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, που είχε συνάψει η άνω εταιρεία με την ίδια (αναιρεσείουσα) και είχαν εγγυηθεί οι Ε. Γ. και Κ. Γ. και να απορρίψει την αγωγή της, με την οποία ζητούσε, αφού καταπέσει η εγγύηση του εναγομένου υπέρ αυτής, να υποχρεωθεί το τελευταίο ως εγγυητής να της καταβάλει α) ως προς την από 29-9-2009 σύμβαση το συνολικό ποσό το ποσό των 341.197,69 ευρώ και β) ως προς την από 15-10-2010 σύμβαση το συνολικό ποσό των 465.800,99 ευρώ και συνολικά το ποσόν 806.998,68 ευρώ με το νόμιμο τόκο κατά τις διακρίσεις που αναφέρονται στην αγωγή. Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης 4119/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα ως προς την ουσία της διαφοράς: "Στο πλαίσιο των διατάξεων του ν. 2322/1995 περί παροχής εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου αποφασίστηκε με την 2/14709/0025/22.4.2009 Απόφαση του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών η παροχή εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά Ιδρύματα για την ρύθμιση οφείλουν που προέρχονται από δάνεια που χορηγήθηκαν σε βιοτεχνικές, βιομηχανικές, μεταλλευτικές, ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και κτηνοτροφικές επιχειρήσεις βιοτεχνικού και βιομηχανικού τύπου που είναι εγκατεστημένες και λειτουργούν στην Περιφέρεια (μεταξύ άλλων) Τρικάλων. Σε εφαρμογή της ανωτέρω απόφασης η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη τραπεζική εταιρία προέβη στη ρύθμιση οφειλής και στη χορήγηση νέου κεφαλαίου κίνησης στην πιστούχο εταιρία με την επωνυμία "…" που εδρεύει στην Πύλη Τρικάλων, υπό την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, κατά ποσοστό 80%. Ειδικότερα η συμβατική σχέση της ενάγουσας με την εν λόγω εταιρεία είχε ξεκινήσει από το έτος 2005. Συγκεκριμένα με την υπ' αριθμόν …2005 σύμβαση Χορήγησης πίστωσης που συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας την επωνυμία "…", χορηγήθηκε στην ως άνω εταιρεία χρηματοδότηση οποιοσδήποτε μορφής με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό καθώς και με δάνεια τακτής λήξης έναντι πληρωμής τόκου, αρχικά μέχρι του ποσού των 265.000 ευρώ, με το εκάστοτε ισχύον κυμαινόμενο επιτόκιο ανά κατηγορία χρηματοδότησης κατά τους ειδικότερους όρους των σχετικών άρθρων της εν λόγω σύμβασης. Εν συνεχεία, με ταυτάριθμες και πρόσθετες συμπληρωματικές πράξεις, αυξητικές του ορίου της πίστωσης, οι οποίες αποτελούν ενιαίο σύνολο με την ως άνω σύμβαση η ενάγουσα τράπεζα αύξησε το όριο του ποσού της πίστωσης που χορήγησε στην ως άνω εταιρεία με τη μορφή του ανοικτού αλληλόχρεου λογαριασμού. Ειδικότερα με τις υπ' αριθμ.: (α) …2006), (β) …2006 (γ) …2007 (δ) …2007, (ε) …2007) (στ) …2008 (ζ) …2008 (η) …2008 (θ) …2008, (ι) …2008 και (ια) …2009 πρόσθετες πράξεις, το όριο της πίστωσης αυξήθηκε διαδοχικά και αντιστοίχως στα (α) 365.000 Ευρώ, (β) 875.000 Ευρώ, (γ) 1.000.000 Ευρώ, (δ) 1.150.000 Ευρώ, (ε) 1.300.000 Ευρώ, (στ) 1.500.000 Ευρώ, (ζ) 1.800.000 Ευρώ, (η) 2.000.000 Ευρώ, (θ) 2.250.000 Ευρώ, (ι) 2.350.000 Ευρώ και εν τέλει (ια) μετά την τελευταία αυξητική με αριθμό … πρόσθετη πράξη, το όριο της πίστωσης αυξήθηκε έως το ποσό των 2.450.000 Ευρώ.
Περαιτέρω, δυνάμει της υπ' αριθμόν πρωτ. … Υπουργικής Απόφασης και κατόπιν της από …2009 Επιστολής της πιστούχου εταιρίας, με την υπ' αριθμ. …2009 επιστολή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, 25η Διεύθυνση Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών (εφεξής η Δ25) με θέμα "Παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου στην επιχείρηση "…" έγινε γνωστό στην ως άνω πιστούχο και την ενάγουσα Τράπεζα ότι το Συμβούλιο Διαχείρισης και Αξιολόγησης της εγγυητικής ευθύνης του Δημοσίου κατά την συνεδρίαση του στις 29.07.2009, κατά πρώτον ενέκρινε την παροχή της εγγύησης του Ε.Δ σε ποσοστό 80 % για τη ρύθμιση των οφειλών αυτής προς την ενάγουσα Τράπεζα κατά την 31.12.2008 συνολικού ποσού 396.706,63 ευρώ υπό τους όρους της διατήρησης των υφιστάμενων ενοχικών εξασφαλίσεων και εμπραγμάτων εξασφαλίσεων επί ακινήτων, ήτοι Α' σειράς προσημείωση υποθήκης ποσού 350.000 Ευρώ επί γηπέδου με εμβαδό 24.440 τ.μ, με μεταλλικό κτίριο 1.600 τ.μ. που βρίσκεται επί της Ε.Ο Τρικάλων Άρτης στο Παλαιομονάστηρο του Δήμου Γόμφων και Α' σειράς προσημείωση υποθήκης, ποσού 200.000 Ευρώ, επί γηπέδου με εμβαδό 5.000 τ.μ. με μεταλλικό κτίριο 900 τ.μ. επί της οδού … στην Πύλη, οι οποίες θα εξασφαλίζουν αποκλειστικά τις ρυθμιζόμενες οφειλές. Επίσης, με την ίδια επιστολή της Δ25, εγκρίθηκε η παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου σε ποσοστό 80% σύμφωνα με τις διατάξεις της υπ' αριθμόν … απόφασης του ΥΠΟΙΟ για την χρηματοδότηση της επιχείρησης αυτής με νέο κεφάλαιο κίνησης ποσού 500.000,00 Ευρώ από την ενάγουσα Τράπεζα με τους εξής όρους: (α) Τη λήψη της προσωπικής εγγύησης των εταίρων της επιχείρησης, (β) Ποσό 400.000 Ευρώ θα εξασφαλίζεται με εγγραφή ισόποσης προσημείωσης υποθήκης επί των κάτωθι επιχειρηματικών ακινήτων και του επί αυτών εμπεπηγμένου μηχανολογικού εξοπλισμού και εφ' όσον υφίσταται αξία ελεύθερη βαρών επί αυτών: i) γήπεδο 24.440 τ.μ. με μεταλλικό κτίριο 1.600 τ.μ. επί της Ε.Ο … στο Παλαιομονάστηρο του Δήμου Γόμφων και ii) γήπεδο 5.000 τ.μ. με μεταλλικό κτίριο 900 τ.μ. επί της οδού … στην Πύλη, iii) Το υπόλοιπο ποσό των 100.000,00 Ευρώ θα εξασφαλίζεται με ενεχυρίαση ασφαλιστηρίων συμβολαίων, επί εμπορευμάτων, προϊόντων ή και πρώτων υλών συνολικής αξίας 120.000,00 Ευρώ η οποία θα παραμένει σταθερή καθ' όλη τη διάρκεια της παρεχόμενης εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου. Κατόπιν των ανωτέρω, στις 29.09.2009, η ενάγουσα προέβη στην υπογραφή της υπ' αριθμ. … σύμβασης αναγνώρισης και ρύθμισης οφειλής με την πιστούχο εταιρία με την επωνυμία "…" που εδρεύει στην Πύλη Τρικάλων και με τους Γ. Ε. του Ε. και Γ. Κ. ως εγγυητές. Δυνάμει της εν λόγω σύμβασης σε εκτέλεση και εφαρμογή της υπ' αριθμόν πρωτ. …2009 Υπουργικής απόφασης και των ειδικότερων όρων της εγκριτικής υπ' αριθμόν …2009 απόφασης της 25ης διεύθυνσης κίνησης κεφαλαίων εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών με τις οποίες εγκρίθηκε η παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου υπέρ της ως άνω επιχείρησης, συμφωνήθηκε με την πιστούχο εταιρία να ρυθμισθεί το ποσό των οφειλών αυτής μέχρι το ποσό των 396.707 Ευρώ, ενώ διαχωρίστηκε λογιστικά το ποσό της οφειλής έως το ως άνω ύψος αποτελώντας νέο προϊόν δανείου προς διευκόλυνση της αποπληρωμής της πιστούχου, με διακανονισμό εξόφλησης. Για την αποπληρωμή του ως άνω ποσού της ρύθμισης σε ποσοστό 80%, εγγυήθηκε, υπέρ της πιστούχου, το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο. Το δάνειο χορηγήθηκε με περίοδο χάριτος μέχρι την 30/06/2010. Συμφωνήθηκε δε ότι οι τόκοι, που θα υπολογιστούν κατά την περίοδο χάριτος θα ανακεφαλαιοποιηθούν την 30.06.2010 και θα αποτελέσουν με το κεφάλαιο των υπό ρύθμιση οφειλών, ένα ενιαίο δάνειο (άρθρο 3 της πρόσθετης πράξης). Συμφωνήθηκε δε κατόπιν αναγνωρίσεως του ύψους της ρυθμισθείσας οφειλής από την πιστούχο και με την συνυπογραφή των λοιπών συμβαλλομένων ως εγγυητών κατά τους όρους της σύμβασης και των ως άνω αποφάσεων, αποπληρωτέα (η οφειλή) σε δεκαοχτώ ίσες εξάμηνες τοκοχρεωλυτικές δόσεις με το ίδιο ως άνω κυμαινόμενο συμβατικό επιτόκιο σύμφωνα με το σύστημα της σύνθετης τοκοχρεωλυσίας, η πρώτη των οποίων ορίστηκε καταβλητέα την 31.12.2010 και η τελευταία την 30.06.2019 με περίοδο χάριτος έως την ημερομηνία καταβολής της πρώτης δόσης (άρθρο 4.1. της πρόσθετης πράξης). Η πίστωση συνομολογήθηκε έντοκη με ετήσιο επιτόκιο κυμαινόμενο, αποτελούμενο από το ελάχιστο δανειστικό επιτόκιο χορηγήσεων, το οποίο κατά την ημερομηνία σύναψης της σύμβασης, ανήρχετο σε 6,75%, πλέον του περιθωρίου 5% και πλέον της εισφοράς του Ν. 128/75 (ανερχόμενη κατά τη σύναψη σε 0,6%). Οι συμβαλλόμενοι συνομολόγησαν και αποδέχθηκαν ως Ελάχιστο Δανειστικό Επιτόκιο αυτό που κάθε φορά ανακοινώνει η Τράπεζα με δημοσίευση της στον τοπικό πολιτικό ή οικονομικό τύπο (άρθρο II παρ.2). Σε περίπτωση καθυστέρησης, ο τόκος υπερημερίας συμφωνήθηκε σε ποσοστό 2,5% πάνω από το εκάστοτε ισχύον για τη σύμβαση επιτόκιο (άρθρο 5). Συμφωνήθηκε επίσης και αναγνωρίστηκε από την πιστούχο και τους εγγυητές, ότι αποσπάσματα, εξηγμένα από τα βιβλία της Τράπεζας ή αντίγραφα αυτών (που μπορεί να είναι και με μηχανογραφικό σύστημα) τα οποία εμφανίζουν την κίνηση του λογαριασμού του δανείου και το υπόλοιπο που θα οφείλεται, αποτελούν πλήρη απόδειξη των απαιτήσεων της τράπεζας κατά του οφειλέτη, επιτρεπόμενης όμως ανταπόδειξης. Τα ίδια συμφωνήθηκε ότι θα ισχύουν και για το λογαριασμό που θα τηρεί η τράπεζα σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης (άρθρο 10 της πρόσθετης πράξης). Οι εγγυητές Ε. Γ. και Κ. Γ. συνομολόγησαν όλα τα συμφωνηθέντα με τη σύμβαση ρύθμισης οφειλής και εγγυήθηκαν την τήρηση όλων των όρων της με αριθμό … σύμβασης και των πρόσθετων πράξεων αυτής και την ολοσχερή εξόφληση της οφειλής, κατά κεφάλαιο τόκους, έξοδα και ανατοκισμό κατά το κλείσιμο και μετά το κλείσιμο του δανειακού λογαριασμού, παραιτούμενοι από τις ενστάσεις των άρθρων 862-869 ΑΚ και από το ευεργέτημα διζήσεως και τις τυχόν προσωποπαγείς ή άλλες ενστάσεις της πιστούχου κατά της Τράπεζας, ευθυνόμενοι αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με την πιστούχο εταιρία (άρθρο 8 της πρόσθετης πράξης). Τέλος, συμφωνήθηκε ότι η ρύθμιση τελεί υπό τον όρο της διατήρησης των υφιστάμενων ενοχικών και εμπράγματων εξασφαλίσεων επί των ακινήτων που αναφέρονται στη με αριθμό …2009 επιστολή της Δ25, ώστε να είναι σε ισχύ η ρύθμιση και η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Επίσης, στις 15.10.2009, η ενάγουσα προέβη στην κατάρτιση της υπ' αριθμόν … πρόσθετης πράξης τοκοχρεωλυτικού δανείου μέσω ανοικτού αλληλόχρεου λογαριασμού με την πιστούχο εταιρεία και τους Γ. Ε. του Ε. και Γ. Κ. του Ε., ως εγγυητές. Συνεπεία της σύμβασης αυτής που αντλεί κάλυμμα από την ίδια ως άνω σύμβαση παροχής πίστωσης με την πρόσθετη εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου κατ' εφαρμογή και εκτέλεση των ιδίων ως άνω αποφάσεων συμφωνήθηκε με την πιστούχο εταιρεία να της χορηγηθεί από την ενάγουσα Τράπεζα έντοκο τοκοχρεωλυτικό δάνειο (νέο κεφάλαιο κίνησης) ποσού 500.000 Ευρώ. Ειδικότερα ορίστηκε, ότι το ποσό του δανείου ότι θα καταβληθεί σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στο άρθρο 1 της σύμβασης και θα εξοφληθεί κατά το σύστημα των εξαμηνιαίων τοκοχρεωλυτικών δόσεων εντός επτά (7) ετών σε έντεκα (11) ισόποσες αλλεπάλληλες εξαμηνιαίες δόσεις, από τις οποίες η πρώτη δόση θα εξοφληθεί την 30/06/2011 (σύμφωνα με την ΥΑ …2009 ΥΠΟΙΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ - ΓΕΝΙΚΟ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟ TOY ΚΡΑΤΟΥΣ - ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΚΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ) και η τελευταία την 30/06/2016. Οι επόμενες μετά την πρώτη δόσεις συμφωνήθηκε να καταβάλλονται στις 31/12 και 30/6 κάθε έτους. Ακόμα συμφωνήθηκε ότι η περίοδος χάριτος θα είναι έντοκη, εκτοκιζόμενη με το επιτόκιο της παραγράφου 2.2 και των εκάστοτε επιβαρύνσεων υπέρ τρίτων, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 15. Συμφωνήθηκε επίσης ότι οι τόκοι της περιόδου χάριτος θα λογίζονται κάθε ημερολογιακό εξάμηνο και θα κεφαλαιοποιούνται την 30/12/2010 (άρθρο 1 παρ.1 και 2). Σύμφωνα με το άρθρο 6 της σύμβασης, στο οποίο ορίζονται οι προϋποθέσεις ανάληψης του δανείου, προβλέπεται ότι ο δανειζόμενος προκειμένου να αναλάβει το ποσό του δανείου πρέπει να έχουν παρασχεθεί οι προς εξασφάλιση του Δανείου εμπράγματες και λοιπές ασφάλειες και να έχουν προσκομιστεί τα κατά την κρίση της Τράπεζας συναφή πιστοποιητικά. Ειδικότερα, ο δανειζόμενος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παραχωρήσει στην Τράπεζα τις ακόλουθες ασφάλειες που αναφέρονται στην Απόφαση του αρμόδιου Συμβουλίου διαχείρισης και αξιολόγησης της εγγυητικής ευθύνης του Ελληνικού Δημοσίου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και μας γνωστοποιήθηκαν με το με αριθμό …2009 έγγραφο περί παροχής της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου για ρύθμιση οφειλών και ειδικότερα: Α. Την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου που παρασχέθηκε με την παραπάνω απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, Β. Τις προσωπικές εγγυήσεις των εταίρων της επιχείρησης, Γ. Την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης υπέρ της Συνεταιριστικής Τράπεζας Θεσσαλίας, ποσού 400.000 ευρώ στα ακίνητα που αναφέρονται στην παραπάνω απόφαση του ΥΠΟΙΟ, Δ. Την προσκόμιση ασφαλιστηρίου συμβολαίου επί εμπορευμάτων, προϊόντων ή και πρώτων υλών, συνολικής αξίας 120.000 ευρώ, η οποία θα παραμείνει σταθερή καθ' όλη τη διάρκεια του δανείου, ήτοι μέχρι την 30.06.2016.
Περαιτέρω, κατά το άρθρο 18 παρ. 1 της σύμβασης, ρητώς συμφωνείται αποσπάσματα των επίσημων λογιστικών βιβλίων της Τράπεζας, αποτελούν πλήρη απόδειξη για το σύνολο της εκάστοτε οφειλής του δανειζόμενου προς την Τράπεζα. Την ίδια σύμβαση υπέγραψαν ως εγγυητές, ο Γ. Ε. και ο Γ. Κ. οι οποίοι εγγυήθηκαν προς την Τράπεζα υπέρ της πιστούχου Ο.Ε. την εμπρόθεσμη και ολοκληρωτική εξόφληση κάθε χρεωστικού υπολοίπου της πίστωσης ενεχόμενοι εις ολόκληρον μαζί με αυτήν ως αυτοφειλέτες. Σε εξυπηρέτηση της παρακολούθησης του δανείου που απορρέει από την υπ' αριθμόν …2009 πρόσθετη πράξη σύμβαση, αναγνώρισης και ρύθμισης οφειλής, τηρήθηκε ο υπ' αριθμόν … δανειακός λογαριασμός (από …2009, ημερομηνία εκταμίευσης και κεφαλαιοποίησης του ποσού της οφειλής αντίστοιχα έως την τελευταία ενημέρωση του την 16.02.2011 ήτοι το χρόνο καταγγελίας της σύμβασης). Επίσης, σε εξυπηρέτηση της παρακολούθησης του δανείου που απορρέει από την αριθμόν …2009 πρόσθετης πράξης χορήγησης τοκοχρεωλυτικού δανείου (500.000 ευρώ), τηρήθηκε ο υπ' αριθμόν … δανειακός λογαριασμός (από 31.12.2010, ως ημερομηνία κεφαλαιοποίησης του ποσού της οφειλής αντίστοιχα έως την τελευταία ενημέρωση του την 16.02.2011, χρόνο καταγγελίας της σύμβασης). Η πρωτοφειλέτρια εταιρία - πιστούχος, όσον αφορά τις ανωτέρω συμβάσεις, ουδέποτε υπήρξε συνεπής έναντι στην Τράπεζα και ως προς την συμφωνηθείσα αποπληρωμή των οφειλών της. Επιπροσθέτως, οι ομόρρυθμοι εταίροι (και εγγυητές) μεταβίβασαν, κατά το έτος 2010, όλη την ακίνητη περιουσία τους στα τέκνα τους με προφανή σκοπό την καταδολίευση των δανειστών ενώ η επιχείρηση εγκατέλειψε τον κύριο χώρο επαγγελματικής της εγκατάστασης, απομακρύνοντας από το χώρο αυτό την πρώτη ύλη (ξυλεία) προς άγνωστο προορισμό. Επίσης αποδεικνύεται ότι κατά τον ίδιο χρόνο (τέλη 2010 - αρχές 2011) η πρωτοφειλέτιδα εταιρία αφενός αδυνατούσε να ανταποκριθεί σε υποχρεώσεις της από επιταγές που είχε εκδώσει εις διαταγή τρίτων και αφετέρου αδυνατούσε να αναχρηματοδοτήσει οφειλές της (που προέρχονταν από ενεχύραση σφραγισμένων επιταγών). Ενόψει των παραπάνω, σε συνδυασμό με το ότι, ήδη, κατά το έτος 2007 και 2008 ενεγράφησαν βάρη επί των ακινήτων της πιστούχου, επί των οποίων η ενάγουσα εγγράφει προσημειώσεις, προς εξασφάλιση της οφειλής της πρωτοφειλέτιδας, για την οποία είχε εγγυηθεί και το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο, λαμβανομένης υπόψιν της εντεινόμενης αφερεγγυότητας της πιστούχου, συνεπεία επισπευδομένων εκτελέσεων κατά περιουσιακών της στοιχείων, κατά το άρθρο 6 παρ. 1 της αρχικής σύμβασης αλλά και λόγω αποδυνάμωσης των ασφαλειών και της οικονομικής της κατάστασης κατά το άρθρο 13 πρόσθετης πράξης τοκοχρεωλυτικού δανείου και επικείμενης απώλειας των εμπραγμάτων δικαιωμάτων που αποτέλεσαν την προϋπόθεση για την παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου, εν τέλει την 16.02.2011 κατ' εφαρμογή των ως άνω όρων της σύμβασης προέβη στην καταγγελία των επίδικων συμβάσεων. Μάλιστα όπως προκύπτει από την υπ' αριθμόν … από …2011 επιστολή της Τράπεζας προς τη Δ25, το Δημόσιο είχε ενημερωθεί εγκαίρως για την επί τα χείρω μεταβολή της περιουσιακής κατάστασης της πιστούχου και των εγγυητών μελών της κατά τρόπο που κατά τους κανόνες της τραπεζικής επιμέλειας δημιουργούσε λόγους καταγγελίας της σύμβασης, λόγω μείωσης της φερεγγυότητας της. Η εν λόγω καταγγελία κοινοποιήθηκε νομίμως την 20.06.2011 με ταυτόχρονη πρόσκληση στην πρωτοφειλέτρια πιστούχο και στους λοιπούς των συμβαλλομένων ως εγγυητών, εντός τριών ημερών από την ημέρα της επίδοσης να εξοφλήσουν το οριστικό υπόλοιπο των λογαριασμών τους το οποίο κηρύχθηκε ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και που ανερχόταν κατά τον χρόνο αυτό της καταγγελίας (αναφορικά με τις οφειλές για τις οποίες είχε εγγυηθεί το εναγόμενο Ε.Δ.) ως εξής: α) ποσό 454.242,07 Ευρώ ως προέκυπτε από την κίνηση του υπ' αριθμόν … δανειακού λογαριασμού (με τον οποίο παρακολουθείτο η εξέλιξη της οφειλής που προέκυπτε από το με αριθμό … από …2009 δάνειο και β) ποσό 506.854,17 ευρώ ως προέκυπτε από την κίνηση του υπ' αριθμ. … δανειακού λογαριασμού (με τον οποίο παρακολουθείτο η εξέλιξη της οφειλής που προέκυπτε από το με αριθμό … από …2009 δάνειο) πλέον τόκων υπερημερίας και πλέον τόκων υπερημερίας επί των ως άνω τόκων σύμφωνα με το ν. 2601/98 και τα ως άνω άρθρα της σύμβασης. Σε συνέχεια της καταγγελίας της σύμβασης με την από 5.9.2011 αίτησή της η ενάγουσα ζήτησε και πέτυχε την έκδοση της με αριθμ. …/2011 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, κατά της πιστούχου εταιρίας και κατά των εγγυητών αυτής Κ. Γ. και Ε. Γ. καθώς και κατά της Π. Χ. και Μ. Κ. με την οποία ζήτησε να της καταβάλουν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ο καθένας το συνολικό ποσό του 1.732.716,70 ευρώ πλέον τόκων υπερημερίας και τόκων υπερημερίας επί των ως άνω τόκων. Ειδικότερα με την ανωτέρω διαταγή πληρωμής επιδικάστηκαν τα εξής, επιμέρους, ποσά: (α) ποσό 454.242,07 Ευρώ ως προέκυπτε από την κίνηση του υπ' αριθμόν … δανειακού λογαριασμού, ήτοι του λογαριασμού, ο οποίος παρακολουθούσε την κίνηση του δανείου που απορρέει από την υπ' αριθμόν … από …2009 πρόσθετης πράξης αναγνώρισης και ρύθμισης οφειλών (ποσού 396.706,63 ευρώ), υπό την εγγύηση του ΕΔ κατά 80%, (β) ποσό 506.854,17 Ευρώ ως προέκυπτε από την κίνηση του υπ' αριθμόν … δανειακού λογαριασμού, ήτοι του λογαριασμού που παρακολουθούσε την κίνηση του δανείου που απορρέει από την υπ' αριθμόν … από …2009 πρόσθετης πράξης χορήγησης τοκοχρεωλυτικού δανείου (ποσού 500.000 ευρώ), υπό την εγγύηση του Ε.Δ. κατά 80%. Σημειώνεται ότι με την εν λόγω διαταγή πληρωμής, επιδικάστηκαν στην ενάγουσα και τα ακόλουθα ποσά, για τα οποία δεν είχε παρασχεθεί εγγύηση από το Ελληνικό Δημόσιο: (α) ποσό 26.891,36 Ευρώ ως προέκυπτε από την κίνηση του υπ' αριθμόν … δανειακού λογαριασμού, (β) ποσό 701.250,61 Ευρώ ως προέκυπτε από την κίνηση του υπ' αριθμόν … δανειακού λογαριασμού και (γ) ποσό των 43.478,56 Ευρώ ως προέκυπτε από την κίνηση του υπ' αριθμόν … λογαριασμού μερικού συνολικού ποσού (κονδύλια α-β-γ =771.620,53 Ευρώ). Την εν λόγω διαταγή πληρωμής η ενάγουσα εμπροθέσμως κοινοποίησε τόσο στον πιστούχο όσο και στους εγγυητές, αλλά και στο Ελληνικό Δημόσιο προς ενημέρωση αναφορικά με την εξέλιξη της συμβατικής τους σχέσης αλλά και της επιμέλειας ως προς την επιδίωξη της απαίτησης για την οποία έχει εγγυηθεί το Ελληνικό Δημόσιο. Επίσης αποδεικνύεται ότι από την καταγγελία των επίδικων συμβάσεων, μέχρι και σήμερα η εφεσίβλητη επεδίωξε την είσπραξη των οφειλών της πρωτοφειλέτιδας εταιρίας έναντι αυτής. Ειδικότερα, την 27.07.2011 εκπλειστηριάσθηκε ακίνητο ιδιοκτησίας της πιστούχου Ο.Ε. (αγρός 5.000 τ.μ με μεταλλική κατασκευή 900 τ.μ ευρισκόμενα στην Πύλη Τρικάλων). Επίσης την 09.10.2013 εκπλειστηριάσθηκε και δεύτερο ακίνητο της πιστούχου Ο.Ε. Και στους δύο αυτούς πλειστηριασμούς η ενάγουσα Τράπεζα αναγγέλθηκε και έλαβε χρηματικά ποσά, τα οποία κατέβαλε στους λογαριασμούς που τηρήθηκαν για να παρακολουθήσουν τις υπό την εγγύηση του εκκαλούντος οφειλές της πρωτοφειλέτιδας, έναντι της Τράπεζας. Επιπροσθέτως για την διάρρηξη απαλλοτριωτικών δικαιοπραξιών της πιστούχου ως καταδολιευτικών η ενάγουσα άσκησε αγωγές διάρρηξης, οι οποίες έγιναν δεκτές με τις με αριθμ. 150/2013 και 151/2013 οριστικές αποφάσεις του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, οι οποίες έχουν καταστεί τελεσίδικες μετά την απόρριψη των εφέσεων που ασκήθηκαν εναντίον τους δυνάμει των με αριθμ. 80/2018 και 178/2018 αποφάσεων του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.
Περαιτέρω αποδεικνύεται ότι η εφεσίβλητη με την με αριθμ. …2014 επιστολή της προς την 25η Δ/νδη ΓΛΚ, γνωστοποίησε στο Ελληνικό Δημόσιο α) το λογιστικό ενήμερο και ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο της κάθε σύμβασης με ανάλυση σε κεφάλαιο, συμβατικούς τόκους, τόκους υπερημερίας και εξ ανατοκισμού και έξοδα β) ότι η πιστούχος δεν τήρησε τις συμβατικές της υποχρεώσεις από τη σύμβαση δανείου και τις ανωτέρω υπουργικές αποφάσεις και γ) ζήτησε την κατάπτωση της εγγύησης από τον εκκαλούν και δη των εξής ποσών: 341.197,69 ευρώ από την με αριθμ. … από …2009 σύμβαση και ποσού 465.800,99 ευρώ δυνάμει της υπ' αριθμόν … από …2010 σύμβασης ήτοι συνολικά 809.998,68 ευρώ. Σημειωτέον ότι όπως αναφέρεται στην ως άνω επιστολή η πιστούχος εταιρία δεν πραγματοποίησε καταβολές έναντι της οφειλής της. Ωστόσο στον λογαριασμό της πρώτης σύμβασης από 29.9.2009 οδηγήθηκαν τα ποσά για τα οποία κατετάγη η εφεσίβλητη από δύο πλειστηριασμούς ενυπόθηκων ακινήτων της πιστούχου συνολικά 110.165,07 ευρώ (με ημερομηνίες είσπραξης την 14.12.2011 και 23.12.2013). Με το ποσό αυτό εξοφλήθηκαν οι συμβατικοί τόκοι όπως και οι τόκοι υπερημερίας από 1.7.2010 έως 19.9.2012. Παράλληλα η εφεσίβλητη υπέβαλε όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά που προβλέπονται στην …2006 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Με την υποβολή του ως άνω αιτήματος κατάπτωσης εκ μέρους της ενάγουσας και εφόσον πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις της ως άνω ΥΑ και προσκομίστηκαν και τα αναγκαία δικαιολογητικά το εναγόμενο και ήδη εκκαλούν ήταν υποχρεωμένο να βεβαιώσει την οφειλή του από την κατάπτωση της εγγύησης και στη συνέχεια να εξοφλήσει την ενάγουσα. Το εναγόμενο-εκκαλούν όμως δεν κατέβαλε το αιτούμενο ποσό ισχυριζόμενο με το με αριθμ. πρωτ. …2016 έγγραφό της προς την εφεσίβλητη ότι το αίτημά της περί κατάπτωσης της εγγύησης δεν δύναται να ικανοποιηθεί δεδομένου ότι διαπιστώθηκε η μη τήρηση του όρου περί διατήρησης των υφισταμένων ενοχικών εξασφαλίσεων σύμφωνα με το αριθμ. …2009 έγγραφό τους. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι παρόλο που παρασχέθηκε η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου για τη ρύθμιση οφειλών της πιστούχου προς τη Συνεταιριστική Τράπεζα Θεσσαλίας υπό τον όρο της διατήρησης των υφισταμένων ενοχικών εξασφαλίσεων και εμπράγματων εξασφαλίσεων επί ακινήτων εντούτοις καταρτίζοντας την υπ' αριθμ. …2009 πρόσθετη πράξη σύμβασης δεν συμπεριέλαβε ως ώφειλε την προσωπική εγγύηση των Π. Χ. και Μ. Κ. οι οποίες είχαν υπογράψει ως εγγυήτριες την αρ. …2009 σύμβαση αύξησης του ορίου πίστωσης με Α.Α.Λ. Πράγματι αποδεικνύεται ότι με την με αριθμ. …2009 σύμβαση αυξήσεως του ορίου πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και πράξη παροχής εγγύησης, η οποία αποτελούσε ενιαίο σύνολο με την κύρια σύμβαση, η Π. Χ. και η Μ. Κ. εγγυήθηκαν κατά τους ίδιους όρους με τους εγγυητές Ε. Γ. και Κ. Γ. μέχρι το ποσό των 2.450.000 ευρώ την εξόφληση κάθε χρεωστικού υπολοίπου της πίστωσης (κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και κάθε επιβάρυνση) της αρχικής με αριθμ. … από …2005 ιδιωτικής σύμβασης και των συμπληρωματικών συμβάσεων-πράξεων αυτής. Επίσης αποδεικνύεται ότι παρόλο που με την …2009 επιστολή του Γ.Λ.Κ εγκρίθηκε η παροχή της επίδικης εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου υπό τον όρο της διατήρησης των υφισταμένων ενοχικών και εμπράγματων εξασφαλίσεων, η εφεσίβλητη Τράπεζα από δικό της πταίσμα (αμέλεια) δεν έλαβε ως εξασφάλιση την προσωπική εγγύηση της Π. Χ. και της Μ. Κ. για τις επίδικες συμβάσεις και επομένως δεν τηρήθηκε ο όρος της σχετικής πράξης έγκρισης παροχής εγγύησης περί διατήρησης των υφισταμένων ενοχικών εξασφαλίσεων. Γι αυτό το λόγο το εκκαλούν με το με αριθμ. πρωτ. …2016 έγγραφό της προς την εφεσίβλητη τράπεζα ήρε την εγγύησή της, ανακαλώντας έτσι το περιεχόμενο της σχετικής εγκριτικής πράξης περί χορήγησης της εγγύησης και ενημέρωσε την εφεσίβλητη ότι δεν δύναται να ικανοποιήσει το αίτημά της από το δάνειο ρύθμισης οφειλών. Σημειωτέον ότι η νομολογία του ΣτΕ έχει αποσαφηνίσει από νωρίς ότι το ανακλητικό αποτέλεσμα δεν είναι ανάγκη να αποτυπώνεται ρητά στην ανακλητική πράξη αλλά μπορεί να συνάγεται από τη ρύθμιση που επιβάλλει (βλ. ενδεικτικά ΣτΕ 1716/1970, 572/1979). Επίσης αποδεικνύεται ότι παρά το γεγονός ότι με τη με αριθμ. …2009 εγκριτική απόφαση του ΓΛΚ παρασχέθηκε η εγγύηση του Ελληνικού δημοσίου προς την εφεσίβλητη σε ποσοστό 80% για τη χρηματοδότηση της ανωτέρω επιχείρησης με νέο κεφάλαιο κίνησης ποσού 500.00 ευρώ, υπό τον όρο μεταξύ άλλων της εξασφάλισης του ποσού των 400.000 ευρώ με εγγραφή ισόποσης προσημείωσης υποθήκης επί των κάτωθι επιχειρηματικών ακινήτων και του επί αυτών εμπεπηγμένου μηχανολογικού εξοπλισμού και εφόσον υφίσταται ισόποση αξία ελεύθερη βαρών επί αυτών: α) γήπεδο 24.440 τ.μ. με μεταλλικό κτίριο 1600 τ.μ. επί της Ε.Ο … στο … και β) γήπεδο 5000 τ.μ. με μεταλλικό κτίριο 900 τ.μ. επί της οδού … στην … εντούτοις η εγγραφείσα προσημείωση υποθήκης (ποσού 400.000 ευρώ και σειράς Β στα ως άνω επιχειρηματικά ακίνητα) δεν κάλυπτε αξία ελεύθερη βαρών ποσού 400.000 ευρώ δεδομένου ότι τα ανωτέρω ακίνητα που προσημειώθηκαν είχαν ήδη προσημείωση υποθήκης σειράς Α' ποσού 350.000 ευρώ και 200.000 ευρώ αντίστοιχα (βλ. προσκομιζόμενο με αριθμ. πρωτ. … από …2009 πιστοποιητικό του Υποθηκοφύλακα Πύρρας) ενώ η αξία τους ανέρχεται στα 499.280 ευρώ και 304.000 ευρώ αντίστοιχα, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο ειδικό έντυπο για της αξιολόγηση της βιωσιμότητας της επιχείρησης … Επίσης όπως αποδεικνύεται από τα με αριθμ. πρωτ. …2016 και …2016 έγγραφα της 25ης Διεύθυνσης του ΓΛΚ, η Υπηρεσία αυτή διαπίστωσε από την με αριθμ. 1136/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, με την οποία έχει εγγραφεί η προσημείωση των 400.000 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων επί των προαναφερομένων ακινήτων ότι η εν λόγω προσημείωση εξασφάλιζε κάθε απαίτηση της τράπεζας που απέρρεε από την αρχική με αριθμ. …2005 σύμβαση ανοικτού λογαριασμού και όχι αποκλειστικά και μόνο τις αξιώσεις από την με αριθμ. …2009 επίδικη σύμβαση.
Περαιτέρω από την με αριθμ. …/2011 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων προκύπτει ότι πέραν του εγγυημένου λογαριασμού στο πλαίσιο της με αριθμ. …2009 σύμβασης αλληλοχρέου λογαριασμού υφίστανται και άλλοι μη εγγυημένου από το Ελληνικό Δημόσιο δανειακοί λογαριασμοί που αφορούσαν χορηγήσεις της τράπεζας προς την εν λόγω επιχείρηση οι οποίοι καλύπτονται από την προαναφερθείσα προσημείωση. Επομένως η εφεσίβλητη από πταίσμα της δεν φρόντισε να λάβει πρόσθετες εμπράγματες ασφάλειες και εξασφαλίσεις που θα διασφάλιζαν αποκλειστικά και μόνον τις αξιώσεις που απέρρεαν από την με αριθμ. …2009 επίδικη σύμβαση. Γι' αυτό το λόγο το εκκαλούν με το με αριθμ. πρωτ. …2006 έγγραφο της 25ης Δ/νσης του ΓΛΚ ήρε την εγγύησή της, ανακαλώντας έτσι τη σχετική εγκριτική πράξη και ενημέρωσε την εφεσίβλητη Τράπεζα ότι δεν δύναται να ικανοποιήσει το αίτημά της. Επομένως αφού αποδείχθηκε κατά τα ανωτέρω ότι από υπαιτιότητα της εφεσίβλητης τράπεζας δεν τηρήθηκαν οι όροι υπό τους οποίους δόθηκε η με αριθμ. …2009 εγκριτική απόφαση του ΓΛΚ και επομένως εξέλιπαν οι προϋποθέσεις χορήγησης της εγγύησης η ένσταση ελευθερώσεως που προέβαλε το εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο με τις προτάσεις του ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου που εξέδωσε την εκκαλουμένη απόφαση, κρίνεται νόμιμη κατ' άρθρο 11 παρ. 4 του ν. 2322/1995 και κατ' ουσίαν βάσιμη.
Συνεπώς η εκκαλουμένη απόφαση που απέρριψε την ένσταση αυτή ως αβάσιμη έσφαλε περί την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων και συνεπώς γενομένου δεκτού ως νόμω και ουσία βάσιμου του σχετικού δεύτερου λόγου έφεσης του εκκαλούντος Ελληνικού Δημοσίου πρέπει να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση. Στη συνέχεια η υπόθεση πρέπει να διακρατηθεί από το παρόν Δικαστήριο και αφού δικασθεί νομίμως να απορριφθεί η αγωγή στην ουσία της, γενομένης δεκτής ως νόμω και ουσία βάσιμης της ανωτέρω αναφερομένης ένστασης του εναγομένου - εκκαλούντος Ελληνικού Δημοσίου (εκ του άρθρου 11 παρ. 4 του ν. 2322/1995) ενώ παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων έφεσης".
Έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προεκτεθείσες στη μείζονα πρόταση διατάξεις, δεχόμενο ότι παραβιάστηκαν οι όροι χορήγησης της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου (εναγομένου - αναιρεσιβλήτου) και συνεπώς ορθά ελευθερώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο από την εγγύηση που είχε χορηγήσει, αφού 1) παρόλο που παρασχέθηκε η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου για τη ρύθμιση οφειλών της πιστούχου εταιρείας προς την αναιρεσείουσα υπό τον όρο διατήρησης των υφιστάμενων ενοχικών εξασφαλίσεων και εμπραγμάτων εξασφαλίσεων επί ακινήτων, εντούτοις όταν καταρτίστηκε η υπ' αριθ. …2009 πρόσθετη σύμβαση αναγνώρισης και ρύθμισης οφειλής μεταξύ της αναιρεσείουσας τράπεζας, της πρωτοφειλέτριας - πιστούχου εταιρείας και των εγγυητών Ε. Γ. και Κ. Γ., η αναιρεσείουσα δεν συμπεριέλαβε, όπως όφειλε, την προσωπική εγγύηση των Π. Χ. και Μ. Κ., δεδομένου ότι δεν συμβλήθηκαν σε αυτήν και οι ως άνω εγγυήτριες της αρχικής πίστωσης της πρωτοφειλέτριας εταιρείας "…", κατά παράβαση του σχετικού όρου της χορηγηθείσας εγγύησης από το αναιρεσίβλητο και 2) παρά το γεγονός ότι με την με αριθμό …2009 εγκριτική απόφαση του ΓΛΚ παρασχέθηκε η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου σε ποσοστό 80% για τη χρηματοδότηση της ανωτέρω επιχείρησης με νέο κεφάλαιο κίνησης ποσού 500.000 ευρώ, υπό τον όρο μεταξύ άλλων της εξασφάλισης του ποσού των 400.000 ευρώ με εγγραφή ισόποσης προσημείωσης υποθήκης επί των ακινήτων που αναφέρονται σε αυτήν και του επί αυτών εμπεπηγμένου μηχανολογικού εξοπλισμού και εφόσον υφίσταται ισόποση αξία ελεύθερη βαρών επί αυτών, εντούτοις α) η εγγραφείσα προσημείωση υποθήκης (ποσού 400.000 ευρώ και σειράς Β' στα ως άνω επιχειρηματικά ακίνητα) δεν κάλυπτε αξία ελεύθερη βαρών ποσού 400.000 ευρώ δεδομένου ότι τα ανωτέρω ακίνητα που προσημειώθηκαν είχαν ήδη προσημείωση υποθήκης σειράς Α' ποσού 350.000 ευρώ και 200.000 ευρώ αντίστοιχα και επιπλέον η αξία τους ανερχόταν σε 499.280 ευρώ και 304.000 ευρώ αντίστοιχα και β) η με αριθμό 1136/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, με την οποία είχε εγγραφεί η προσημείωση των 400.000 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων επί των προαναφερομένων ακινήτων, εξασφάλιζε κάθε απαίτηση της αναιρεσείουσας τράπεζας που απέρρεε από την αρχική με αριθμό …2005 σύμβαση ανοικτού λογαριασμού και όχι αποκλειστικά και μόνο τις αξιώσεις από την με αριθμό …2009 επίδικη σύμβαση. Οι παραλείψεις δε αυτές, με βάση τις προεκτιθέμενες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης από την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών - ως προς την οποία (εκτίμηση) η κρίση της είναι αναιρετικά ανέλεγκτη - οφείλεται σε υπαιτιότητα (αμέλεια) - πταίσμα της αναιρεσείουσας τράπεζας, καθόσον δεν μερίμνησε, ως όφειλε, αφενός μεν να συμπράξουν και στην ως άνω πρόσθετη πράξη σύμβαση αναγνώρισης και ρύθμισης οφειλής οι εγγυήτριες της αρχικής οφειλής Π. Χ. και Μ. Κ. (ΑΠ 828/2025) αφετέρου δε να λάβει πρόσθετες εμπράγματες ασφάλειες και εξασφαλίσεις που θα εξασφάλιζαν αποκλειστικά και μόνον τις αξιώσεις που απέρρεαν από την με αριθμό …2009 σύμβαση χορήγησης νέου κεφαλαίου κίνησης. Τα παραπάνω δεν αναιρούνται, όπως αβάσιμα διαλαμβάνει η αναιρεσείουσα, από την έκδοση διαταγής πληρωμής σε βάρος και των ανωτέρω αρχικών εγγυητριών, καθώς αφενός τούτο δεν αναπληρώνει την μη τήρηση της ανωτέρω υποχρέωσης της αναιρεσείουσας τράπεζας κατά την υπογραφή της πρόσθετης πράξης, αφετέρου λόγω της μη σύμπραξης αυτών στην ανωτέρω πρόσθετη πράξη δεν είναι δυνατή η βεβαίωση σε βάρος τους του ποσού της αιτούμενης εγγύησης (άρθρο 65 § 3 του Ν. 2362/1995), επιπρόσθετα δε και επειδή από την με αριθμό …/2011 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων προέκυπτε ότι πέραν του εγγυημένου λογαριασμού στο πλαίσιο της με αριθμό …2009 σύμβασης αλληλόχρεου λογαριασμού υφίστανται και άλλοι μη εγγυημένοι από το Ελληνικό Δημόσιο λογαριασμοί που αφορούσαν χορηγήσεις της αναιρεσείουσας προς την πιστούχο εταιρεία, οι οποίοι καλύπτονταν και αυτοί από την προαναφερθείσα προσημείωση. Κατόπιν αυτών, ο πρώτος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος ως προς όλες τις αιτιάσεις του.
ΙΙΙ. Με τον δεύτερο και τελευταίο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο, εσφαλμένα ερμήνευσε τις διατάξεις του άρθρου 11 § 4 του Ν. 2322/1995, δεχόμενο ότι το εναγόμενο - αναιρεσίβλητο ελευθερώθηκε από την εγγύηση που είχε αναλάβει προς αυτήν (αναιρεσείουσα) για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της ανώνυμης εταιρείας "…" από σύμβαση πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, που είχε συνάψει η άνω εταιρεία με την ίδια (αναιρεσείουσα), αν και δεν είχε προβεί σε ανάκληση της διοικητικής πράξης με την οποία είχε χορηγήσει την εγγύησή του και συγκεκριμένα σε ανάκληση της με αριθμό …2009 εγκριτικής απόφασης του Δ' Τμήματος της 25ης Διεύθυνσης του Γ.Λ.Κ. περί παροχής της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου στα δάνεια της ανωτέρω επιχείρησης, που αποτελεί προϋπόθεση της εφαρμογής της ανωτέρω διάταξης, αφού δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανάκληση της ανωτέρω διοικητικής πράξης χορήγησης της εγγύησης οι επιστολές που απέστειλε το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο προς την αναιρεσείουσα με τις οποίες ήρε την εγγύησή του. Ο λόγος αυτός είναι νόμω αβάσιμος και τούτο διότι, σύμφωνα και με όσα έχουν αναφερθεί στην προηγηθείσα νομική σκέψη της παρούσας, στο άρθρο 11 § 4 του Ν. 2322/1995, δεν τίθεται ως πρόσθετη προϋπόθεση για την άσκηση του δικαιώματος του Δημοσίου να επικαλεστεί την ρήτρα ελευθέρωσής του από την εγγυητική του ευθύνη, η ανάκληση της Υπουργικής Απόφασης, με την οποία δόθηκε αυτή καθώς και των ατομικών διοικητικών πράξεων, με τις οποίες υλοποιήθηκε η Υπουργική Απόφαση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ούτε και υφίσταται χρονικό όριο για την επίκληση αυτή, η οποία συνεπώς είναι δυνατή, ακόμη και αν το Δημόσιο έχει ήδη προβεί στην πληρωμή του πιστωτικού ιδρύματος (ΑΠ 662/2025, ΑΠ 1791/2025, ΑΠ 1903/2022). Οι περαιτέρω αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης ότι το Ελληνικό Δημόσιο με το με αριθμό πρωτοκόλλου …2016 έγγραφό του προς την αναιρεσείουσα τράπεζα ήρε την εγγύησή του, ανακαλώντας έτσι το περιεχόμενο της σχετικής εγκριτικής πράξης περί χορήγησης της εγγύησης καθώς και ότι το Ελληνικό Δημόσιο με το με αριθμό πρωτοκόλλου …2016 έγγραφο της 25ης Δ/νσης του ΓΛΚ ήρε την εγγύησή της (για το δάνειο με το οποίο χορηγήθηκε νέο κεφάλαιο κίνησης), ανακαλώντας έτσι τη σχετική εγκριτική πράξη, είναι πλεοναστικές, ως μη ασκούσες οποιαδήποτε επιρροή στη στήριξη του διατακτικού της απόφασης εφόσον η ανάκληση των ανωτέρω διοικητικών πράξεων, όπως προεκτέθηκε, δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για την ελευθέρωση του εγγυητή αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου, κατά το άρθρο 11 § 4 του Ν. 2322/1995.
IV. Κατ' ακολουθίαν τούτων, μη υπάρχοντος άλλου αναιρετικού λόγου προς έρευνα, πρέπει η ένδικη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να διαταχθεί, κατ' άρθρο 495 § 3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατόπιν σχετικού αιτήματός του, να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 και 191 § 2 ΚΠολΔ), αλλά αυτά θα ορισθούν μειωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 22 Ν. 3693/1957 σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της 134423/8-12-1992 κοινής απόφασης των Υπουργών Δικαιοσύνης και Οικονομικών (ΦΕΚ Β' 11/1993) (ΑΠ 305/2025), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 16-6-2022 αίτηση της Συνεταιριστικής Τράπεζας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΣΥΝ.ΠΕ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 4119/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Μαϊου 2026.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ